οξυγονοοζονοθεραπεία Tag

ΥΓΕΙΑ

Όπλο η οξυγονο-οζονοθεραπεία κατά του χρόνιου πόνου

Χρόνιος χαρακτηρίζεται ο πόνος που διαρκεί περισσότερο από 3 έως 6 μήνες και επηρεάζει την καθημερινή ζωή, την εργασία και την ψυχική υγεία του ασθενή. Αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης (25-40%), αϋπνίας και απώλειας παραγωγικότητας.  Ένας στους πέντε ενήλικες (20%) πάσχει από χρόνιο πόνο, δηλαδή περίπου 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι από τους οποίους το 6,9% ανέφεραν ότι ο έντονος χρόνιος πόνος περιορίζει δραστικά τις δραστηριότητες τους.

Ο χρόνιος πόνος είναι συχνότερος σε ασθενείς με καρκίνο (1/3), σακχαρώδη διαβήτη (1/4) και τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη (1/3).  Η συχνότερη εστία πόνου είναι η οσφυαλγία. Τα ποσοστά αυξάνονται με την ηλικία και αναμένεται περαιτέρω άνοδος έως το 2030 λόγω γήρανσης του πληθυσμού.

Το αίσθημα της ανημπόριας είναι σοβαρή ασθένεια από μόνη της. Προκαλεί αφενός έναν υποσυνείδητο φόβο στον ασθενή ότι είναι ανίκανος να λειτουργήσει φυσιολογικά και αφετέρου την ενοχή ότι με την «γκρίνια» του γίνεται φορτίο στην οικογένειά του, καθώς ενδόμυχα πιστεύει, ότι  η αρρώστια ίσως είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειάς του. Η αυτοεκτίμησή του βρίσκεται στα Τάρταρα και οδηγείται σε κοινωνική απομόνωση.

Κύρια Είδη Χρόνιου Πόνου

Μυοσκελετικός (π.χ. Πόνος στη Μέση). Συχνά είναι μεικτός με τον νευροπαθητικό. Πρώτη απουσίας από την εργασία.

Νευροπαθητικός. Λόγω νευρικών βλαβών (π.χ. διαβήτης) και αφορά το 10 έως 20% των χρόνιων πόνων.

Αρθριτικός (Οστεοαρθρίτιδα). Συχνός σε ηλικιωμένους και παρών στο 50-75% των αναπηριών.

Κεφαλγίες (Ημικρανίες). Αφορά 1 εκατομμύριο Έλληνες, κυρίως γυναίκες.

Ογκολογικός. Ταλαιπωρεί το 33%  των καρκινοπαθών.

Ο χρόνος εμφάνισης, η ένταση και η διάρκεια του χρόνιου πόνου είναι απρόβλεπτα. Συνήθως είναι εντονότερος τη νύχτα με αποτέλεσμα ο ασθενής να αισθάνεται την επόμενη μέρα υπνηλία και χωρίς ενέργεια.  Οδηγεί στην κατανάλωση αναλγητικών τα οποία προκαλούν διάφορες παρενέργειες:  γαστρεντερολογικές, αιματολογικές αλλά και εθισμό ενώ συχνά δεν είναι αρκούντως αποτελεσματικά.

Οφέλη της Οξυγονο-Οζονοθεραπείας στον Χρόνιο Πόνο

Η οξυγονο-οζονοθεραπεία αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη συμπληρωματική θεραπεία για τη διαχείριση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα σε οστεοαρθρίτιδα, δισκοκήλη, ινομυαλγία και νευροπάθεια. Η αντιφλεγμονώδης, αντιοξειδωτική και αναλγητική δράση της βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Ειδικότερα συμβάλει σε:

Μείωση της φλεγμονής. Ο χρόνιος πόνος συχνά συνδέεται με φλεγμονώδεις καταστάσεις. Το όζον ρυθμίζει την παραγωγή προφλεγμονωδών κυτοκινών και ενισχύει την απελευθέρωση αντιφλεγμονωδών παραγόντων, μειώνοντας τη φλεγμονή σε ιστούς όπως οι αρθρώσεις, οι μύες και τα νεύρα.

Βελτίωση οξυγόνωσης και μικροκυκλοφορίας. Ειδικότερα  βελτιώνει την παροχή οξυγόνου στους ιστούς και την αιμάτωση, με προφανή οφέλη στον ισχαιμικό ή στον πόνο που σχετίζεται με κακή κυκλοφορία (π.χ. νευροπαθητικός πόνος ή πόνος από αγγειοπάθεια).

Αντιοξειδωτική δράση.  Το όζον ενεργοποιεί το αντιοξειδωτικό σύστημα του οργανισμού μειώνοντας το οξειδωτικό στρες, το οποίο επιδεινώνει τον χρόνιο πόνο, κυρίως σε νευροπαθητικές ή φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Αναλγητική δράση. Η Οξυγονο-Οζονοθεραπεία συμβάλει στην απελευθέρωση ενδορφινών και άλλων νευροδιαβιβαστών που ανακουφίζουν τον  πόνο. Βελτίωση της κυκλοφορίας και μείωση της φλεγμονής μειώνουν την ευαισθησία στον πόνο.

Ενίσχυση επούλωσης ιστών. Η οζονοθεραπεία μειώνοντας τη φλεγμονή και βελτιώνοντας την οξυγόνωση συμβάλει στην αποκατάσταση των ιστών (π.χ. δισκοκήλη, αρθρίτιδα) και άρα στην μείωση του πόνου.

Μυοχαλαρωτική δράση. Κυρίως στον μυοσκελετικό πόνο συμβάλει στη χαλάρωση των μυών και στη μείωση των σπασμών, που συχνά τον επιδεινώνουν.

Μέθοδοι Εφαρμογής στον Χρόνιο Πόνο

Παρασπονδυλικές εγχύσεις. Αντιμετωπίζουν τον χρόνιο πόνο σε αρθρώσεις (π.χ. οστεοαρθρίτιδα γόνατος) ή στη σπονδυλική στήλη (π.χ. δισκοκήλη, οσφυαλγία).

Μεγάλη και μικρή αυτομετάγγιση. Το αίμα του ασθενούς εμπλουτίζεται με όζον και επανεισάγεται, συμβάλλοντας στη συστηματική μείωση της φλεγμονής και του πόνου.

Τοπική εφαρμογή. Το όζον μπορεί να εφαρμοστεί σε μορφή αερίου ή ελαίου σε περιοχές με μυϊκό ή νευροπαθητικό πόνο.

Ορθική ή κολπική χορήγηση. Για συστηματική δράση, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις διάχυτου πόνου (π.χ. ινομυαλγία).

πηγή

ΥΓΕΙΑ

Η οξυγονο-οζονοθεραπεία στην υπηρεσία των διαβητικών τύπου 2

Ο Διαβήτης τύπου 2 προκαλείται όταν ο οργανισμός είτε δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται σωστά σε αυτήν (ινσουλινοαντίσταση). Εμφανίζεται σε όλο και νεότερες ηλικίες κυρίως λόγω της παχυσαρκίας. Άλλοι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνισή του είναι ο καθιστικός τρόπος ζωής, η γενετική προδιάθεση, η κακή διατροφή, η υπέρταση αλλά και το ιστορικό διαβήτη κύησης.

Επιπλοκές  Διαβήτη τύπου 2

Υψηλή αρτηριακή πίεση.  Η αντίσταση στην ινσουλίνη συμβάλλει στο να σκληραίνουν και να στενεύουν οι αρτηρίες με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αρτηριακή πίεση. Η υπέρταση, αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικά επεισόδια, καρδιακές παθήσεις και προβλήματα σε σκέψη και μνήμη.

Καρδιαγγειακά προβλήματα. Ο διαβήτης επιδεινώνει την κατάσταση των αγγείων τα οποία χάνουν την πλαστικότητά τους.  Όταν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα παραμένουν υψηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης αθηρωματικής πλάκας, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.

Επιπτώσεις στην υγεία του εγκεφάλου.  Οι ανωμαλίες στη ροή αίματος σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου αποδυναμώνουν την πνευματική λειτουργία και την ικανότητα των διαβητικών να σχεδιάζουν, να οργανώνουν, να θυμούνται και να εστιάζουν.

Πρόβλημα στα ούλα. Περιοδοντικές παθήσεις όπως λοίμωξη σε ούλα και οστά μπορεί να προκαλέσουν απώλεια δοντιών.

Στυτική δυσλειτουργία. Οφείλεται στη χαμηλή τεστοστερόνη των διαβητικών, ειδικά  αν είναι παχύσαρκοι.

Λοιμώξεις. Οι διαβητικοί έχουν αυξημένο κίνδυνο βακτηριακών λοιμώξεων, μυκητιάσεων αλλά και λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος.

Αμφιβληστροειδοπάθεια: Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα φθείρουν τα ευαίσθητα αιμοφόρα αγγεία του οφθαλμού: η διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει  επτά χρόνια πριν τη διάγνωση του διαβήτη.

Νεφρική ανεπάρκεια.  Η υψηλή γλυκόζη του αίματος προκαλεί φθορές στα νεφρώνια, μικροσκοπικές δομές των νεφρών που φιλτράρουν το αίμα. Η διαρροή πρωτεϊνών στα ούρα προειδοποιεί για προβλήματα στα νεφρά.

Νευροπάθεια. Περίπου το 50% των ασθενών διαβήτη τύπου 2 θα εμφανίσουν νευροπάθεια, η οποία προκαλεί πόνο, αδυναμία και πεπτικά προβλήματα, καθώς επιδρά στα νεύρα που ελέγχουν το γαστρεντερικό σύστημα.

Διαβητικό πόδι. Οφείλεται στην υψηλή συγκέντρωση σακχάρου στο αίμα και αν δεν αντιμετωπισθεί μπορεί να προκαλέσει έλκη και μολύνσεις και σε έσχατο σημείο ακρωτηριασμούς.

Η δράση της οξυγονοοζονοθεραπείας

Η οξυγονοοζονοθεραπεία βελτιώνει την υγεία των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 γιατί το όζον παράγει υπεροξείδιο του υδρογόνου και άλλες ουσίες που ενισχύουν το αντιοξειδωτικό σύστημα του οργανισμού, βελτιώνουν τη λειτουργία των κυττάρων και μειώνουν τις βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο συμβάλει στη μείωση των επιπλοκών  της ασθένειας που συνδέονται με οξειδωτικό στρες, μειωμένη παραγωγή αντιοξειδωτικών (όπως GSH) και αυξημένη βλάβη από ελεύθερες ρίζες.

Ειδικότερα η οξυγονο οζονοθεραπεία

Βελτιώνει την οξυγόνωση των ιστών.  Το όζον ενισχύει την παροχή οξυγόνου στους ιστούς των διαβητικών, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω αγγειοπάθειας, μειώνοντας τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως τα διαβητικά έλκη.

Δρα αντιοξειδωτικά. Ενεργοποιεί το αντιοξειδωτικό σύστημα του οργανισμού, μειώνοντας το οξειδωτικό στρες, το οποίο είναι υψηλό σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και προκαλεί βλάβες σε αγγεία και νεύρα.

Ενισχύει  της ανοσολογική απόκριση. Βελτιώνει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, συμβάλλοντας στην πρόληψη ή θεραπεία λοιμώξεων συχνή επιπλοκή στον διαβήτη.

Συμβάλει στην επούλωση πληγών. Βελτιώνει την κυκλοφορία και έχει αντιμικροβιακή δράση, με αποτέλεσμα να  λειτουργεί θετικά στην επούλωση διαβητικών ελκών.

Περιορίζει τη φλεγμονή.  Την προκαλούν επιπλοκές όπως η νευροπάθεια ή η αμφιβληστροειδοπάθεια.

Ρυθμίζει τον μεταβολισμό.  Μπορεί να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να συμβάλει στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης.

Η οξυγονο-οζονοθεραπεία  είναι ασφαλής και αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση η οποία λειτουργεί συνδυαστικά με την αγωγή του ασθενή με διαβήτη τύπου 2.

Η μέθοδος της μεγάλης αυτομετάγγισης είναι απλή και ανώδυνη. Λάμβάνεται μια μικρή ποσότητα από το αίμα του θεραπευόμενου η οποία  εμπλουτίζεται με ιατρικό οξυγόνο και επαναχορηγείται στον οργανισμό. Εφαρμόζεται στο ιατρείο εξειδικευμένων ιατρών, διαρκεί μόνο 15 λεπτά και ο θεραπευόμενος επιστρέφει αμέσως στις δραστηριότητές του. Δεν προκαλεί αλλεργίες ή παρενέργειες.

Το ιατρικό οξυγόνο είναι συμπληρωματική θεραπεία ευρέως διαδεδομένη στην Ευρώπη, αναγνωρίζεται από το ΕΣΥ με ΦΕΚ(157/91) και τον ΕΟΠΠΥ για τη χρήση του σε ιατρικές πράξεις διαφόρων ειδικοτήτων. Το ΚΕΣΥ (Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας) στις 29-8-2014 με ΑΔΑ 7Γ10Θ-Θ78 και αρ.πρωτ.Υ4α οικ.75108 εντάσσει στις ιατρικές πράξεις τη μέθοδο της μεγάλης και μικρής αυτομετάγγισης όπως και τις ενδομυικές και ενδαρθρικές εγχύσεις.

πηγή