Μια παροιμία λέει πως «όπου φυτρώνει βασιλικός δε πηγαίνει το κακό». Κι όχι άδικα γιατί ο βασιλικό είναι και θεραπευτικός.
Προστατεύει το DNA. Οι πολυφαινόλες/φλαβονοειδή του, προστατεύουν τα κύτταρα από την ακτινοβολία αλλά και το οξυγόνο το οποίο προκαλεί οξείδωση.
Αντιβακτηριακές ιδιότητες. Οφείλονται στα πτητικά έλαιά του (εστραγόλη, λιναλοόλη, κινεόλη κ.α.) που έχουν αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδη δράση. Εστραγόλη και ευγενόλη προστατεύουν από σταφυλόκοκκο και ψευδομονάδες.
Αντιφλεγμονώδης δράση. Η ευγενόλη του έχει αντιφλεγμονώδη δράση όπως τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και μπορεί να ανακουφίσει από συμπτώματα ρευματοειδούς αρθρίτιδας ή χρόνιων φλεγμονών του εντέρου.
Θρεπτικά συστατικά. Περιέχει αντιοξειδωτική προβιταμίνη Α ενώ είναι καλή πηγή μαγνησίου – που προστατεύει καρδιά και αγγεία- καλίου, βιταμίνης C αλλά και εξαιρετική πηγή σιδήρου και ασβεστίου.
Τα φύλλα του φρέσκου βασιλικού πρέπει να έχουν ένα βαθύ πράσινο χρώμα, χωρίς σκούρα στίγματα ή κιτρινίλες. Τον αποθηκεύουμε φρέσκο στην κατάψυξη -τυλιγμένο σ’ ένα ελαφρώς βρεγμένο χαρτί κουζίνας- είτε ολόκληρο είτε τεμαχισμένο. Εναλλακτικά, παγώστε τον σε παγοθήκες καλυμμένες με νερό ή ζωμό που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σε σούπες ή μαγειρευτά φαγητά. Αποξηραμένος διατηρείται έως έξι μήνες αλλά σε ερμητικά σφραγισμένο γυάλινο δοχείο το οποίο θα τοποθετηθεί σε δροσερό, σκοτεινό και ξηρό μέρος.
Οι τουρίστες και οι μη μόνιμοι κάτοικοι θα εξαιρεθούν από το μέτρο.
Μια ιταλική επαρχία αποφάσισε να στραφεί στα τεστ γενετικού υλικού για να αντιμετωπίσει τις… ακαθαρσίες των σκύλων στους δρόμους, που έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα.
Αφού ολοκληρωθεί η βάση δεδομένων στην οποία θα συγκεντρωθεί το DNA των σκύλων, οι οδοκαθαριστές και οι υπηρεσίες υγείας του Μπολτσάνο θα συγκεντρώνουν τα περιττώματα των ζώων, θα ταυτοποιούν το γενετικό υλικό και στη συνέχεια θα στέλνουν τη… λυπητερή στους ιδιοκτήτες που δεν τα μάζεψαν: από 50 έως 500 ευρώ πρόστιμο.
Οι ιδιοκτήτες που θα αρνηθούν να δώσουν δείγμα DNA των σκύλων τους θα κληθούν να πληρώσουν πρόστιμο από 292 έως 1.048 ευρώ.
Οι τοπικές αρχές της πόλης του Μπολτσάνο και των γύρω κωμοπόλεων, στις γραφικές Δολομιτικές Άλπεις, δημιουργούν μια βάση δεδομένων για τους περίπου 40.000 σκύλους της περιοχής, ανέφερε ο διευθυντής της κτηνιατρικής υπηρεσίας Πάολο Τσαμπότο. Περίπου 10.000 σκύλοι έχουν ήδη καταγραφεί. «Κάθε χρόνο στο Μπολτσάνο λαμβάνουμε μερικές εκατοντάδες καταγγελίες από πολίτες περί «ανεπαρκούς διαχείρισης» της δημόσιας γης. Περισσότερες από τις μισές αφορούν σκύλους. Οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου μπορούν να πιάσουν μόνο τρεις-τέσσερις (ιδιοκτήτες) επειδή θα πρέπει να στήσουν κάποιο είδος ενέδρας», εξήγησε.
Η καταχώρηση του DNA των σκύλων θα καταστεί υποχρεωτική γύρω στον Μάρτιο. Οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να κάνουν εξετάσεις αίματος στα ζώα τους, στα δημοτικά καταφύγια σκύλων ή σε κτηνιατρικές κλινικές, με κόστος 65-100 ευρώ.
Ο Τσαμπότο δεν διευκρίνισε πόσο θα κοστίσει στις δημοτικές αρχές το σχέδιο αυτό. Ο εντοπισμός των σκύλων και τα διοικητικά έξοδα αναμένεται ότι θα καλυφθούν από τα πρόστιμα.
Το Μπολτσάνο, μια ορεινή, γερμανόφωνη επαρχία κοντά στην Αυστρία, απολαμβάνει ευρεία αυτονομία όσον αφορά τη θέσπιση των κανονισμών. Ο Τσαμπότο είπε ότι άλλες ιταλικές πόλεις έχουν έρθει σε επαφή με τις τοπικές αρχές, καθώς εξετάζουν το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους.
Οι τουρίστες και οι μη μόνιμοι κάτοικοι θα εξαιρεθούν από το μέτρο.
Από την Εποχή των Παγετώνων στη Γροιλανδία χρονολογείται το DNA δύο εκατομμυρίων ετών, που ανακάλυψαν Δανοί επιστήμονες και είναι το παλαιότερο που έχει εξαχθεί ποτέ στον κόσμο, ανοίγοντας έτσι ένα νέο κεφάλαιο στη παλαιοντολογία.
Ένας από τους κύριους συγγραφείς αυτής της μελέτης, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature, ο Mikkel Winther Pedersen, δήλωσε:
«Το DNA μπορεί να επιβιώσει για 2 εκατομμύρια χρόνια, διπλάσιο από το παλαιότερο DNA που βρέθηκε προηγουμένως».
Τα διαφορετικά θραύσματα DNA, που εντοπίστηκαν στα ιζήματα, προέρχονται «από το βορειότερο μέρος της Γροιλανδίας, που ονομάζεται «Ακρωτήριο Κοπεγχάγης», και προέρχονται από ένα φυσικό περιβάλλον, που δεν βλέπουμε πουθενά στη Γη σήμερα».
«Διατηρήθηκαν τόσο καλά, γιατί παρέμειναν παγωμένα και ανακαλύφθηκαν σε περιμέτρους, που μπορούσαν να αξιοποιηθούν», συμπλήρωσε ο αναπληρωτής καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.
«Τα ποτάμια μετέφεραν ορυκτά και οργανική ύλη στο θαλάσσιο περιβάλλον, όπου κατατέθηκαν αυτά τα χερσαία ιζήματα. Και τότε σε κάποιο σημείο, περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια πριν, αυτή η χερσαία μάζα, που ήταν κάτω από το νερό ανυψώθηκε και έγινε μέρος της Βόρειας Γροιλανδίας»
Η νέα μελέτη, που ξεκίνησε το 2006, επέτρεψε τη δημιουργία ενός «πορτρέτου» της περιοχής, όπως φαινόταν πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια.
«Υπήρχε ένα δασικό περιβάλλον με μαστόδοντες, τάρανδους και λαγούς και μεγάλο αριθμό διαφορετικών ειδών φυτών. Ανακαλύψαμε 102 διαφορετικά είδη φυτών».
Η παρουσία του μαστόδοντος είναι ιδιαίτερα σημαντική πληροφορία, αφού τα ίχνη αυτού του προϊστορικού ζώου δεν έχουν βρεθεί ποτέ μέχρι στιγμής σε τόσο βόρειο γεωγραφικό πλάτος.
Η ανακάλυψη έκανε τους ερευνητές να σκεφτούν την προσαρμοστικότητα των ειδών, επειδή πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια, η Γροιλανδία – «πράσινη γη» στα δανικά – είχε θερμοκρασίες 11-17 βαθμούς υψηλότερες από σήμερα. Εκείνη την εποχή σε αυτό το γεωγραφικό πλάτος ο ήλιος δεν έδυε τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά ούτε και τον χειμώνα ανέβαινε.
Χάρη σε μια καινοτόμο τεχνολογία, οι Δανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι 41 από τα θραύσματα, που μελετήθηκαν ήταν 1 εκατομμύριο χρόνια παλαιότερα από το προηγούμενο, «ρεκόρ» ηλικίας DNA, το οποίο ελήφθη από ένα οστό ενός μαμούθ της Σιβηρίας.
Ήταν απαραίτητο να διαπιστωθεί εάν το DNA ήταν κρυμμένο στον πηλό και τον χαλαζία, γιατί είναι πράγματι δυνατό να αποσπαστεί από ένα ίζημα, για να το εξετάσει.
Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε «παρέχει μια θεμελιώδη κατανόηση του γιατί τα ορυκτά ή τα ιζήματα μπορούν να διατηρήσουν το DNA… είναι ένα κουτί της Πανδώρας που πρόκειται να ανοίξουμε» εξήγησε η συντονίστρια του τμήματος γεωβιολογίας του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης και συμμετέχουσα σε αυτή η μελέτη, Karina Sand.
Μέσω αυτής της ανακάλυψης «καταρρίπτονται τα εμπόδια που σχετίζονται με όσα πιστεύαμε μέχρι τώρα ότι μπορούμε να επιτύχουμε όσον αφορά τις γενετικές μελέτες».
«Για πολύ καιρό πίστευαν ότι το 1 εκατομμύριο χρόνια ήταν το όριο επιβίωσης του DNA, αλλά σήμερα έχουμε φτάσει τη διπλάσια ηλικία. Και προφανώς αυτό μας οδηγεί να αναζητήσουμε άλλες τοποθεσίες. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές τοποθεσίες στον κόσμο που περιέχουν γεωλογικές εναποθέσεις τόσο παλιά. Ή ακόμα πιο παλιά», εξήγησε ο κ. Pedersen
