HomePosts Tagged "Υγεία" (Page 3)

Υγεία Tag

Απάντηση. Ο αιματοκρίτης είναι αιματολογική εξέταση που δείχνει το ποσοστό που καταλαμβάνουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια στο αίμα και βοηθά να διαπιστώσουμε αν ο ασθενής πάσχει από αναιμία. Αν ο αριθμός τους είναι χαμηλότερος από τον κανονικό, διάφορα όργανα του σώματος δεν λαμβάνουν αρκετό οξυγόνο και εμφανίζονται συμπτώματα όπως: εύκολη κούραση, δύσπνοια, ταχυκαρδία, αδυναμία συγκέντρωσης και  τάσεις λιποθυμίας.

Όταν η αναιμία οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου, αποκαλείται σιδηροπενική αναιμία και  πρέπει να συμπεριλάβετε στη διατροφή σας τροφές πλούσιες σε σίδηρο: Ψάρια και θαλασσινά, κόκκινα κρέατα (μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο) όσπρια και φακές. Στην καλή απορρόφηση του σιδήρου βοηθούν τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C και Β-καροτένιο (καρότα, πιπεριές, ντομάτα, λεμόνι, πορτοκάλι)

Εκτός από τη σιδηροπενική αναιμία, ο χαμηλός αιματοκρίτης μπορεί να οφείλεται και σε έλλειψη βιταμινών ή ιχνοστοιχείων ή σε κάποια χρόνια ασθένεια. Μπορεί επίσης να προκύψει όταν υπάρχει απώλεια αίματος είτε από εσωτερική αιμορραγία ( π.χ αιμορραγικό έλκος) ή εξωτερική αιμορραγία (π.χ  τραύμα) και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Χαμηλό αιματοκρίτη μπορούν να προκαλέσουν και επαναλαμβανόμενες μικρές αιμορραγίες για παράδειγμα από αιμορροΐδες ή και η απώλεια αίματος κάθε μήνα με την έμμηνο ρύση.

Πηγή:sgouvalis.gr

Απάντηση: Ναι μπορείτε να ζήσετε αλλά αν θέλετε να πληροφορηθείτε κατά πόσο εξελίσσεται  ομαλά η ζωή μ’ ένα νεφρό, η απάντηση είναι ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι. Ο χειρουργός δεν πρέπει να αφαιρέσει αβασάνιστα το ένα από τα δύο νεφρά. Οι νεφροί είναι δύο στον άνθρωπο και είναι σημαντικό να διατηρήσουμε και τους δύο. Κι αυτό γιατί σε βάθος χρόνου είναι άγνωστο τι είδους προβλήματα υγείας θα αντιμετωπίσουμε από τα οποία θα κινδυνέψει ο νεφρός που έχει απομείνει. Η ομαλή νεφρική λειτουργία είναι ζωτικής σημασίας και πρέπει λοιπόν να τη διαφυλάξουμε με κάθε τρόπο.

Είναι πολύ σημαντικό  ότι  χάρη στον υπέρηχο και στην αξονική τομογραφία ανακαλύπτουμε όλο και συχνότερα, τυχαία αλλά και έγκαιρα, μικρούς όγκους στο νεφρό. Από την άλλη,  η επιστήμη  έχει σημειώσει μεγάλες προόδους και έχει αναπτύξει ειδικές τεχνικές μερικής νεφρεκτομής ή ογκεκτομής δηλ. αφαίρεσης μόνο του όγκου. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε τεχνικές διατήρησης του νεφρού ή μερικής νεφρεκτομής. Αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις που ο ασθενής έχει μόνο ένα νεφρό, ή εμφανίζει όγκο ταυτόχρονα και στους δύο νεφρούς ή παρουσιάζει σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.  Κάθε ασθενής είναι ξεχωριστή περίπτωση και με περίσκεψη αποφασίζουμε το καλύτερο για εκείνον.

Πηγή: sgouvalis.gr

Αν και η  νυκτερινή ενούρηση ταλαιπωρεί πολλά παιδιά -κυρίως αγόρια- παρόλα αυτά μόνο το 1/3 των οικογενειών αναζητούν ιατρική βοήθεια. Το παιδί δέχεται συνήθως ειρωνεία και απαξίωση από το περιβάλλον του επειδή «βρέχει» το κρεβάτι του και αυτό μπορεί να του δημιουργήσει από χαμηλή αυτοπεποίθηση και ψυχολογικά προβλήματα μέχρι κατάθλιψη. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Αν το παιδί παρουσιάζει νυκτερινή ενούρηση -συνήθως ακούσια- είναι άνω των πέντε ετών και το κάνει τουλάχιστον δύο φορές τον μήνα, πρέπει να κινητοποιηθούμε.  Η κατάσταση θεωρείται σοβαρή αν η  ενούρηση εμφανίζεται 4 με 5 νύχτες την εβδομάδα. Από αυτά τα παιδιά μόνο τα μισά θα ξεπεράσουν το πρόβλημά τους χωρίς θεραπεία. Εκτιμάται ότι περίπου το 8% των αγοριών ηλικίας 12 ετών, μπορεί να εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα. Ωστόσο, στην εφηβεία το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά το 3%.  Έχει μάλιστα κατηγορίες.

Η νυκτερινή ενούρηση διακρίνεται στις εξής κατηγορίες:

Η πρωτοπαθής ενούρηση κάνει την εμφάνισή της πριν το παιδί γίνει  πέντε χρόνων.

Η δευτεροπαθής εκδηλώνεται μεταξύ πέντε έως οκτώ ετών αν και είναι πιθανόν να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία.

Μονοσυμπτωματική θεωρείται η νυχτερινή ενούρηση αν τα παιδιά δεν σταμάτησαν να «βρέχουν» το  κρεββάτι τους για πάνω από έξι μήνες.  Πολυσυμπτωματική   θεωρείται αν το παιδί εμφανίζει και τη μέρα ακράτεια ούρων, συχνουρία ή επείγουσα ανάγκη για ούρηση την οποία δεν μπορεί να ελέγξει.

Τί φταίει;

Κληρονομικότητα. Είναι συχνότερη αν ένας από τους δύο γονείς ή και οι δύο αντιμετώπισαν το ίδιο πρόβλημα.  Μόνο το 15% των παιδιών δεν είχε ενουρητικούς γονείς.

Ψυχολογικά προβλήματα.  Προκαλούν νυκτερινή ενούρηση άγχος, ανασφάλεια, ζήλια προς ένα αδερφό, φοβίες, κοινωνική απομόνωση ή εντάσεις στο σχολικό ή στο οικογενειακό περιβάλλον.

Προβληματική έκκριση βαζοπρεσσίνης. Πρόκειται για μία  αντιδιουρητική ορμόνη, για την οποία ορισμένα παιδιά καθυστερούν να αναπτύξουν κιρκάδιο ρυθμό έκκρισής της. Αν αυτή η ορμόνη δεν συντίθεται ικανοποιητικά τη νύχτα, τότε παράγεται μεγάλη ποσότητα ούρων τα οποία δεν μπορεί να συγκρατήσει η ουροδόχος κύστη, με αποτέλεσμα το παιδί να «βρέχει» το κρεβάτι του. Υπό κανονικές συνθήκες η παραγωγή Βαζοπρεσσίνης οδηγεί τη νύχτα σε 50% λιγότερη παραγωγή ούρων.

Ελλιπής ωρίμανση. Τον έλεγχο της ουροδόχου κύστης- τοίχωμα και  σφιγκτήρα της ουρήθρας- έχει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα και ορισμένες φορές καθυστερεί η διαδικασία ωρίμανσης της διαδικασίας.

Παθήσεις. Διαβήτης, λοιμώξεις σε ουροδόχο κύστη και νεφρά, επιληψία, υπερθυρεοειδισμός και τροφές.

Τροφές. Αν περιέχουν μεγάλες ποσότητες  χρωστικών και γλυκαντικών ουσιών μπορεί να προκαλέσουν νυχτερινή ενούρηση.

«Βαρύς» ύπνος. Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές και πάντα με βάση τις μαρτυρίες των γονέων, τα παιδιά που εμφανίζουν νυκτερινή ενούρηση, συχνά δυσκολεύονται να ξυπνήσουν. Ωστόσο, αυτή η παράμετρος χρήζει να διερευνηθεί περαιτέρω.

Έντονη δυσκοιλιότητα.

Διαταραχές προσοχής με υπερκινητικότητα (ADHD).

Υπάρχει θεραπεία;

Επιβράβευση. Το παιδί χρειάζεται κατανόηση και ενθάρρυνση, όχι απαξιωτική συμπεριφορά που το γεμίζει τύψεις και ενοχές. Το οικογενειακό περιβάλλον πρέπει να το επιβραβεύει μετά κάθε «στεγνή» νύχτα.

Πριν τον ύπνο. Καλό είναι να αποφεύγονται υγρά και μεγάλες ποσότητες τροφών.

Κανόνες συμπεριφοράς. Το παιδί πάντα να ουρεί πριν κοιμηθεί.

Τουαλέτα με πρόγραμμα. Το παιδί πρέπει να μάθει να πηγαίνει στην τουαλέτα για να ουρήσει κάθε δύο με τρεις ώρες. Στο μεσοδιάστημα πρέπει να ασκηθεί να συγκρατεί την ανάγκη του για ούρηση. Αντίστοιχα, το παιδί καλό είναι να ξυπνά για να ουρήσει τη νύχτα.

Φαρμακευτική θεραπεία. Στόχο έχει τη μείωση της παραγωγής ούρων τη νύχτα. Χορηγείται  δεσμοπρεσσίνη, η οποία είναι συνθετική και αντίστοιχη της βασοπρεσσίνης, που όπως είπαμε είναι αντιδιουρητική ορμόνη. Είναι αποτελεσματικότερη σε παιδιά άνω των εννέα ετών αλλά δυστυχώς υπάρχει υψηλό ποσοστό υποτροπής μετά το τέλος της θεραπείας.

 

 

Δρ. Σπύρος Γκούβαλης

Χειρουργός-Ουρολόγος

Πηγή: sgouvalis.gr

Η ακράτεια βασανίζει  σημαντικό τμήμα του γυναικείου πληθυσμού και επηρεάζει την κοινωνική ζωή, την ψυχολογία αλλά και τη σεξουαλικότητα των γυναικών. Κι όμως μπορεί να αντιμετωπισθεί πλήρως και η γυναίκα να ζήσει μία ζωή χωρίς φόβο και χωρίς περιορισμούς.

Εκτιμάται ότι μία στις τέσσερις γυναίκες άνω των 50 θα εμφανίσει ακράτεια ούρων: το ποσοστό εκτινάσσεται  στο 50% για τις γυναίκες άνω των 65. Ωστόσο η ακράτεια αφορά όλες τις ηλικίες: στην Ελλάδα 3 στις 10 γυναίκες πάσχουν από κάποια μορφή ακράτειας. Αν και δημιουργεί πολλά προβλήματα, παρόλα αυτά σύμφωνα μόνο το 20% των περιπτώσεων αναζητά ιατρική βοήθεια.

Η ακράτεια ούρων αποτρέπει την ασθενή να απομακρυνθεί από το σπίτι της ή από «ασφαλές» περιβάλλον και συνήθως προκαλείται από τη χαλάρωση των ιστών της πυέλου, που οφείλεται στις γέννες.  Εξαιτίας της προκαλούμενης  χαλάρωσης, η ουροδόχος κύστη, ίσως και η μήτρα και το έντερο, κατεβαίνουν προς τα κάτω, όταν η ασθενής σφιχτεί ή βήξει. Όταν λοιπόν για κάποιον λόγο «σφίγγεται» η κοιλιά, τότε η ουροδόχος κύστη δεν μπορεί να συγκρατήσει τα ούρα.

Ακράτεια μπορεί να προκαλέσουν ακόμη, γενετικές ανωμαλίες, τραυματισμοί σε σπονδυλική στήλη ή λεκάνη, εγκεφαλικό επεισόδιο, ασθένειες όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, χρόνιες ουρολοιμώξεις, το ότι η γυναίκα σηκώνει βάρη, η εμμηνόπαυση, η ανεπάρκεια οιστρογόνων αλλά και η παχυσαρκία.

Η ακράτεια μπορεί να είναι επιτακτικού τύπου ( ξαφνικά έντονη και μη ελεγχόμενη επιθυμία για ούρηση) ακράτεια από προσπάθεια, όπου βήχας, φτάρνισμα ή γέλιο προκαλούν απώλεια ούρων ή μικτή ακράτεια η οποία συνδυάζει  το επιτακτικό στοιχείο αλλά και την απώλεια ούρων κατά την προσπάθεια. Την ακράτεια προκαλεί και η υπερπλήρωση,  όταν  δηλαδή η ουροδόχος κύστη έχει περισσότερα ούρα απ’ όσα  μπορεί να συγκρατήσει, γιατί τότε βρίσκεται σε κατάσταση υποτονίας, δηλαδή δεν συσπάται.

Υπάρχει θεραπεία;

Η ακράτεια αξιολογείται με υπερηχογράφημα και ουροδυναμική εξέταση, προκειμένου να αποφασισθεί η ακολουθούμενη θεραπεία. Κατά την ουροδυναμική εξέταση, τοποθετείται ένας καθετήρας στην ουροδόχο κύστη, ο οποίος θα ελέγξει τις δραστηριότητες ουροδόχου κύστης και ουρήθρας.

Αν η  συντηρητική θεραπεία (ασκήσεις πυέλου,  ηλεκτρική διέγερση των μυών, κολπικοί κώνοι και ορμονολογικά σκευάσματα) δεν αποδώσει,  χειρουργική θεραπεία μπορεί να προσφέρει μόνιμα και θεαματικά αποτελέσματα, ιδιαίτερα αν ο σφικτήρας της βαλβίδας της ουροδόχου κύστης έχει υποστεί βλάβη.

Ο χειρουργός ουρολόγος αναρτά τον κόλπο, τοποθετεί κολλαγόνο ή σιλικόνη γύρω από την ουρήθρα ή κολπική ταινία ελεύθερης τάσης. Η τοποθέτηση κολπικής ταινίας είναι μέθοδος ελάχιστα επεμβατική (διαρκεί περίπου 20 λεπτά) και γίνεται με τοπική αναισθησία. Η  ταινία είναι κατασκευασμένη από ειδικό πλέγμα και τοποθετείται στην ουρήθρα της γυναίκας μέσω του κόλπου. Η ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι της μετά σύντομη νοσηλεία (μία έως τέσσερις μέρες νοσηλείας) ενώ σε μία εβδομάδα επιστρέφει πλήρως στα καθήκοντά της.

H ακράτεια ούρων ως σύμπτωμα μπορεί να σχετίζεται με τον διαβήτη ή   διάφορα νεφρικά προβλήματα. Οι γυναίκες δεν πρέπει να ολιγωρούν στο να επισκεφθούν χειρουργό ουρολόγο ο οποίος θα δρομολογήσει την βέλτιστη γι’ αυτές θεραπεία.

Αν και η ακράτεια ούρων εμφανίζεται συχνότερα απ’ ότι νομίζουμε, ωστόσο οι γυναίκες δύσκολα το συζητούν γιατί  αισθάνονται αμηχανία. Και όμως, η ακράτεια ούρων βάζει εμπόδια στη ζωή: σας αναγκάζει να περιορίζετε ή να αποφεύγετε κοινωνικές εξόδους, άσκηση, ταξίδια ή οτιδήποτε άλλο σας αρέσει. Βάλτε ένα τέλος σ’ αυτή την κατάσταση γιατί έχετε επιλογές!

 

Δρ. Σπύρος Γκούβαλης

Χειρουργός-Ουρολόγος 

Πηγή: sgouvalis.gr

Η Γυναικολογική Ουρολογία ασχολείται με τη μελέτη και τη θεραπεία των διαταραχών του γυναικείου ουροποιητικού συστήματος και της γυναικείας σεξουαλικής υγείας: ουρολοιμώξεις, ακράτεια ούρων, κυστεοκήλη, κ.ά.

Υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες ακράτειας: Στην πρώτη κατηγορία ανήκει η ακράτεια που εμφανίζεται με τον βήχα, το φτάρνισμα, το γέλιο ή το σκύψιμο και ονομάζεται ακράτεια από προσπάθεια. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες μέσης ηλικίας, με ιστορικό αρκετών τοκετών.

Η δεύτερη μορφή ακράτειας οφείλεται σε ξαφνικούς σπασμούς της ουροδόχου κύστεως, που συμβαίνουν ακούσια και ενώ δεν βρισκόμαστε σε κατάλληλο χώρο για ούρηση και λέγεται ακράτεια από έπειξη. Μπορεί να οφείλεται σε παθήσεις νευρολογικής φύσεως ή σε προβλήματα του τοιχώματος της κύστεως, όπως π.χ. μια φλεγμονή ή ένας όγκος.

Πιο συχνά ωστόσο, οι γυναίκες εμφανίζουν ένα μίγμα ακράτειας από προσπάθεια και από έπειξη.

Οι νεότερες χειρουργικές τεχνικές, παρέχουν άριστη στήριξη για το πρόσθιο και οπίσθιο τοίχωμα (ορθοκήλη), την κορυφή του κόλπου (κολπική θολωτή πρόπτωση) και την ακράτεια ούρων από προσπάθεια.

Η πτώση της ουροδόχου κύστης χαμηλότερα από τη φυσιολογική της θέση λόγω της χαλάρωσης των μυών που συγκρατούν την ουροδόχο κύστη μέσα στον κόλπο ονομάζεται κυστεοκήλη.

Η αποκατάσταση της κυστεοκήλης γίνεται χειρουργικά, με την τοποθέτηση ειδικού συνθετικού πλέγματος, που αποκαθιστά τους στηρικτικούς ιστούς και επαναφέρει την ουροδόχο κύστη στη θέση της.

Πηγή: sgouvali.com

Η νοσηρότητα της ριζικής προστατεκτομής ήταν ένα μείζον γεγονός κατά το παρελθόν. Στην ριζική προστατεκτομή υπερυβική ή λαπαρο-ρομποτική απαιτείται αφαίρεση του προστάτη με την κάψα και των σπερματοδόχων κύστεων.

Οι γνώσεις της ανατομίας, τροποποιήσεις των χειρουργικών τεχνικών, η χρήση κάμερας ή μεγεθυντικών φακών είχαν σαν αποτέλεσμα τα μειωμένα ποσοστά ακράτειας και στυτικής δυσλειτουργίας, με σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Η αναζήτηση λιγότερο δυσμενών επιπτώσεων από την ριζική προστατεκτομή, δηλαδή η αναζήτηση καλύτερης ποιότητας ζωής τόσο κατά τη διάρκεια της θεραπείας όσο και μετά από αυτήν είναι μία εξέλιξη των τελευταίων δέκα χρόνων.

Η ποιότητα ζωής αναφέρεται σε όλα τα στάδια της νόσου, από την αρχική διαγνωστική διαδικασία, τη θεραπεία, ως τις διαδικασίες σωματικής και ψυχολογικής αποκατάστασης. Σύμφωνα με την επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είναι η αντίληψη του ατόμου, που αφορά την κατάσταση της ζωής του στα πολιτισμικά πλαίσια και στα πλαίσια του συστήματος αυτών εντός των οποίων ζει και σε σχέση με τις επιδιώξεις, προσδοκίες, πρότυπα, ενδιαφέροντα και στόχους που το άτομο αυτό θέτει.

Σήμερα, η ποιότητα ζωής δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια αλλά απαρτίζεται από συγκεκριμένες παραμέτρους που υπόκεινται σε μετρήσεις με διάφορες μεθόδους.

Η εκτίμηση ποιότητας ζωής για την ριζική προεστατεκτομή γίνεται με ερωτηματολόγιο που καθορίζεται από:

  1. Λειτουργία ούρησης
  2. Επιπτώσεις από την υπάρχουσα λειτουργία της ούρησης
  3. Σεξουαλική λειτουργία
  4. Επιπτώσεις από την υπάρχουσα σεξουαλική λειτουργία
  5. Λειτουργία του εντέρου
  6. Επιπτώσεις από την υπάρχουσα λειτουργία του εντέρου

Η στυτική δυσλειτουργία παρουσιάζεται σε υψηλά ποσοστά έως και 85%. Η διατήρηση του αγγειονευρώδους δεματίου αν και πολλά υποσχόμενη δεν ικανοποιεί πάντοτε τις προσδοκίες του ασθενούς. Η στυτική λειτουργία εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς, τον αριθμό των νευρικών ινών που διατηρούνται στο δεμάτιο, τη τοπική ανατομία την έκταση της νόσου και την εμπειρία της ιατρικής ομάδας. Συνιστάται μετά πάροδο 4 εβδομάδων έναρξη της σεξουαλικής ζωής, ενημέρωση του ασθενούς ότι η πρώιμη έναρξη δεν προκαλεί πρόβλημα, ότι οι νυχτερινές στύσεις αποκαθίστανται πριν τις ερωτικές.

Με τη διάγνωση του καρκίνου η ζωή του ασθενούς και της συντρόφου του αποδιοργανώνονται. Ο άνδρας αισθάνεται τον φόβο του θανάτου, αβεβαιότητα, απογοήτευση, αναποφασιστικότητα ιδίως για τη θεραπευτική αγωγή που πρέπει να ακολουθήσει, αμφιβολίες για το αποτέλεσμα της όποιας θεραπείας και αν επιλέξει και τέλος κατάθλιψη. Η κατάθλιψη είναι παράγων της στυτικής δυσλειτουργίας.

Μελέτες με σινδεναφίλη απέδειξαν ότι η απάντηση με το placebo είναι θετική στο 15%, το μισό από ότι σε ομάδες ασθενών με στυτική δυσλειτουργία άλλης αιτιολογίας.

Ο ρόλος της συντρόφου είναι σημαντικός. Πολλές γυναίκες αρνούνται τη σεξουαλική επαφή από φόβο μετάδοσης της νόσου, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μετά την αρχική δυσχέρεια για επίτευξη στύσης, σταματούν να τον αντιμετωπίζουν ερωτικά πιστεύοντας ότι έτσι τον βοηθούν νε ξεπεράσει ή να ξεχάσει το πρόβλημα.

Εάν υπάρχει μερική στύση να γίνει έναρξη φαρμάκων σε μεγάλες δόσεις. Σε μη ανταπόκριση έναρξη SKAT θεραπείας ή τοποθέτηση πεϊκών προθέσεων.

Είναι γνωστό από πρωτόκολλα ότι γενικά η ποιότητα ζωής δεν φαίνεται να επηρεάζεται αισθητά από την εγχείρηση. Ασθενείς με καλή ποιότητα ζωής προεγχειρητικά και χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας επανέρχονται γρήγορα στην προ της επέμβασης κατάσταση.

Πηγή: sgouvalis.gr

Όχι. Οι άνδρες πρέπει να εγκαταλείψουν την απροθυμία τους να επισκεφτούν τον ουρολόγο αλλά και την αποστροφή τους για την δακτυλική εξέταση. Κι αυτό γιατί ο καρκίνος του προστάτη, είναι ο συχνότερος καρκίνος των ανδρών στις αναπτυγμένες χώρες και αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου τους από νεοπλασίες, μετά τον καρκίνο του πνεύμονα.

Πολλοί άνδρες με νυχτουρία ή δυσουρία φτάνουν στον γιατρό με καθυστέρηση γιατί φοβούνται εκτός από την εξέταση, τι θα διαγνώσει ο γιατρός και πώς αυτό θα επηρεάσει τη σεξουαλική τους ζωή.

πηγη: sgouvalis.gr

Η βραχυθεραπεία είναι μια σχετικά σύγχρονη προσέγγιση στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη, που χρησιμοποιείται ως εναλλακτική της ριζικής προστατεκτομής και της εξωτερικής ακτινοβολίας, προτιμάται δε από νέους ασθενείς που θέλουν να αποφύγουν τις παρενέργειες του χειρουργείου, όπως την απώλεια της στυτικής λειτουργίας και την ακράτεια ούρων, αλλά και από ηλικιωμένους ασθενείς που δεν μπορούν να υποβληθούν σε ένα μεγάλο και σοβαρό χειρουργείο.

Πρόκειται για έναν τύπο εσωτερικής ακτινοθεραπείας, αντίθετα με την εξωτερική ακτινοβολία που θεραπεύει από απόσταση. Στη βραχυθεραπεία, γίνεται εμφύτευση στον προστάτη, υπό την καθοδήγηση υπερήχου, ραδιενεργών κόκκων που προσφέρουν ίαση στον πάσχοντα (σε εντοπισμένη ή τοπικά προχωρημένη νόσο).

Το σημαντικότερό πλεονέκτημα της βραχυθεραπείας, είναι η εντοπισμένη τοποθέτηση των ραδιενεργών κόκκων, με αποτέλεσμα ο γιατρός να ελέγχει επακριβώς την δόση της ακτινοβολίας του προστάτη. Την ώρα της επέμβασης ελέγχονται με απόλυτη ακρίβεια, όλα  τα  ανατομικά   στοιχεία   του  προστάτη αδένα   και   ο πραγματικός  όγκος  αυτού,  χάρη   στη   χρήση   υψηλής   τεχνολογίας  μηχανημάτων.

Σχεδόν όλη η ακτινοβολία εξασθενεί στον προστάτη. Ο ασθενής εξέρχεται την ίδια ημέρα από το νοσοκομείο και την επομένη επιστρέφει στους φυσιολογικούς ρυθμούς της ζωής του, χωρίς να απαιτούνται ιδιαίτερα μέτρα προφύλαξης γι’ αυτόν και το περιβάλλον του.

Τα παραπάνω πλεονεκτήματα, οι περιορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες της θεραπείας και το κυριότερο, η αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητά της στον έλεγχο της νόσου, έχουν σαν αποτέλεσμα να προτείνεται από τους θεράποντες ιατρούς και να επιλέγεται ολοένα και περισσότερο από τους ασθενείς.

πηγη: sgouvalis.gr

Ο προληπτικός έλεγχος είναι καθοριστικός στην αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη. Το PSA αποτελεί πλέον εξέταση ρουτίνας η οποία, σε συνδυασμό με τη δακτυλική εξέταση, το διορθικό υπερηχογράφημα και τη βιοψία προστάτη βοηθά τόσο στη σταδιοποίηση της νόσου όσο και στη λήψη των σωστών θεραπευτικών αποφάσεων. Είναι σημαντικό οι άνδρες να εγκαταλείψουν την απροθυμία τους να επισκεφθούν τον ουρολόγο και να αποβάλουν την αποστροφή τους για την δακτυλική εξέταση.
Χάρη στον συστηματικό προσδιορισμό του προστατικού αντιγόνου (PSA) στο 70% των ασθενών, η νόσος εντοπίζεται τις περισσότερες φορές σε πρώιμο στάδιο, όπου το προσδόκιμο επιβίωσης είναι υψηλό.
Σημαντική είναι και η πρωτογενής πρόληψη όσον αφορά στις διατροφικές συνήθειες των ανδρών. Η ελαττωμένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος και η μεγάλη κατανάλωση λαχανικών, βιταμινών E & D και ιχνοστοιχείων, λειτουργούν προστατευτικά στην εμφάνιση του συγκεκριμένου είδους καρκίνου.
Οι σημαντικότεροι παράγοντες κινδύνου για τη εμφάνιση της νόσου είναι η ηλικία, η φυλή και η κληρονομικότητα.

πηγη: sgouvalis.gr

Όσοι ζούμε σε πόλεις ή μακριά από ακτές στις οποίες επιτρέπεται η κολύμβηση επιλέγουμε να δροσιστούμε σε μία πισίνα. Ας το κάνουμε όμως με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια.

➖ Αποφύγουμε πισίνες που απολυμαίνονται μόνο με χλώριο που είναι καυστικό για το δέρμα και επιβαρύνει μάτια και αναπνευστικό σύστημα. Πλέον οι πισίνες καθαρίζονται με όζον, βρώμιο και άλλους τρόπους. Βέβαια, ένα ποσοστό χλωρίου, αντίστοιχο με αυτό του πόσιμου νερού είναι απαραίτητο για το 100% της απολύμανσης: οι συνδυαστικές μέθοδοι προσφέρουν καλύτερη κάλυψη.

➖ Το νερό της πισίνας πρέπει να ανακυκλοφορεί συχνά και να γίνονται δειγματοληψίες, στις οποίες έχουν άμεση πρόσβαση όσοι χρησιμοποιούν την πισίνα.

➖ Δεν μπαίνουμε σε πισίνα αν έχουμε άσθμα ή αν έχουμε πιει αλκοόλ. Κολυμπάμε τουλάχιστον δυόμιση ώρες μετά την κατανάλωση φαγητού.

➖ Δεν χρησιμοποιούμε αντηλιακό και προϊόντα μακιγιάζ πριν μπούμε στην πισίνα.

➖ Δεν επιχειρούμε βουτιές από ύψος αν δεν εξετάσουμε προσεκτικά το βάθος στο σημείο που θα πέσουμε: είναι πολύ εύκολο να τραυματισθούμε.

➖ Αν η πισίνα είναι κλειστή η ατμόσφαιρα δεν πρέπει να είναι αποπνικτική, με πολύ ζέστη, αναθυμιάσεις και έντονη μυρωδιά χλωρίου. Ο κακός εξαερισμός μεταδίδει στο χώρο μικρόβια.

➖ Βρέχουμε τα μαλλιά και το σώμα μας με μη-χλωριούχο νερό πριν την κολύμβηση για να περιοριστεί η ποσότητα χλωρίου που θα απορροφήσουν. Ξαναρίχνουμε νερό αρκετές φορές για να προστατευθούμε.

➖ Τα ανθρώπινα απόβλητα μεταφέρονται στο νερό της πισίνας εάν δεν έχουμε κάνει ντους με σαπούνι πριν βουτήξουμε, ακόμη και οι πολύ μικρές ποσότητες: κάθε είδος λοίμωξης μπορεί να μεταδοθεί πολύ εύκολα.

➖ Χρησιμοποιούμε ειδικό σκουφάκι κολύμβησης για να προστατεύσουμε τα μαλλιά μας από το χλώριο και τα μικρόβια της πισίνας.

➖ Αν φοράμε αναγκαστικά φακούς επαφής έχουμε μαζί μας ενυδατικά υγρά και κολλύριο για να μην ερεθιστούν τα μάτια από τα χημικά. Ιδανικά χρησιμοποιούμε ημερήσιους φακούς που πετάμε μετά την κολύμβηση.

➖ Βάζουμε λίγες κουταλιές ξύδι στο πλυντήριο όταν πλένουμε τα ρούχα που ήρθαν σε επαφή με τα χημικά της πισίνας: έτσι τα εμποδίζουμε να απορροφήσουν το χλώριο.

➖ Αποφεύγουμε να κολυμπήσουμε στην πισίνα σε ώρα αιχμής: οι έγκυες καλό είναι να την αποφεύγουν.

➖ Αποφεύγουμε τις πισίνες αν έχουμε ευαισθησία σε δερματικές παθήσεις. Αν και οι ψευδομονάδες – που προκαλούν δερματίτιδες με εξανθήματα και φαγούρα – εξουδετερώνονται από το χλώριο, μπορεί να επιβιώσουν αν το νερό είναι ζεστό ή αν η χλωρίωση δεν είναι επαρκής. Τα συμπτώματα είναι εντονότερα στα σημεία που το μαγιό καλύπτει το σώμα, καθώς εκεί το νερό ακουμπά για περισσότερη ώρα στο δέρμα.

➖ Από το ουρικό οξύ των ούρων και από το χλώριο, παράγεται ένα τοξικό υποπροϊόν, το χλωριούχο κυανογόνο, το οποίο μέσω της εισπνοής μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε πνεύμονες, καρδιά και κεντρικό νευρικό σύστημα. Περίπου το 93% του ουρικού οξέος που ανιχνεύεται στις πισίνες, προέρχεται από τα ανθρώπινα ούρα: και ο ανθρώπινος ιδρώτας συνεισφέρει σε μικρότερο ποσοστό. Το ουρικό οξύ, σε συνδυασμό με το χλώριο, ευθύνεται και για ένα άλλο υποπροϊόν στις πισίνες, την τριχλωραμίνη η οποία έχει συνδεθεί με μειωμένη λειτουργία των πνευμόνων, ερεθισμό των ματιών, καταρροή της μύτης, ακόμα και με μερική απώλεια της ακοής.

Μπορούμε να απολαύσουμε την πισίνα λοιπόν, παίρνοντας όμως τις κατάλληλες προφυλάξεις.

Καλές βουτιές!

πηγη: sgouvalis.gr

newzme.gr
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορούμε να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες cookie αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώριση σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και η βοήθεια της ομάδας μας να κατανοήσει ποιες ενότητες του ιστότοπου θεωρείτε πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.