Ιούνιος 2020

ΥΓΕΙΑ

Η υπογλυκαιμία και τα μυστικά της!

Η γλυκόζη αποτελεί πηγή ενέργειας για τον οργανισμό και συμβάλει  στη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Αν τα επίπεδά της στο αίμα είναι κάτω από τα φυσιολογικά όρια, που είναι 70 με 110 mg/dl) τότε εκδηλώνεται υπογλυκαιμία.

 Η υπογλυκαιμία δεν οφείλεται μόνο στον σακχαρώδη διαβήτη, αλλά μπορεί να έχει και άλλες αιτίες.

Διαβήτης: Η υπογλυκαιμία εκδηλώνεται στους διαβητικούς όταν ο οργανισμός τους παράγει μεγάλη ποσότητα ινσουλίνης, κυρίως εξαιτίας αντιδιαβητικών φαρμάκων.  Η ινσουλίνη, διασπά το σάκχαρο (δηλαδή γλυκόζη) για να γίνει ενέργεια.

Αυτόματη υπογλυκαιμία. Εκδηλώνεται σε μη-διαβητικούς, κυρίως επειδή παραλείπουν γεύματα ή γυμνάζονται υπερβολικά, χωρίς να καταναλώνουν τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες.

Υπερκατανάλωση αλκοόλ. Αν δεν συνοδεύεται από την κατανάλωση  φαγητού με υδατάνθρακες μπορεί να μειώσει επικίνδυνα το σάκχαρο. Φυσιολογικά ο οργανισμός μπορεί  να συνέλθει από την μείωση του σακχάρου χωρίς την κατανάλωση υδατανθράκων, γιατί ενεργοποιεί αυτόματα μηχανισμούς αύξησής του, συνθέτοντας γλυκόζη από αμινοξέα και τη διάσπαση του λίπους. Η κατάχρηση οινοπνεύματος, απενεργοποιεί αυτόν τον μηχανισμό.

Φάρμακα. Το σάκχαρο μειώνουν όχι μόνο φάρμακα για τον διαβήτη αλλά  και φάρμακα για την ελονοσία, όπως και ορισμένα αντιβιοτικά.

Νευρογενής ανορεξία.  Η συγκεκριμένη διατροφική διαταραχή προκαλεί αποχή από την τροφή, με αποτέλεσμα  ο οργανισμός να μην παράγει αρκετή γλυκόζη.

Νεφρική νόσος. Μέσω των νεφρών, ο οργανισμός απεκκρίνει τα  φάρμακα. Η νεφρική νόσος μπορεί να συσσωρεύσει τα φάρμακα στο αίμα του, να αλλάξει τα επίπεδα του σακχάρου και να οδηγήσει σε υπογλυκαιμία.

Ηπατική νόσος.  Το ήπαρ  μεταβολίζει λιπίδια και φάρμακα και συνθέτει τη γλυκόζη από τα αμινοξέα, το γαλακτικό οξύ και άλλες ουσίες. Η ηπατίτιδα και άλλα νοσήματα του ήπατος, εμποδίζουν την καλή λειτουργία του ήπατος, οπότε  δεν συνθέτει ή δεν απελευθερώωει αρκετή γλυκόζη, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επίπεδά της.

Παθήσεις στην υπόφυση του εγκεφάλου ή στα επινεφρίδια. Αυτά τα όργανα επηρεάζουν τις ορμόνες που ελέγχουν την παραγωγή γλυκόζης;   οποιαδήποτε βλάβη τους, μπορεί να μειώσει τα επίπεδα σακχάρου.

Ινσουλίνωμα.  Όγκος στο πάγκρεας που μπορεί να αυξήσει την παραγωγή ινσουλίνης και να μειώσει το σάκχαρο.

Ύποπτα συμπτώματα

Τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας διαφέρουν ακόμη και στο ίδιο άτομο και εξαρτώνται από το ποσοστό μείωσης της γλυκόζης στο αίμα ή το χρονικό διάστημα που ο ασθενής είναι διαβητικός. Ταχυκαρδία, εφίδρωση, έντονο αίσθημα πείνας, ζαλάδα, τρέμουλο, κούραση, μούδιασμα γύρω από το στόμα, πόνος στην κοιλιά, πονοκέφαλος, κακή διάθεση και αδυναμία συγκέντρωσης είναι χαρακτηριστικά συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.

Μπορώ να προφυλαχθώ;

Η θεραπευτική αντιμετώπιση  των παραπάνω ασθενειών που προκαλούν υπογλυκαιμία είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης. Οι μη διαβητικοί, για να διατηρήσουν σε σταθερό επίπεδο το σάκχαρό τους, πρέπει:

Τακτική κατανάλωση μικρών γευμάτων.  Καλό είναι να καταναλώνουμε τροφή κάθε τρεις ώρες.

Ποικιλία στη διατροφή. Όλες οι κατηγορίες τροφών πρέπει να περιλαμβάνονται στην καθημερινή μας διατροφή. Και πρωτεΐνες και υγιεινά λίπη και φυτικές ίνες, σε ισόρροπες ποσότητες.

Όχι στα τρόφιμα με ζάχαρη. Τα φυσικά σάκχαρα των τροφών και κυρίως των φρούτων, μάς τροφοδοτούν επαρκώς.

Όχι στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Αν είστε διαβητικοί:

Σωστή δόση ινσουλίνης ή αντιδιαβητικών δισκίων.

Ορθή κατανομή γευμάτων.

Μην παραλείπετε κύριο ή  ενδιάμεσο γεύμα.

Έχετε πάντα μαζί σας κύβους ζάχαρης, ταμπλέτες γλυκόζης ή καραμέλες.

Άλλο υπόταση κι άλλο υπογλυκαιμία

Η  υπόταση οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης ενώ η κρίση υπογλυκαιμίας οφείλεται στην πτώση της γλυκόζης στο αίμα. Αν και οι αιτίες που πυροδοτούν υπόταση και υπογλυκαιμία διαφέρουν, ενίοτε είναι δύσκολο να καταλάβουμε πού οφείλεται η ξαφνική αδιαθεσία. Η υπόταση προκαλεί ζαλάδα, λιποθυμία, έλλειψη συγκέντρωσης, πνευματική σύγχυση, θολή όραση, ναυτία, χλωμό δέρμα γρήγορη αναπνοή, αίσθημα κόπωσης, κακή διάθεση και έντονη δίψα.

Πηγή: akoslife.com

ΥΓΕΙΑ

Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση απειλεί τα νεφρά

Στο σημείο όπου ενώνονται ο ουρητήρας και η κύστη – η αποκαλούμενη κυστεοουρητηρική συμβολή-  υπάρχει μία βαλβίδα η οποία εμποδίζει τα ούρα να παλινδρομούν. Αν αυτή η βαλβίδα δεν υπάρχει ή δεν λειτουργεί σωστά, τότε την ώρα κατά την ούρηση, τα ούρα  παλινδρομούν από από την ουροδόχο κύστη προς τον ουρητήρα. Η πάθηση ονομάζεται κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση.

Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά με λοιμώξεις του ουροποιητικού και είναι πιθανόν να εμφανιστεί σε παιδιά με κληρονομικότητα της πάθησης (37,5%). Εκδηλώνεται και σε ενήλικες, συνήθως  με ιστορικό καλοήθους υπερτροφίας προστάτη ή  νευρογενούς κύστης ή αν έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κοντά στα ουρητηρικά στόμια.

Ύποπτα συμπτώματα

Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση προκαλεί όμως λοιμώξεις στο ουροποιητικό και άρα συχνουρία, πυρετό και ρίγος. Η φλεγμονή στο νεφρό και στην πύελο- η οποία οφείλεται στην παλινδρόμηση των ούρων στο νεφρό- είναι η γνωστή η πυελονεφρίτιδα. Αν δεν αντιμετωπισθεί άμεσα, οι συνεχείς λοιμωξεις μπορεί να προκαλέσουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, λόγω των βλαβών που θα έχουν υποστεί τα νεφρά. Αυτές οι βλάβες στα νεφρά ενοχοποιούνται και για την εμφάνιση υπέρτασης στα παιδιά.

Τα συγγενή αίτια που την προκαλούν είναι ο διπλός ή έκτροπος ουρητήρας, η ύπαρξη ουρητηροκήλης ή πρόκειται για πρωτοπαθή κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Υπάρχουν όμως και επίκτητα αίτια,  όπως η χρόνια επίσχεση ούρων, σε μεγαλύτερης ηλικίας άνδρες με υπετροφία του προστάτη ή νευρογενή κύστη.  Την πάθηση στους ενήλικες είναι δυνατόν να προκαλέσουν επεμβάσεις στον αυχένα της κύστης ή στα κυστεο-ουρητηρικά στόμια.

Απαραίτητες εξετάσεις

Το πρόβλημα είναι πιθανόν να εντοπισθεί μέσω του υπέρηχου, από την  εμβρυική περίοδο. Σε διαφορετική περίπτωση εντοπίζεται μετά κάποιο  επεισόδιο ουρολοίμωξης, με καλλιέργεια ούρων, εξετάσεις που αφορούν στη νεφρική λειτουργία, υπερηχογράφημα του ουροποιητικού- για να διαπιστωθεί η διάταση στην πύελο των νεφρών- ουροδυναμικό έλεγχο – οποίος εκτιμά τη λειτουργία της κύστης και της ούρησης-  αλλά και μία ειδική ακτινολογική εξέταση, την κυστεοουρηθρογραφία, η οποία δίνει και τις εγκυρότερες πληροφορίες.

Πώς θεραπεύεται;

Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση, ταξινομείται σε πέντε βαθμούς Από τον 1ο έως τον 3ο  βαθμό, θεωρείται ήπιας/μέτριας βαρύτητας. Σοβαρές θεωρούνται οι παλινδρομήσεις 4ου και 5ου βαθμού.

Στους ενήλικες, αντιμετωπίζεται χειρουργικά, με εξαίρεση ασθενείς με νευρογενή κύστη, όπου απαιτείται εξειδικευμένη παρέμβαση. Στα παιδιά, πριν καταφύγουμε στη χειρουργική αντιμετώπιση, επιχειρείται παρέμβαση στη λειτουργία της κύστης, την οποία καθορίζει ο  ουροδυναμικός έλεγχος.

Τα παιδιά στα οποία εντοπίζεται η πάθηση από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους, λαμβάνουν αντιβίωση από το στόμα για μεγάλο χρονικό διάστημα ( η αποκαλούμενη χημειοπροφύλαξη) ή αν κάνουν  εμπύρετες λοιμώξεις, χορηγείται ενδοφλέβια θεραπεία.  Αν όμως εμφανίζουν συνεχείς ουρολοιμώξεις, για οριστική θεραπεία προχωράμε σε ανοιχτό ή ενδοσκοπικό χειρουργείο. Αν εμφανίζουν μεγάλου βαθμού παλινδρόμηση, το ανοικτό χειρουργείο προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα.  Αν οι παλινδρομήσεις είναι μικρού βαθμού, η πάθηση αντιμετωπίζεται με  ενδοσκοπικές τεχνικές: τοποθετούνται   ειδικές ουσίες, κάτω από το ουρητηρικό στόμιο, οι οποίες εμποδίζουν την αντίστροφη πορεία των ούρων.

Για να προστατεύσουμε από ενδεχόμενες ουλές τα νεφρά των παιδιών ηλικίας  έως 5 ετών, η χημειοπροφύλαξη είναι η θεραπεία εκλογής, εκτός αν η παλινδρόμηση είναι μεγάλου βαθμού. Για οριστική λύση στις μικρού βαθμού παλινδρομήσεις- προκειμένου το παιδί να μην λαμβάνει επί μακρόν αντιβίωση- προτιμότερο είναι να αντιμετωπισθεί ενδοσκοπικά.

Πηγή: sgouvalis.gr