φλεγμονή Tag

ΥΓΕΙΑ

Άνοιξη: η εποχή της αλλεργικής ρινίτιδας

Καταρροή, συμφόρηση, φτέρνισμα, φαγούρα στη μύτη, δακρυσμένα και κόκκινα μάτια. Η αλλεργική ρινίτιδα, φλεγμονή του ρινικού βλεννογόνου, προκαλείται συνήθως από την επαφή με κάποιο αλλεργιογόνο και αφορά περίπου το 25% του πληθυσμού.

Η αντίδραση στο αλλεργιογόνο, έχει  ως αποτέλεσμα τα κύτταρα του ρινικού βλενογόνου  να απελευθερώνουν χημικές ουσίες που διογκώνουν τη βλεννογόνο μεμβράνη (το εσωτερικό στρώμα της μύτης), με αποτέλεσμα να παράγει υπερβολική βλέννα.

Αλλεργική ρινίτιδα προκαλούν η γύρη φυτών που μεταφέρεται με τον αέρα, χόρτα της υπαίθρου (στην Ελλάδα γύρω στα εξακόσια), το περδικάκι, η ελιά, τα ακάρεα της οικιακής σκόνης ή το τρίχωμα γάτας και σκύλου.

Αλλεργική ρινίτιδα και άσθμα

Εκτιμάται ότι το 30% των ασθενών με αλλεργική ρινίτιδα, θα εμφανίσει άσθμα, που μπορεί να ξεκινήσει εποχιακά αλλά να εξελιχθεί σε μόνιμη βάση. Βήχας, δύσπνοια, βάρος στο στήθος και συριγμός είναι τα βασικότερα συμπτώματά του. Ο ασθενής δυσκολεύεται να αναπνεύσει και συχνά ξυπνά  κατά τη διάρκεια της νύχτα ενώ είναι υπερευαίσθητος ακόμη και στο κοινό κρυολόγημα, με αποτέλεσμα να βήχει κι όταν μιλά, γελά ή φωνάζει δυνατά ή κι αν εισπνεύσει κρύο αέρα.

Τι τεστ να κάνω;

Τεστ διαχωρίζουν την  αλλεργική ρινίτιδα από τη μη αλλεργική ρινίτιδα αλλά αποκαλύπτουν και το αλλεργιογόνο που ταλαιπωρεί τον ασθενή: γίνονται στο δέρμα ή στο αίμα, με ευθύνη του   αλλεργιολόγου.

Για αναπνευστικές, τροφικές, φαρμακευτικές αλλεργίες ή αλλεργίες σε τσιμπήματα εντόμων, εφαρμόζονται συνήθως επιδερμικά τεστ.  Ο αλλεργιολόγος, γνωρίζει την ποσότητα του αλλεργιογόνου που πρέπει να εισάγει, χωρίς να προκαλέσει ερεθισμό ή παρενέργειες.

Αν το δέρμα αντιδρά σε φάρμακα, χημικά ή φυσικά προϊόντα, καταλληλότερα είναι  τα επιδερμικά τεστ -τύπου patch.  Τον βαθμό ευαισθησίας  σε αναπνευστικές, φαρμακευτικές αλλεργίες ή αλλεργίες από έντομα, καταδεικνύουν τα  RAST τεστ, που απαιτούν τη λήψη αίματος.

Πώς αντιμετωπίζεται η αλλεργική ρινίτιδα;

Πρωτίστως, αποφύγετε την επαφή με τις αλλεργιογόνες ουσίες, όσο βέβαια είναι δυνατό.

Ανοιξιάτικα λαχανικά, πλούσια σε βιταμίνη C και φολικό οξύ, τα οποία συμβάλλουν στη μείωση φλεγμονών που σχετίζονται με αλλεργικές αντιδράσεις είναι:

Μπρόκολο. Καταπραΰνει τα αλλεργικά συμπτώματα και ξεμπλοκάρει τα βουλωμένα ιγμόρεια.

Λαχανίδα. Πλούσια σε καροτενοειδή και  χρωστικές ουσίες που  καταπολεμούν τα συμπτώματα της αλλεργίας.

Σέσκουλα. Ανακουφίζουν από την αλλεργική ρινίτιδα.

Τσουκνίδα. Περιέχει ισταμίνη, χημική ουσία που παράγει το σώμα κατά τη διάρκεια της αλλεργικής αντίδρασης, οπότε αυξάνει την ανοχή μας.

Κρεμμύδι και σκόρδο. Με κερκετίνη, που λειτουργεί σαν αντιισταμινικό.

Αν τα  συμπτώματα είναι έντονα, ο γιατρός θα συστήσει:

Αντιισταμινικά. Από το στόμα ή ρινικό σπρέι. Ανακουφίζουν από  φτέρνισμα και κνησμό σε μύτη και  μάτια και μειώνουν την καταρροή, βελτιώνοντας τη ρινική συμφόρηση: μπορεί ωστόσο να προκαλέσουν υπνηλία ή καταστολή.

Αποσυμφορητικά. Ρινικό σπρέι, σταγόνες ή από το στόμα. Συμβάλλουν στη συρρίκνωση του βλεννογόνου στις ρινικές διόδους και ανακουφίζουν από το μπούκωμα. Σταγόνες και σπρέι πρέπει ωστόσο να λαμβάνονται για μικρό χρονικό διάστημα.

Ρινικά κορτικοστεροειδή. Ρινικά σπρέι που μειώνουν τη φλεγμονή στη μύτη, μειώνοντας τις αλλεργικές αντιδράσεις. Έχουν μικρές παρενέργειες.

Αντιλευκοτριενικά. Νέα κατηγορία φαρμάκων με αντιφλεγμονώδη δράση.

Εμβόλιο. Απευαισθητοποιεί  οργανισμό από τον παράγοντα που προκαλεί την αλλεργία.

Συζητείστε με τον θεράποντα ιατρό σας αν πρέπει να κάνετε το εμβόλιο αλλά και πώς πρέπει ν’ αντιμετωπίσετε την αλλεργική ρινίτιδα.

Πηγή

ΥΓΕΙΑ

Η παγκρεατίτιδα απειλεί…

Η παγκρεατίτιδα είναι οξεία ή χρόνια φλεγμονή που προκαλείται όταν τα πεπτικά ένζυμα που παράγει το πάγκρεας για να διασπάσουν λίπη και πρωτεΐνες, ενεργοποιούνται μέσα στο όργανο, πριν φτάσουν στο λεπτό έντερο.

Το πάγκρεας  παράγει την ινσουλίνη, η οποία μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ενώ επιτρέπει στο σώμα να αποθηκεύει ενέργεια από την τροφή.

Στην οξεία παγκρεατίτιδα, ο πόνος εμφανίζεται ξαφνικά ενώ στη χρόνια αναπτύσσεται σταδιακά και δεν είναι έντονος ή απουσιάζει. Συνήθως, οφείλεται στις πέτρες της χοληδόχου κύστης οι οποίες εμποδίζουν το πάγκρεας να λειτουργήσει σωστά αλλά και σε κακές συνήθειες, όπως η χωρίς μέτρο κατανάλωση λίπους και αλκοόλ. Μπορεί να προκληθεί και από υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα, τραυματισμό  ή χειρουργική επέμβαση στην περιοχή της κοιλιάς, φαρμακευτικές αγωγές, έκθεση σε ορισμένα χημικά, στο κάπνισμα  ή σε παθήσεις όπως η κυστική ίνωση.  Το οικογενειακό ιστορικό λειτουργεί επιβαρυντικά. Τη θεραπεία καθορίζει η αιτία που προκάλεσε την παγκρεατίτιδα.

Ύποπτα συμπτώματα

Κοιλιακός πόνος. Εκδηλώνεται σαν κάψιμο, στην άνω περιοχή της κοιλιάς, πίσω από το στομάχι, στην αριστερή πλευρά και κάτω από τα πλευρά. Κάνει την εμφάνισή του αμέσως μετά το φαγητό,  μόλις πιούμε νερό ή κάποιο ρόφημα και είναι  πιο έντονος αν καταναλώσουμε λιπαρές  τροφές ή ξαπλώσουμε ανάσκελα γιατί τότε το πάγκρεας πιέζεται περισσότερο.

Πυρετός. Τον προκαλεί η φλεγμονή από τα ένζυμα που επιτίθενται στο πάγκρεας.

Ναυτία με ή χωρίς εμετό. Συνοδεύεται από πονοκέφαλο, αίσθημα κόπωσης, δυσκολία συγκέντρωσης και οξύθυμη διάθεση.

Απώλεια βάρους. Όταν το πεπτικό δεν επεξεργάζεται σωστά τις τροφές, ο οργανισμός δεν προσλαμβάνει τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες.

Ταχυκαρδία. Η καρδιά επιταχύνει το ρυθμό της αναπνοής, επειδή το ανοσοποιητικό δεν έχει επαρκή ενέργεια.

Καρκίνος στο πάγκρεας

Θεωρείται “σιωπηλή νόσος”, διότι αρχικά δεν προκαλεί συμπτώματα ή είναι παρόμοια με άλλων ασθενειών: πρόβλημα δημιουργεί κι η  ανατομική θέση του παγκρέατος, βαθιά στην κοιλιά. Η διάγνωση σπάνια γίνεται στα αρχικά στάδια ενώ η νόσος έχει την τάση να δίνει νωρίς μεταστάσεις. Έτσι, συχνά, όταν γίνει η διάγνωση, η νόσος έχει ήδη διηθήσει λεμφαδένες, αιμοφόρα αγγεία και άλλους ιστούς ή όργανα.

Αν και αποτελεί μόνο το 2% των καρκίνων που εκδηλώνονται ετησίως,  είναι η τέταρτη συχνότερη αιτία θανάτων λόγω καρκίνου.  Παράγοντες που σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για την εκδήλωσή του είναι η ηλικία (συχνότερος σε άνω των 60), το φύλο (άνδρες), το κάπνισμα, ο διαβήτης, η χρόνια παγκρεατίτιδα και το οικογενειακό ιστορικό. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι όσοι εμφανίζουν τους παραπάνω παράγοντες, θα νοσήσουν ούτε ότι δεν μπορεί να νοσήσουν όσοι δεν εμφανίζουν αυτούς τους παράγοντες κινδύνου.

Τί να κάνω;

Για να προστατεύσετε το πάγκρεας

• Μειώστε δραστικά επεξεργασμένες τροφές και υδατάνθρακες.
• Όχι στο κάπνισμα.
• Ελάχιστο αλκοόλ.
• Ναι σε φυτικές ίνες και δημητριακά ολικής άλεσης.
• Όχι στο κόκκινο κρέας.
• Ναι στη γαλοπούλα. Έχει λιγότερο λίπος.
• Ναι στα σταυρανθή λαχανικά: μπρόκολο, κουνουπίδι, λάχανο, κάρδαμο και λαχανάκια Βρυξελλών.
• Ναι σε πρωτεΐνες από όσπρια και ψάρια.
• Διατηρείστε σωστό σωματικό βάρος.
• Άφθονο νερό.

Το πάγκρεας αποτοξινώνουν:

Μπρόκολο και κουνουπίδι. Με ισχυρές αντιοξειδωτικές ουσίες.

Κουρκουμάς. Φυσικό αντιφλεγμονώδες που διεγείρει την παραγωγή ινσουλίνης.

Σκόρδο. Φυσικό αντιβιοτικό.

Κρεμμύδι. Συμβάλει στην πρόληψη αλλά απαγορεύεται στην οξεία παγκρεατίτιδα.

Κόκκινα σταφύλια. Με αντιοξειδωτική ρεσβερατρόλη που μειώνει τη φλεγμονή στο πάγκρεας.

Σπανάκι. Πηγή σιδήρου, πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και την αντικαρκινική ουσία MGDG.

Λάχανο, σέσκουλο. Κι ακόμη γλυκοπατάτες, καρότα, καλαμπόκι και  κολοκύθα.

Σούπα λαχανικών με ντομάτα.  Οι ντομάτες παρέχουν βιταμίνη C και αντιοξειδωτικά. Τα λαχανικά περιέχουν αντιοξειδωτικά και θρεπτικά συστατικά ενώ η σούπα παρέχει επιπλέον υγρά για την αποτοξίνωση του παγκρέατος.

Ρίγανη. Ισχυρά αντιυπεργλυκαιμική, ωφελεί το πάγκρεας.

Βατόμουρα και κεράσια. Εξαιρετικές πηγές αντιοξειδωτικών.

Πηγή: aktinotherapeia.gr

ΥΓΕΙΑ

Η σκωληκοειδίτιδα κρύβει κινδύνους

Αν και η σκωληκοειδής απόφυση, αυτός ο μικρός και λεπτός σωλήνας ο οποίος συνδέεται με το παχύ έντερο, δεν επιτελεί ιδιαίτερα σημαντική λειτουργία, αν εκδηλώσει λοίμωξη ή φλεγμονή, τότε θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας.

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η συχνότερη αιτία για οξεία χειρουργική κοιλίας. Την οξεία φλεγμονή προκαλεί η απόφραξη του αυλού, συνήθως εξαιτίας κάποιου κοπρόλιθου: μπορεί όμως να οφείλεται και σε εντερικά παράσιτα- όπως οι ασκαρίδες- σε υπολείμματα φυτικών ινών ή σπόρων, ακόμη και στην υπερτροφία του ίδιου του λεμφικού ιστού.

Αν και νεότερες μελέτες αναφέρουν ότι η σκωληκοειδής απόφυση παίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία του εντέρου και του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς περιέχει χρήσιμα μικρόβια τα οποία συμβάλλουν στην αναδημιουργία της χλωρίδας του εντέρου αν για παράδειγμα διαταραχτεί από μια σοβαρή διάρροια. Άλλες μελέτες, έδειξαν  ότι η απόφυση παράγει λευκά αιμοσφαίρια, τα οποία ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού. Πριν διενεργηθούν αυτές οι έρευνες, η επιστημονική κοινότητα συντασσόταν με την άποψη του Δαρβίνου, ο οποίος υποστήριξε ότι η σκωληκοειδής απόφυση είναι εξελικτικό κατάλοιπο ενός μεγαλύτερου οργάνου, του τυφλού εντέρου, που είχαν στο μακρινό παρελθόν οι πρόγονοί μας, οι οποίοι ήταν  φυτοφάγοι.

Η σκωληκοειδίτιδα είναι αρκετά συχνή: συχνότερη σε παιδιά, εφήβους και  νεαρούς ενήλικες, αλλά μπορεί να εμφανισθεί σε κάθε ηλικία. Πάντως, είναι γεγονός ότι γενιές Ελλήνων έχουν μεγαλώσει με τον…τρόμο της: είναι ο συνήθης ύποπτος, κάθε φορά που το παιδί θα παραπονεθεί ότι πονά πολύ η κοιλιά του.  Δεν είναι τυχαίος αυτός ο φόβος. Ο  ασθενής πρέπει να υποβληθεί άμεσα σε χειρουργική επέμβαση για την εξαγωγή της.  Σε διαφορετική περίπτωση, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος το τοίχωμα του εντέρου να υποστεί διάτρηση και τα κόπρανα να βρουν έξοδο στην κοιλιά, με αποτέλεσμα να προκληθεί περιτονίτιδα, η οποία μπορεί να καταστεί θανατηφόρα.

Τα ένοχα συμπτώματα

Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της σκωληκοειδίτιδας- πέρα από τον πόνο- είναι η ανορεξία. Ο πόνος που εκδηλώνεται χαμηλά και δεξιά στην κοιλιά πρέπει να μάς κινητοποιήσει ενώ το πρώτο σύμπτωμα πριν τον πόνο, είναι συνήθως το αίσθημα δυσφορίας κοντά στον αφαλό. Δεν είναι απίθανο, ο πόνος να εκδηλωθεί και σε άλλα σημεία της κοιλιακής χώρας, στο πλάι, ή κοντά στα πλευρά. Οι κάθε είδους κραδασμοί – όπως αυτοί που προκαλούνται για την οδήγηση ή κατά την ποδηλασία- η κίνηση των ποδιών, ο βήχας και το φτάρνισμα, επιδεινώνουν την κατάσταση και προκαλούν μεγαλύτερο πόνο. Ένα ακόμη ένοχο σύμπτωμα είναι το πρήξιμο της κοιλιάς, καθώς τα παραγόμενα αέρια, δεν μπορούν ν’ απελευθερωθούν. Παράλληλα, ο ασθενής μπορεί να ανεβάσει «δέκατα» και να εμφανίσει τάση προς έμετο, η ναυτία αλλά και ρίγη.

Ο πόνος που προκαλεί η σκωληκοειδίτιδα είναι πολύ δυνατός: εκδηλώνεται μέσα σε λίγες ώρες, δηλαδή το επεισόδιο εξελίσσεται σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος πόνος γίνεται αφόρητος αν πιέσουμε την κοιλιακή χώρα του ασθενούς χαμηλά και δεξιά.

Ο μόνος τρόπος θεραπείας της οξείας σκωληκοειδίτιδας και των επιπλοκών της, είναι η χειρουργική επέμβαση, είτε με κλασσική “ανοικτή” τομή είτε λαπαροσκοπικά. Η διάγνωσή της, άπτεται της κλινικής εμπειρίας του χειρουργού: συχνά οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν βοηθούν στη διάγνωση. Μάλιστα,  τα συμπτώματά της είναι παρόμοια με ασθένειες όπως η γαστρίτιδα και η λοίμωξη στο ουροποιητικό και στη χοληδόχο κύστη.

Να σημειωθεί, ότι η θνητότητα που προκαλεί, κυμαίνεται από 0,2 έως 15%:  το ποσοστό εξαρτάται από την ηλικία του αρρώστου, αν υπάρξουν επιπλοκές, αν διαγνωσθεί έγκαιρα και βεβαίως αν αντιμετωπισθεί άμεσα χειρουργικά.

Πηγή: aktinotherapeia.gr

ΥΓΕΙΑ

Τί αγαπούν οι φλεγμονές;

Οι φλεγμονές αποτελούν μηχανισμό άμυνας του οργανισμού. Ωστόσο, οι χρόνιες συνδέονται με τον διαβήτη, την παχυσαρκία, τα προβλήματα της καρδιάς και όχι μόνο. Ορισμένες τροφές ωθούν τον οργανισμό να παράξει περισσότερα προφλεγμονώδη μόρια.

Τρανς λιπαρά.  Δημιουργούνται με την προσθήκη υδρογόνου σε ακόρεστα φυτικά έλαια: η σχετική βιομηχανική διαδικασία που ονομάζεται μερική υδρογόνωση, χαρίζει στα προϊόντα μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και καλύτερη υφή. Τρανς λίπος περιέχουν η ζύμη της κατεψυγμένης πίτσας, μπισκότα, ποπ κορν, κρακεράκια κ.α

Επεξεργασμένο κρέας. Αλλαντικά, λουκάνικα, μπέικον, ζαμπόν,  καπνιστά κρέατα. Η παρασκευή τους σε υψηλές θερμοκρασίες, παράγει προϊόντα γλυκοζυλίωσης, που ευνοούν τις φλεγμονές οι οποίες είναι υπεύθυνες και για νεοπλασίες όπως ο καρκίνος του παχέος εντέρου.

Φυτικά έλαια και σπορέλαια.  Καλαμποκέλαιο, ηλιέλαιο, φυστικέλαιο, σησαμέλαιο και σογιέλαιο, συχνά εξάγονται από τα τρόφιμα με περίπλοκες χημικές διεργασίες. Επιπρόσθετα περιέχουν λιπαρά οξέα ωμέγα-6,  επιρρεπή σε βλάβες λόγω οξείδωσης. Εξαίρεση αποτελούν το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και το έλαιο καρύδας.

Αλκοόλ. Η υπερκατανάλωσή εκτός των άλλων, προκαλεί  το “Σύνδρομο Διαρρέοντος Εντέρου”,  δηλαδή προβλήματα με τα βακτήρια που μετακινούνται από το παχύ έντερο προς το υπόλοιπο σώμα, με αποτέλεσμα να προκαλούνται φλεγμονές.

Πηγή: aktinotherapeia.gr

ΥΓΕΙΑ

Να αφαιρέσω τις αμυγδαλές μου;

Η αφαίρεση των αμυγδαλών δεν συνεπάγεται αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις. Είναι η κατάλληλη επιλογή αν  έχουν διογκωθεί υπερβολικά ή μολύνονται συνεχώς ή αν το απόστημα επιμένει και μετά την αποστράγγιση. Και αυτό αφορά παιδιά και ενήλικες.

Οι αμυγδαλές αποτελούν μέρος του λεμφικού συστήματος: ο ιστός τους είναι όμοιος με των λεμφογαγγλίων.  Στόχος τους η αντιμετώπιση των λοιμώξεων: πρήζονται γιατί λειτουργούν σαν “δίχτυα”, παγιδεύοντας εισερχόμενα βακτηρίδια και σωματίδια από ιούς.

Οι αμυγδαλές συχνά ταλαιπωρούνται από:

Αμυγδαλίτιδα. Λοίμωξη από βακτήριο

Περιαμυγδαλικό απόστημα. Λοίμωξη που καθιστά πυώδεις τις αμυγδαλές.

Μονοπυρήνωση. Λοίμωξη που κυρίως οφείλεται στον ιό Epstein-Barr: οίδημα στις αμυγδαλές, πυρετός, πονόλαιμος, εξανθήματα στο δέρμα και αίσθημα κούρασης.

Στρεπτόκοκκος. Βακτήριο, που προκαλεί πυρετό, πονόλαιμο και πόνο στον αυχένα.

Υπερτροφία. Οι αμυγδαλές «μπλοκάρουν» τους αεραγωγούς και εμφανίζεται ροχαλητό ή υπνική άπνοια.

Αμυγδαλολιθίαση. Οι πέτρες σχηματίζονται  σε σχισμές και διάφορα σημεία των αμυγδαλών όταν στερεοποιούνται βακτήρια και υλικά όπως νεκρά κύτταρα και βλέννα που παγιδεύονται σε αυτά τα σημεία.  Σκληραίνουν ή ασβεστοποιούνται  σε όσους έχουν χρόνια φλεγμονή στις αμυγδαλές ή επαναλαμβανόμενες κρίσεις αμυγδαλίτιδας. Οι μικρές πέτρες δεν προκαλούν εμφανή συμπτώματα. Ωστόσο, ορισμένες από τις μεγαλύτερες, μπορεί να προκαλέσουν κακοσμία στην αναπνοή, πονόλαιμο, δυσκολία στην κατάποση, ακόμη και πόνο στο αυτί ή πρήξιμο στις αμυγδαλές.

Ανάλογα με το πρόβλημα, οι γιατροί προτείνουν είτε  αντιβίωση – που αντιμετωπίζει την βακτηριακή λοίμωξη –  είτε αποστράγγιση, αν πρόκειται για απόστημα. Σε πρακτικό επίπεδο όταν αντιμετωπίζετε πρόβλημα με τις αμυγδαλές σας, πρέπει να ξεκουράζεστε, να πίνετε πολλά υγρά, να κάνετε γαργάρες με αλατόνερο και να αποφεύγετε καυτερά και  όξινες τροφές, που ερεθίζουν ακόμη περισσότερο το λαιμό. Διατηρήσετε τέλος, σε ικανοποιητικά  επίπεδα την υγρασία σε εσωτερικούς χώρους: ο ξηρός αέρας ερεθίζει το λαιμό.

Κρύβει κινδύνους η αμυγδαλίτιδα;

Η αμυγδαλίτιδα, αν εμφανίζει συχνά επεισόδια –και τότε μιλάμε για χρόνια αμυγδαλίτιδα- μπορεί να  έχει σοβαρές επιπτώσεις για την υγεία. Αν μάλιστα είναι αποτέλεσμα μόλυνσης από κάποιο στέλεχος στρεπτόκοκκου και δεν χορηγηθεί  η απαραίτητη αγωγή, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης σπάνιων παθήσεων  στα παιδιά όπως:

Ρευματικός πυρετός. Φλεγμονώδης διαταραχή που επηρεάζει την καρδιά, τις αρθρώσεις και άλλους ιστούς.

Μετα-στρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα. Φλεγμονώδης διαταραχή των νεφρών που έχει σαν αποτέλεσμα την ανεπαρκή απομάκρυνση υπολειμματικών ουσιών και υγρών από το αίμα.

Η αμυγδαλίτιδα εμφανίζει και παρενέργειες όπως:

Αποφρακτική υπνική άπνοια. Με διακοπτόμενη αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Μόλυνση των αμυγδαλών. Είναι πολύ πιθανόν  να εξαπλωθεί και στους γύρω ιστούς.

Απόστημα των αμυγδαλών. Λοίμωξη που προκαλείται από την συσσώρευση πύον στο πίσω μέρος των αμυγδαλών

Δύσπνοια. Οι υπερτροφικές αμυγδαλές φράσσουν τους αεραγωγούς.

Τί να κάνω;

Για ν’ ανακουφιστείτε:

Χαμομήλι αναμεμειγμένο με λεμόνι και μέλι.  Το χαμομήλι λειτουργεί χαλαρωτικά και μειώνει τον πόνο.

Γαργάρες με αλμυρό νερό. Απαλύνει τον πόνο στον λαιμό, μειώνει το πρήξιμο και καθαρίζει, αποτρέποντας την περαιτέρω μόλυνση στην επιφάνεια των αμυγδαλών.

Φρέσκος χυμό λάιμ σε ζεστό νερό με μέλι και αλάτι. Ανακουφίζει από τον πόνο.

Βραστό γάλα με μια πρέζα κουρκουμά και μαύρο πιπέρι σε σκόνη. Πιείτε το πριν τον ύπνο για τουλάχιστον τρεις συνεχόμενες νύχτες.

Φυσικός χυμός από φρέσκο παντζάρι, καρότο ή αγγούρι. Τονώνει ανοσοποιητικό. Για καλύτερα αποτελέσματα ανακατέψετε τις γεύσεις.

Πηγή: aktinotherapeia.gr

ΥΓΕΙΑ

Πώς αντιμετωπίζεται η κυστίτιδα;

Περίπου οι μισές γυναίκες, θα εκδηλώσουν κατά τη διάρκεια της ζωής τους κυστίτιδα. Η ουρήθρα τους είναι μικρότερη των ανδρών και έτσι, τα μικρόβια φτάνουν ταχύτερα στην κύστη. Αντιμετωπίζεται άμεσα και ριζικά: αν όμως την αμελήσουμε, είναι πιθανό να προκαλέσει σοβαρή λοίμωξη στα νεφρά.

Τα συμπτώματα αυτής της φλεγμονής του ουροποιητικού συστήματος είναι συγκεκριμένα: αίσθηση καψίματος ή οξύ πόνου κατά την ούρηση, πίεση και πόνο πολύ χαμηλά στην κοιλιά αλλά και συχνή επιθυμία να επισκεφθείτε την τουαλέτα. Ωστόσο, αν και πηγαίνει στην τουαλέτα,  βγάζει λίγα ούρα. Δεν αποκλείεται η ασθενής να εμφανίσει και δέκατα πυρετού. Καμιά φορά τα ούρα είναι δύσοσμα ή έχουν ροζ ή κόκκινο χρώμα επειδή περιέχουν αίμα. Και τα παιδιά κάτω των πέντε ετών μπορεί να εμφανίσουν κυστίτιδα, μόνο που τα συμπτώματα είναι λιγότερο σαφή: αδυναμία, ευερεθιστότητα, μειωμένη όρεξη και τάση για έμετο.

Την κυστίτιδα προκαλεί συνήθως, κάποια ουρολοίμωξη. Ορισμένες γυναίκες, μπορεί να εμφανίσουν έως και πέντε επεισόδια τον χρόνο.   Ένα μικρόβιο πέρασε στην ουροδόχο κύστη διαμέσου της ουρήθρας, βρήκε  τις κατάλληλες συνθήκες, πολλαπλασιάστηκε και προκάλεσε φλεγμονή. Αυξημένες πιθανότητες κυστίτιδας έχουν γυναίκες σεξουαλικές ενεργές, όσες βρίσκονται σε εμμηνόπαυση αλλά και οι έγκυες: οι δύο τελευταίες κατηγορίες, υφίστανται αμφότερες  ορμονικές αλλαγές, που αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης της ουροδόχου κύστης. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν γυναίκες που χρησιμοποιούν αντισυλληπτικές μεθόδους (ενοχοποιούνται κυρίως τα διαφράγματα που περιέχουν σπερματοκτόνα). Στον άνδρα, ο  διογκωμένος προστάτης εμποδίζει την πλήρη εκκένωση της ουροδόχου κύστης. Και ο καθετήρας μπορεί να προκαλέσει βλάβες, που θα αυξήσουν τον κίνδυνο μόλυνσης.

Η κυστίτιδα αν δεν αντιμετωπισθεί, μπορεί να προκαλέσει πυελονεφρίτιδα, φλεγμονή των νεφρών η οποία συνοδεύεται από πόνο στα νεφρά και πυρετό. Είναι σοβαρή ασθένεια και συνήθως απαιτεί νοσηλεία σε νοσοκομείο και ενδοφλέβια χορήγηση αντιβίωσης.

Πώς θα προφυλαχθώ;

Άφθονο νερό. Πίνετε τουλάχιστον έξι-οκτώ ποτήρια νερό την ημέρα. Η ούρηση απομακρύνει τα μικρόβια.

Προσοχή μετά τη σεξουαλική επαφή. Να πλένεστε εξωτερικά και να ουρείτε για ν’ αδειάσει η ουροδόχος κύστη και να “ξεπλυθούν” τα βακτηρίδια που μπορεί να έφτασαν στην ουρήθρα. Μετά την ούρηση, σκουπίζεστε με κατεύθυνση από μπροστά προς τα πίσω.

Κατάλληλα εσώρουχα. Να είναι βαμβακερά και άνετα.

Επισκέπτεστε συχνά στην τουαλέτα. Έτσι, η λοίμωξη θα υποχωρήσει ευκολότερα.

Παρακεταμόλη ή ιβουπροφαίνη. Βελτιώνουν την συμπτωματολογία.

Αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή. Προέχει η αποθεραπεία σας.

Αποφύγετε αρωματισμένα προϊόντα μπάνιου και ντους. Μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό και να μειώσουν τις φυσικές άμυνες στην ευαίσθητη περιοχή.

Καθαρό νερό σε πισίνες και θάλασσα. Αν μάλιστα έχετε ευαισθησία, πλένεστε με νερό και αλλάζετε μαγιό, αμέσως μετά το μπάνιο σε πισίνα ή στη θάλασσα.

Ναι στη βιταμίνη C. Μειώνει  τον κίνδυνο των ουρολοιμώξεων καθιστώντας τα ούρα πιο όξινα, με αποτέλεσμα να εξαλείφονται τα βακτήρια που προκαλούν τη λοίμωξη.

Ναι στα κράνμπερι. Είναι εξίσου βοηθητικά.

Θεραπεία

Μία ουρολογική εξέταση, θα δώσει την απάντηση για το αν έχετε κυστίτιδα. Πριν δώσετε τα ούρα πλυθείτε καλά εξωτερικά και σκουπιστείτε: αποφύγετε να συλλέξετε ούρα από την αρχή της ούρησης: δώστε δείγμα από τα ενδιάμεσα ούρα, κατά προτίμηση, τα πρώτα πρωινά. Αν οι υποψίες σας επιβεβαιωθούν, η πρώτη απάντηση της γενικής ούρων, θα δείξει την ύπαρξη πυοσφαιρίων και μικροοργανισμών. Η καλλιέργεια ούρων, που δίνει αποτελέσματα σε 2 με 3 μέρες, υποδεικνύει ποιο μικρόβιο είναι υπεύθυνο για τη φλεγμονή ενώ το αντιβιόγραμμα αποκαλύπτει ποια αντιβιοτικά μπορούν ν’ αντιμετωπίσουν το μικρόβιο.

Μην αμελήσετε να επισκεφθείτε τον γιατρό, μόλις αντιληφθείτε ότι σας ταλαιπωρούν ένοχα συμπτώματα.

Πηγή: sgouvalis.gr