HomePosts Tagged "ιστορία"

ιστορία Tag

Την τελευταία του πνοή άφησε, χθες Παρασκευή, σε ηλικία 96 ετών, ο συγγραφέας Mάρτιν Bάλσερ.

O Mάρτιν Bάλσερ γεννήθηκε το 1927 στο Bάσερμπουργκ και έζησε στις όχθες της λίμνης Mπόντενζε. Σπούδασε στη Θεολογική-Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Pέγκενσμπουργκ. Στη συνέχεια σπούδασε λογοτεχνία, ιστορία και φιλοσοφία. Eργάστηκε για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, κέρδισε πολυάριθμα λογοτεχνικά βραβεία και έγινε επίτιμος διδάκτορας σε τρία γερμανικά πανεπιστήμια. Θεωρείται από τους σημαντικότερους σύγχρονους Γερμανούς συγγραφείς.

Mεταξύ άλλων έγραψε τα βιβλία: Αφηνιασμένο άλογο, H υπεράσπιση της παιδικής ηλικίας, Ο θάνατος ενός κριτικού, Ο άντρας που ήξερε ν’ αγαπάει, Η στιγμή του έρωτα, Η πηγή.

Πηγή

Γρηγόρης Νικηφ. Κοσσυβάκης
Ο Μάρκο Μπότσαρης αφηγείται
Τιμή: 18 ευρώ, Σελίδες: 232
ISBN: 978-618-5535-21-6

 

 

Κυκλοφόρησε το νέο εξαιρετικό βιβλίο του Γρηγόρη Νικηφ. Κοσσυβάκη «Ο Μάρκο Μπότσαρης αφηγείται».

Το βιβλίο εκδόθηκε φέτος που συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από τον ηρωικό θάνατο εκείνου του ασύγκριτου ήρωα της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821. Η δε αδόκητη απώλειά του, ως λέγεται στα 33 χρόνια του, σε ηλικία ταυτόσημη με εκείνη του Ιησού Χριστού και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ασφαλώς προσθέτει στο τραγικό γεγονός και μια χροιά ρομαντικού μυστικισμού που την αποδίδει ο ελληνικός λαός, στις «μυθικές» πανάρχαιες Μοίρες, που «θέλουν τούς καλούς να φεύγουν νέοι».

Για όσους εντρυφούν στις «πτυχές» της ιστορίας, ανασκαλεύοντας σημαντικά γεγονότα, τα κρυφά αίτιά τους και τις κοσμογονικές συνέπειές τους, σε συνδυασμό με τις εξαιρετικές προσωπικότητες που τα προκάλεσαν, τα επηρέασαν και καταξιώθηκαν μέσα από αυτά, το βιβλίο «Ο Μάρκο Μπότσαρης αφηγείται», εμπεριέχει όλα τα παραπάνω στοιχεία που ελκύουν και γοητεύουν τους λάτρεις της ιστορίας ενώ αποδίδεται με εξαιρετικά γλαφυρή γραφή και γλωσσική εκφορά με πολλές «ηπειρωτικές» λέξεις, εκφράσεις και ιδιωματισμούς.

Ωστόσο, η ιδιαίτερη αξία του βιβλίου συνίσταται στο γεγονός ότι εμπεριέχει εκπληκτικές πληροφορίες για τη ζωή του Μάρκου Μπότσαρη και κυρίως των εφηβικών του χρόνων, οι οποίες για πρώτη φορά δημοσιεύονται και είναι συνυφασμένες με τον ολέθριο, για την ιστορική «φάρα» των Μποτσαραίων, χαλασμό τους στην ορεινή περιοχή των Ραδοβυζίων της Άρτας (όπου βρίσκεται η βυζαντινή Μονή της Παναγίας του Σέλτσου), την παγωμένη άνοιξη του 1804.

Όπου, οι περιγραφές των άγριων μαχών μεταξύ των αρειμάνιων Σουλιωτών και των πολλαπλάσιων σε αριθμούς Τουρκαλβανών μισθοφόρων του αιμοβόρου και δόλιου Αλή Πασά, η επική αντίσταση και οι ανείπωτες σφαγές των άοπλων γυναικόπαιδων, η μυθιστορική απόκρυψη και, εν τέλει, η «οδύσσεια» της διαφυγής των ελαχίστων που γλύτωσαν εκεί, περιγράφονται «από τον ίδιο», τον -τότε έφηβο και ευτυχώς διασωθέντα- Μάρκο Μπότσαρη, αποδίδονται δε με ιστορική, γεωγραφική και τοπογραφική πιστότητα, ακριβώς γιατί ο συγγραφέας γνωρίζει εξ ιδίας αντιλήψεως τους τόπους οι οποίοι προσδιόρισαν και τους τρόπους που έδρασαν οι Μποτσαραίοι.

Άλλωστε, η γνώση αυτή του συγγραφέα, αποτελεί και την πλέον σημαντική ιδιαιτερότητα των περιγραφών καθ’ όσον στα δραματικά εκείνα γεγονότα, συμμετείχε ενεργά και ο απώτερος πρόγονός του και μετέπειτα επώνυμος οπλαρχηγός κατά την επανάσταση του 1821, ο καπετάν Γιώργης Κοσσυβάκης και είναι οι δικές του προσωπικές αφηγήσεις προς τους κατιόντες του και εκείνων στους επομένους, οι οποίες ευτυχώς διασώθηκαν ατόφιες, καταλήγοντας -πολύτιμα πετράδια ιστορικής μνήμης- έως τον ευτυχή απόγονό του και συγγραφέα.

Επιστέγασμα των πρωτότυπων ιστορικών στοιχείων που συνεισφέρει στην ελληνική ιστοριογραφία το βιβλίο-αφιέρωμα στον Μάρκο Μπότσαρη, αποτελεί η πολύτιμη (από τα Γενικά Αρχεία τού Κράτους και με ημερομηνία 01.09.1825), επιστολή της μόνης διασωθείσας στον χαλασμό του Σέλτσου αμφιθαλούς αδελφής του Μάρκου, της τότε 11χρονης Μάρως, την μονάκριβη κόρη της οποίας Ελένη (το γένος Σωτήρη Συντεκνιώτη), νυμφεύθηκε το 1833 ο Ιωάννης Γ. Κοσσυβάκης (προ-προπάππος του συγγραφέα), οπότε δι’ αυτής επιβεβαιώνεται και η εξ αίματος συγγένεια των ιστορικών γενών Μποτσαραίων και Κοσσυβακαίων και η πατριωτική συνεργασία τους σε επόμενες γενιές.

 

 

Βιογραφικό:

Ο Γρηγόρης Νικηφ. Κοσσυβάκης γεννήθηκε και ενηλικιώθηκε στην Αθήνα, όπου και εισήχθη στη Νομική Σχολή το έτος 1966. Στην περίοδο της δικτατορίας (1967-1974), συνέβαλε ενεργά στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, με ιδιαίτερο ρόλο στις ιστορικές καταλήψεις της Νομικής (Φεβρουάριος 1973) και του Πολυτεχνείου (Νοέμβριος 1973). Για τις δράσεις του αυτές συνελήφθη κατ’ επανάληψη από την Γενική Ασφάλεια, αλλά και βασανίσθηκε στη Στρατιωτική Αστυνομία (ΕΑΤ-ΕΣΑ). Συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο με τους πλέον επικίνδυνους για το δικτατορικό καθεστώς φοιτητές και στερήθηκε το πτυχίο του επί τρία έτη. Υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του στη Μακεδονία κατά την περίοδο της γενικής επιστρατεύσεως, ένεκα της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο (1974), οπότε και τιμήθηκε με εύφημο μνεία για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του προς το στράτευμα.

Από το 1976 και μέχρι το 2022 υπήρξε μάχιμος Δικηγόρος Αθηνών παρ’ Αρείω Πάγω με ειδίκευση στο Εργατικό Δίκαιο, προάγοντας με συνέπεια μείζονος σημασίας ομαδικές διεκδικήσεις εργαζομένων πανελληνίως.

Ως απόγονος της ιστορικής «φάρας» των Κοσσυβακαίων από την ορεινή Άρτα, με πολλαπλές δράσεις και θυσίες υπέρ Πατρίδος, διακατέχονταν ανέκαθεν από διάθεση και συναισθήματα πατριωτικής προσφοράς, θεωρώντας ότι η προγονική ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά μας, οι αρχές και οι αξίες του διαχρονικού Ελληνισμού, συνιστούν αγαθά μείζονος πολυτιμότητος και η διαφύλαξη και ανάδειξή τους αποτελούν θεμελιώδη καθήκοντα των σύγχρονων Ελλήνων και Ελληνίδων.
Έχει συγγράψει τα βιβλία: «Ιδού οι Τούρκοι» (εκδ. Άγκυρα, 2007 και εκδ. Κάδμος, 2011), που διανύει την 5η έκδοσή του και έχει μεταφρασθεί στην αγγλική γλώσσα, «Διαχρονικός Ηπειρωτικός Ελληνισμός» (εκδ. Κάδμος, 2010 και εκδ. Άπειρος Χώρα, 2017), που διανύει την 7η έκδοσή του και

«Οι πρωτοέλληνες Μινύες (το μυθικό χαλκέον γένος)» (εκδ. Άπειρος Χώρα, 2019).

 

Περισσότερες πληροφορίες για τον Γρηγόρη Νικηφ. Κοσσυβάκη, στις ιστοσελίδες: www.kossivakis.gr, www.syn-athina.gr και στο «Αρχείον Πολιτισμού».

Επικοινωνία στο kossyvakislaw@gmail.com.

O θάνατος της μητέρας της αποτέλεσε το έναυσμα για το πιο πρόσφατο μυθιστόρημα της Ιζαμπέλ Αλιέντε, Βιολέτα (θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά τον Μάρτιο από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση Δέσποινας Δρακάκη), στο οποίο αφηγείται τη ζωή μιας γυναίκας που γεννήθηκε στη διάρκεια μίας πανδημίας (της ισπανικής γρίπης) και πέθανε στη διάρκεια μίας άλλης πανδημίας (αυτής της Covid-19).

«Η ιδέα μού ήρθε μετά τον θάνατο της μητέρας μου. Πέθανε λίγο πριν από την πανδημία και είχε γεννηθεί καθώς η ισπανική γρίπη ερχόταν στη Χιλή, το 1920», δήλωσε η Αλιέντε στο Γαλλικό Πρακτορείο, εξηγώντας πως η πρωταγωνίστρια του βιβλίου δανείζεται στοιχεία από τη ζωή της μητέρας της, αλλά δεν είναι εκείνη.

Φέτος η Αλιέντε γίνεται 80 ετών, όμως δεν αλλάζει τις παλιές της συνήθειες. «Ξεκινάω όλα μου τα βιβλία στις 8 Ιανουαρίου, οπότε στις 7 Ιανουαρίου πρέπει να πάρω τα χάπια για τα νεύρα μου», ανέφερε, σημειώνοντας πως «τα νεύρα δε με έχουν εγκαταλείψει ποτέ, αλλά έχω μάθει ότι αν στέκομαι πειθαρχημένα μπροστά από το πληκτρολόγιο κάθε μέρα, κάτι βγαίνει». Αυτό που πάντως έχει συνειδητοποιήσει είναι πως δεν τη βοηθά καθόλου να έχει ένα πλάνο για την εξέλιξη του βιβλίου που γράφει. «Αυτό με παραλύει και χάνω όλη μου την έμπνευση. Αφήνω την ιστορία να αλλάξει», τόνισε.

Όσο για το αν κάποια στιγμή θα σταματήσει να γράφει, η Χιλιανή συγγραφέας είναι κατηγορηματική: «Απολαμβάνω πάρα πολύ το γράψιμο. Μου λένε “δεν πρέπει να γράψεις άλλο, είσαι πια πολύ μεγάλη γι’ αυτό”. Όμως το αγαπάω. Γιατί να θέλω να σταματήσω;»

Πηγή : diastixo.gr

Η Αθήνα, 186 χρόνια από την επίσημη ανακήρυξή της ως πρωτεύουσας της Ελλάδας και την ίδρυση, την ίδια χρονιά, του Δήμου Αθηναίων (1834), αποκτά ένα αυτόνομο κέντρο μελέτης και ανάδειξης των υλικών και άυλων θησαυρών της. Ένα θησαυροφυλάκιο μνήμης αντάξιο της ιστορίας της.

Πρόκειται για το Μορφωτικό Ίδρυμα του Δήμου Αθηναίων, που δημιουργήθηκε με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και πρωτοβουλία του αντιδημάρχου Ελευθέριου Σκιαδά και έχει ως κύρια αποστολή του τον εντοπισμό, τη διάσωση, τη μελέτη, την προβολή και την ανάδειξη της ιστορίας, της κληρονομιάς και της ταυτότητας της πόλης και του Δήμου Αθηναίων. Το Ίδρυμα πρόκειται να αξιοποιήσει τον τεράστιο όγκο πάσης φύσεως γνωστών και άγνωστων, ως σήμερα, τεκμηρίων που καθόρισαν την ιστορική διαδρομή της πόλης.

Πολύτιμα κειμήλια, λησμονημένα και στοιβαγμένα, ως τώρα, σε –κατά τεκμήριο– ακατάλληλους αποθηκευτικούς χώρους, θα αποδοθούν πλέον σταδιακά στον κόσμο της επιστημονικής έρευνας, σε ελληνικούς και διεθνείς ακαδημαϊκούς-ερευνητικούς οργανισμούς, αλλά και στους πολίτες και τους επισκέπτες της Αθήνας.

Σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας, όπως τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, αλλά και το σύνολο των φορέων που δραστηριοποιούνται στην πρωτεύουσα, επιδιώκει να λειτουργήσει ως θεματοφύλακας και διαχειριστής της αρχειακής και πνευματικής παρακαταθήκης της Αθήνας.

Έδρα του θα είναι το κτίριο του Δημαρχιακού Μεγάρου στην οδό Αθηνάς και με μεθοδικά βήματα σχεδιάζεται να δημιουργηθεί το Μουσείο Δήμου Αθηναίων. Βασικοί στόχοι του είναι, ακόμη, η επανίδρυση και λειτουργία του Ιστορικού Αρχείου, καθώς και η συντήρηση και ο εμπλουτισμός των πάσης φύσεως αρχείων και ιστορικών τεκμηρίων του Δήμου. Η αξιοποίηση του υλικού και πνευματικού πλούτου της πόλης των Αθηνών θα ενισχύσει καθοριστικά τη διεθνή εικόνα και την αναμφισβήτητη πνευματική επιρροή της πόλης στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Επιπλέον, με την έναρξη της λειτουργίας του, το Μορφωτικό Ίδρυμα του Δήμου Αθηναίων θα επικεντρωθεί στην προστασία και ανάδειξη της δημόσιας γλυπτικής και των μνημείων της πόλης. Επίσης, στους σκοπούς του περιλαμβάνονται η οργάνωση δικτύων ξεναγήσεων και η δημιουργία εκδοτικής σειράς με την ονομασία «Αθηναϊκή Βιβλιοθήκη», ώστε να καταστεί σύντομα η λειτουργική κιβωτός της πνευματικής και ιστορικής παρακαταθήκης της πρωτεύουσας.

Είναι μια σύγχρονη και πολυεπίπεδη, πνευματική κυψέλη, με προοπτική να αναθερμάνει το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινότητας για την Αθήνα, να πυκνώσει τα δίκτυα συνεργασίας με φορείς του εσωτερικού και του εξωτερικού, ενισχύοντας αποφασιστικά την ταυτότητα, τη σύγχρονη εικόνα πρωτεύουσας της Ελλάδας.

«Η ιστορία αυτής της πόλης μάς δείχνει, όχι μόνο τον πολιτιστικό και τον πολιτισμικό μας πλούτο, αλλά και τον δρόμο για να προχωρήσουμε στην Αθήνα που θα είναι περήφανη και για το μέλλον της, τη σύγχρονη ζωή της. Μοναδικός τρόπος για να επιτύχουμε τον στόχο μας, είναι να κρατήσουμε τους θησαυρούς της διαδρομής της ζωντανούς. Να τους αναδείξουμε και να γίνουν κτήμα όλων των πολιτών», δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης.

Πηγή: diastixo.gr

Μια άγνωστη ιστορία που έγραψε η Λουίζα Μέι Άλκοτ σε ηλικία 17 ετών, το 1849, είκοσι χρόνια πριν από το αριστούργημά της Μικρές κυρίες, έφερε στο φως το περιοδικό Strand. Πρόκειται για το «Ημερολόγιο της Θείας Νέλι», με πρωταγωνίστρια μια 40χρονη γυναίκα που μεγαλώνει την ορφανή ανιψιά της, Άνι. Όταν μια φίλη της Άνι έρχεται να μείνει μαζί τους, η Νέλι φοβάται ότι πίσω από το ελκυστικό παρουσιαστικό της κοπέλας κρύβεται πυκνό σκοτάδι.

Η ιστορία αποτελείται από περίπου 9.000 λέξεις, όμως έμεινε ημιτελής για άγνωστο λόγο. Έτσι, το περιοδικό Strand καλεί συγγραφείς να αναλάβουν να ολοκληρώσουν την αφήγηση της πρωταγωνίστριας.

«Οι καλές ιστορίες πάντα κάνουν τους αναγνώστες να θέλουν να γυρίσουν τη σελίδα και η Άλκοτ, ακόμα και στην εφηβεία της, το ήξερε καλά αυτό. Το “Ημερολόγιο της Θείας Νέλι”, 170 χρόνια αφότου γράφτηκε, παίρνει πια τη θέση που του αξίζει ανάμεσα στα πρώτα έργα της Άλκοτ αποκαλύπτοντας τις προοπτικές και το ταλέντο της, που θα εξελισσόταν στην αναγνωρισμένη λογοτεχνική διαδρομή της», δήλωσε στην εφημερίδα Guardian ο Daniel Shealy, καθηγητής Αγγλικής Λογοτεχνίας στο University of North Carolina-Charlotte.

Πηγή: diastixo.gr

Τι είπε ο νικητής του φετινού MasterChef.

Ο Σταύρος Βαρθαλίτης ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα». Ο νικητής του φετινού MasterChef μίλησε για πολλά, μεταξύ αυτών και για το «γούρι» του που δεν είναι άλλο από τα γυαλιά ηλίου που φορούσε όλο αυτό το διάστημα μέσα στο παιχνίδι και πολλές φορές είχαν γίνει αντικείμενο σχολιασμού για τους κριτές.

«Δεν έχω ιδέα γιατί τα γυαλιά ήταν το γούρι μου», τόνισε ο Σταύρος Βαρθαλίτης και πρόσθεσε: «Απλά ήθελα κάτι να πω. Υπάρχει ιστορία πίσω από τα γυαλιά. Το φοράω από το 2014-2015. Τα φόρεσα τότε πρώτη φορά όταν πήγα ένα ταξίδι με έναν άνθρωπο που αγαπούσα ιδιαίτερα, περάσαμε ωραία και τα κράτησα επειδή μου ταίριαζαν».

Πηγή: newpost.gr

newzme.gr

Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορούμε να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες cookie αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώριση σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και η βοήθεια της ομάδας μας να κατανοήσει ποιες ενότητες του ιστότοπου θεωρείτε πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.