ούρηση Tag

ΥΓΕΙΑ

Ριζική Προστατεκτομή και Στυτική Δυσλειτουργία

Η νοσηρότητα της ριζικής προστατεκτομής ήταν ένα μείζον γεγονός κατά το παρελθόν. Στην ριζική προστατεκτομή υπερυβική ή λαπαρο-ρομποτική απαιτείται αφαίρεση του προστάτη με την κάψα και των σπερματοδόχων κύστεων.

Οι γνώσεις της ανατομίας, τροποποιήσεις των χειρουργικών τεχνικών, η χρήση κάμερας ή μεγεθυντικών φακών είχαν σαν αποτέλεσμα τα μειωμένα ποσοστά ακράτειας και στυτικής δυσλειτουργίας, με σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Η αναζήτηση λιγότερο δυσμενών επιπτώσεων από την ριζική προστατεκτομή, δηλαδή η αναζήτηση καλύτερης ποιότητας ζωής τόσο κατά τη διάρκεια της θεραπείας όσο και μετά από αυτήν είναι μία εξέλιξη των τελευταίων δέκα χρόνων.

Η ποιότητα ζωής αναφέρεται σε όλα τα στάδια της νόσου, από την αρχική διαγνωστική διαδικασία, τη θεραπεία, ως τις διαδικασίες σωματικής και ψυχολογικής αποκατάστασης. Σύμφωνα με την επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας είναι η αντίληψη του ατόμου, που αφορά την κατάσταση της ζωής του στα πολιτισμικά πλαίσια και στα πλαίσια του συστήματος αυτών εντός των οποίων ζει και σε σχέση με τις επιδιώξεις, προσδοκίες, πρότυπα, ενδιαφέροντα και στόχους που το άτομο αυτό θέτει.

Σήμερα, η ποιότητα ζωής δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια αλλά απαρτίζεται από συγκεκριμένες παραμέτρους που υπόκεινται σε μετρήσεις με διάφορες μεθόδους.

Η εκτίμηση ποιότητας ζωής για την ριζική προεστατεκτομή γίνεται με ερωτηματολόγιο που καθορίζεται από:

1. Λειτουργία ούρησης
2. Επιπτώσεις από την υπάρχουσα λειτουργία της ούρησης
3. Σεξουαλική λειτουργία
4. Επιπτώσεις από την υπάρχουσα σεξουαλική λειτουργία
5. Λειτουργία του εντέρου
6. Επιπτώσεις από την υπάρχουσα λειτουργία του εντέρου

Η στυτική δυσλειτουργία παρουσιάζεται σε υψηλά ποσοστά έως και 85%. Η διατήρηση του αγγειονευρώδους δεματίου αν και πολλά υποσχόμενη δεν ικανοποιεί πάντοτε τις προσδοκίες του ασθενούς. Η στυτική λειτουργία εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς, τον αριθμό των νευρικών ινών που διατηρούνται στο δεμάτιο, τη τοπική ανατομία την έκταση της νόσου και την εμπειρία της ιατρικής ομάδας. Συνιστάται μετά πάροδο 4 εβδομάδων έναρξη της σεξουαλικής ζωής, ενημέρωση του ασθενούς ότι η πρώιμη έναρξη δεν προκαλεί πρόβλημα, ότι οι νυχτερινές στύσεις αποκαθίστανται πριν τις ερωτικές.

Με τη διάγνωση του καρκίνου η ζωή του ασθενούς και της συντρόφου του αποδιοργανώνονται. Ο άνδρας αισθάνεται τον φόβο του θανάτου, αβεβαιότητα, απογοήτευση, αναποφασιστικότητα ιδίως για τη θεραπευτική αγωγή που πρέπει να ακολουθήσει, αμφιβολίες για το αποτέλεσμα της όποιας θεραπείας και αν επιλέξει και τέλος κατάθλιψη. Η κατάθλιψη είναι παράγων της στυτικής δυσλειτουργίας.

Μελέτες με σινδεναφίλη απέδειξαν ότι η απάντηση με το placebo είναι θετική στο 15%, το μισό από ότι σε ομάδες ασθενών με στυτική δυσλειτουργία άλλης αιτιολογίας.

Ο ρόλος της συντρόφου είναι σημαντικός. Πολλές γυναίκες αρνούνται τη σεξουαλική επαφή από φόβο μετάδοσης της νόσου, ενώ σε άλλες περιπτώσεις μετά την αρχική δυσχέρεια για επίτευξη στύσης, σταματούν να τον αντιμετωπίζουν ερωτικά πιστεύοντας ότι έτσι τον βοηθούν νε ξεπεράσει ή να ξεχάσει το πρόβλημα.

Εάν υπάρχει μερική στύση να γίνει έναρξη φαρμάκων σε μεγάλες δόσεις. Σε μη ανταπόκριση έναρξη SKAT θεραπείας ή τοποθέτηση πεϊκών προθέσεων.

Είναι γνωστό από πρωτόκολλα ότι γενικά η ποιότητα ζωής δεν φαίνεται να επηρεάζεται αισθητά από την εγχείρηση. Ασθενείς με καλή ποιότητα ζωής προεγχειρητικά και χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας επανέρχονται γρήγορα στην προ της επέμβασης κατάσταση.

Πηγή: sgouvalis.gr

ΥΓΕΙΑ

Αντιμετωπίστε την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη!

Παχυσαρκία, καθιστική ζωή, μεταβολικό σύνδρομο, προβλήματα στύσης και κληρονομικό ιστορικό αποτελούν ενοχοποιητικούς παράγοντες για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη, που συνήθως κάνει  την εμφάνισή της μετά τα σαράντα, όταν συνήθως αυξάνεται το μέγεθος του προστάτη αδένα και προκαλούνται διαταραχές στην ούρηση.

Ο τακτικός έλεγχος του προστάτη ξεκινά περίπου από τα 50 ή από τα 40 αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό. Εκτιμάται ότι καλοήθη υπερπλασία προστάτη θα εμφανίσουν 4 στους 10 άνδρες μεταξύ 50 και 60 ετών: οι αριθμοί αυξάνονται ανά δεκαετία ζωής. Όταν ο προστάτης μεγαλώνει, η κύστη υποφέρει, γιατί αποθηκεύει και αποβάλει τα ούρα. Για να ξεπεράσει το εμπόδιο του προστάτη, ο μυς της κύστης υπερτρέφεται, προκειμένου να πιέσει τα ούρα για να ξεπεράσουν την απόφραξη. Ωστόσο, η καλοήθης υπερπλασία του προστάτη δεν έχει καμία σχέση με τον καρκίνο του προστάτη.  Με δεδομένο ότι η τεστοστερόνη καθορίζει την ανάπτυξη του προστάτη, άντρες με υπογοναδισμό, δηλαδή έλλειψη τεστοστερόνης, σπάνια εκδηλώνουν τη νόσο.

«Ένοχα» συμπτώματα

Τα συμπτώματα αφορούν στην αποθήκευση των ούρων στην κύστη αλλά και στην αποβολή τους από την κύστη κατά την ούρηση.

Συχνουρία. Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη προκαλεί συχνή ανάγκη για ούρηση ακόμη και για μικρές ποσότητες.

Νυκτουρία. Ο ασθενής ξυπνά και νύχτα για να ουρήσει.

Επιτακτική ούρηση & ακράτεια από έπειξη.  Η ούρηση δεν αναβάλλεται ή ο ασθενής δεν προλαβαίνει καν να πάει στην τουαλέτα.

Προβλήματα στην ούρηση. Μείωση της ροής ή της ακτίνας των ούρων, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης η οποία μπορεί να είναι και  διακοπτόμενη, απώλεια σταγόνων μετά το τέλος της ούρησης, αίσθηση ότι η κύστη δεν άδειασε εντελώς ή και πλήρης αδυναμία ούρησης (επίσχεση ούρων): ο πόνος της επίσχεσης είναι αφόρητος και τοποθετείται καθετήρας.

Πόνος στην κύστη κατά την ούρηση.

Στυτική δυσλειτουργία.

Η υπερτροφία του προστάτη προκαλεί προβλήματα στη ζωή του άνδρα. Αναγκάζεται να επισκέπτεται διαρκώς την τουαλέτα, ο ύπνος του διαταράσσεται και αισθάνεται μονίμως κουρασμένος. Φοβάται ότι  μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή να λερώσει το παντελόνι του ενώ το ενδεχόμενο  εμφανίσει στυτική δυσλειτουργία τον γεμίζει ντροπή, οπότε είναι πιθανό ναεμφανίσει κατάθλιψη.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Με τη λήψη ιατρικού ιστορικού και κλινική εξέταση με δακτυλική εξέταση του προστάτη, από τον πρωκτό. Η δακτυλοσκόπηση αν και δυσάρεστη για τον άνδρα -γι’ αυτό συχνά αποφεύγουν την επίσκεψη στον ουρολόγο- είναι πολύτιμη. Δίνει πληροφορίες για το μέγεθος του αδένα, τη σύστασή του και εικόνα για ενδεχόμενη σκληρία του προστάτη, η οποία είναι ύποπτη  για παράλληλη ύπαρξη καρκίνου του προστάτη. Η ουροροομετρία μετρά όχι μόνο τη ροή αλλά και την ποσότητα των ούρων που αποβάλλονται όπως και τον χρόνο της ούρησης. Με τη βοήθεια υπερήχων, διαπιστώνεται αν μετά την ούρηση μένουν ούρα στην κύστη. Τον έλεγχο συμπληρώνει υπερηχογράφημα των νεφρών. Η ειδική κεφαλή υπερήχων, που εισάγεται από το ορθό είναι το διορθικό υπερηχογράφημα του προστάτη.

Τρόποι θεραπείας

Ενεργητική παρακολούθηση. Αφορά ασθενείς με ήπια συμπτώματα, χωρίς  σημαντικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα του άνδρα. Περιλαμβάνει τακτικές επισκέψεις στον ουρολόγο, έλεγχο των υγρών πριν τη βραδινή κατάκλιση, θεραπεία κάθε πιθανής δυσκοιλιότητας και δραστική μείωση ή αποφυγή καφέ και αλκοόλ.

Φαρμακευτική αγωγή. Την καθορίζουν το μέγεθος του προστάτη, τα συμπτώματα και η λειτουργία της κύστης. Όταν η υπερδραστήρια κύστη συνυπάρχει με συχνουρία, νυκτουρία και επιτακτική ούρηση, χορηγούνται φάρμακα (αντιχολινεργικά).  Άλλα φάρμακα περιορίζουν τη δράση της νoρεπινεφρίνης, ουσία που προκαλεί σύσπαση του αυχένα κύστης και προστάτη, όταν συνδέεται σε ειδικούς υποδοχείς, τους αδρενεργικούς υποδοχείς. Τέλος, οι αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5, που αντιμετωπίζουν τη στυτική δυσλειτουργία,  βελτιώνουν αποτελεσματικά και την ούρηση σε ασθενείς  με υπερπλασία προστάτη.

Χειρουργικές θεραπείες.  Θεωρούνται αποτελεσματικότερες από τη φαρμακευτική αγωγή. Πιθανοί κίνδυνοι απορρέουν  από την προεγχειρητική κατάσταση του ασθενούς και ενδεχόμενα προβλήματα υγείας του. Είναι είτε ανοικτές (με τομή) είτε ενδοσκοπικές (με ειδικό ενδοσκόπιο που μπαίνει από την ουρήθρα). Η διουρηθρική προστατεκτομή είναι η συχνότερη χειρουργική θεραπεία για προστάτες μέχρι 80 γραμμάρια ενώ υπάρχουν και  λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι όπως η laser προστατεκτομή.  Ο ουρολόγος θα υποδείξει τη θεραπευτική μέθοδο.

Eιδική διατροφή

Πείτε ναι σε σολομό (πλούσιος σε Ω3 λιπαρά οξέα, τα οποία προλαμβάνουν και καταστέλλουν τις φλεγμονές),  ντομάτα, (αντιοξειδωτικό της λυκοπένιο απορροφάται καλύτερα είναι μαγειρεμένη), μούρα, φράουλες, βατόμουρα, μύρτιλα και σμέουρα (τα αντιοξειδωτικά εξουδετερώνουν τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες), μπρόκολο και κουνουπίδι (η σουλφοραφάνη δρα ενάντια στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη), ξηρούς καρπούς ( ο ψευδάργυρός τους εξισορροπεί την τεστοστερόνη) αλλά και πορτοκάλι, λεμόνι, γκρέιπφρουτ (πλούσια σε βιταμίνη C που ωφελεί τον προστάτη)

Αποφύγετε το  κόκκινο αλλά και το επεξεργασμένο κρέας (οι  ετεροκυκλικές αμίνες τους ενοχοποιούνται για καρκίνο), γαλακτοκομικά και ασβέστιο (σύμφωνα με έρευνες, μπορεί να αυξήσουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων του προστάτη, κάτι που οδηγεί σε καρκίνο),  αλκοόλ, κορεσμένα λιπαρά (σύμφωνα με έρευνες, άνδρες που καταναλώνουν κορεσμένα λιπαρά είχαν περισσότερες πιθανότητες αυξημένου PSA.)  Αντικαταστήσετε τα κορεσμένα λιπαρά  με υγιεινά μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά (ψάρια, ξηροί καρποί, ελαιόλαδο).  Επικίνδυνη και η καφεΐνη: η μειωμένη κατανάλωση καφέ,  τσαγιού, αναψυκτικών τύπου cola και σοκολάτας μπορεί να βελτιώσει συμπτώματα που σχετίζονται με την υπερπλασία του προστάτη.

Πηγή: sgouvalis.gr

ΥΓΕΙΑ

Απαλλαγείτε από το στένωμα της ουρήθρας

Έχετε έντονη δυσκολία κατά την ούρηση, αίσθημα ατελούς κένωσης της κύστης, ούρηση με αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης ή εμφανίζετε συχνά υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις; Τότε, ίσως πάσχετε από στένωση της ουρήθρας. Μην καθυστερήσετε να την αντιμετωπίσετε!

Άλλα συμπτώματα που υποδηλώνουν ότι έχετε στένωση ουρήθρας είναι η ούρηση με διχαλωτή ροή, η συχνουρία αλλά και το τσούξιμο ή ο πόνος κατά την ούρηση. Συχνά μάλιστα, προκαλούνται λοιμώξεις του προστάτη και των νεφρών αφού εξαιτίας του στενώματος της ουρήθρας, η κύστη δεν αδειάζει εντελώς από ούρα.

Η στένωση της ουρήθρας, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ουλώδης ιστός στον αυλό της ουρήθρας: η ουρήθρα, αυτός ο ελαστικός σωλήνας,  οποία επιτελεί σημαντικό ρόλο, καθώς διέρχεται μέσω του πέους και μεταφέρει το σπέρμα και τα ούρα. Να σημειωθεί ότι η ουρήθρα στις γυναίκες έχει μικρότερο μήκος και έξοδο πάνω από το κολπικό άνοιγμα. Στενώματα συναντούμε κυρίως στην ανδρική ουρήθρα ενώ στη γυναικεία ουρήθρα τα στενώματα είναι σπάνια.

Η ανδρική ουρήθρα έχει τέσσερα ανατομικά τμήματα: την προστατική, την υμενώδη, τη βολβική και την πεϊκή ουρήθρα. Προστατική και υμενώδης αποτελούν την οπίσθια ουρήθρα, ενώ βολβική και πεϊκή αποτελούν την πρόσθια ουρήθρα. Τα στενώματα της ουρήθρας, αφορούν στην πρόσθια ουρήθρα.

Η στένωση της ουρήθρας, προκαλεί τη δραστική μείωση του εύρους της ουρήθρας – είναι χαρακτηριστικός ο όρος στένωση τον οποίο χρησιμοποιούμε – και μπορεί να προκληθεί από σειρά αιτιών όπως οι παρακάτω:

Σεξουαλικά μεταδιδόμενες φλεγμονές της ουρήθρας. Γονόπποια, χλαμύδια κ.α

Κακώσεις της ουρήθρας

Εξωτερικό τραυματισμό (τροχαία)

Χρήση εργαλείων για ιατρικούς σκοπούς (π.χ. καθετηριασμός, ,χρόνια χρήση καθετήρα, ριζική προστατεκτομή).

Τα συμπτώματα που προκαλεί η στένωση της ουρήθρας, μπορούν να συνδεθούν και με άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως η υπερπλασία του προστάτη, η  χρόνια προστατίτιδα κ.α

Πώς επιτυγχάνεται η διάγνωση;

Ουρηθροκυστεογραφία. Ειδική ακτινογραφία με την οποία εντοπίζουμε το ακριβές σημείο και το μήκος του στενώματος, σημαντικές παράμετροι για τον σχεδιασμό της αντιμετώπισης.

Ουροροομετρία. Μία ειδική συσκευή μετρά την ποσότητα των ούρων ανά δευτερόλεπτο κατά την διάρκεια της ούρησης και καταγράφει τα αποτελέσματα.

Ουρηθροκυστεοσκόπηση. Ενδοσκοπική εξέταση με την οποία καθίσταται ορατή η ακριβής θέση και το εύρος του στενώματος.

Τρόποι αντιμετώπισης

Η θεραπεία των στενωμάτων της ουρήθρας είναι χειρουργική είτε δια της ουρήθρας (ουρηθροτομία),είτε με ανοικτή επέμβαση (ουρηθροπλαστική).

Διαστολή ουρήθρας. Ειδικοί καθετήρες (διαστολείς) εισάγονται στην ουρήθρα για να ανοίξουν το στένωμα. Η διαδικασία πρέπει να γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για να αποφευχθεί υποτροπή και δεν αποτελεί λύση για νέους ανθρώπους, γιατί συχνά το στένωμα υποτροπιάζει. Η μέθοδος πλέον εφαρμόζεται σε ηλικιωμένα άτομα με μικρό προσδόκιμο επιβίωσης και πολλαπλά προβλήματα υγείας.

Ενδοσκοπική οπτική ουρηθροτομή. Ενδοσκοπική μέθοδος: με ένα  ειδικό εργαλείο (οπτικός ουρηθροτόμος) κόβεται και διανοίγεται η ουλή, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η διάμετρος της στενωμένης ουρήθρας. Συνίσταται σε περιπτώσεις που το μήκος του στενώματος δεν ξεπερνά τα 2 εκ. Και αυτή η μέθοδος ελλοχεύει πιθανότητα υποτροπής οπότε σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική επιχειρείται άπαξ επικρατεί ν’ αντιμετωπισθεί  το πρόβλημα με ουρηθροτομή και αν το στένωμα υποτροπιάσει, προχωρά στην οριστική και  μόνιμη λύση, που είναι η  ουρηθροπλαστική από έμπειρα χέρια χειρουργού ουρολόγου.

Ουρηθροπλαστική. Στενώματα της βολβικής ουρήθρας έως  περίπου 2 εκ.  αντιμετωπίζονται με εκτομή του στενώματος και τελική αναστομωτική ουρηθροπλαστική, με ποσοστά ίασης άνω του 90%. Αν το στένωμα έχει μεγαλύτερο μήκος επιλέγεται η αυξητική ουρηθροπλαστική, συνήθως με στοματικό βλεννογόνο, η οποία προσφέρει εξίσου καλά αποτελέσματα.

Οι επεμβάσεις στα στενώματα της ουρήθρας γίνονται είτε με ενδοσκοπικά ψυχρή οπτική ουρηθροτομία (με μαχαιρίδιο) είτε με διάφορους τύπους Laser, είτε ανοικτά. Ίσως τα νεότερης γενιάς lasers, με  και τη διαρκώς αυξανόμενη εμπειρία, να δώσουν καλύτερα αποτελέσματα στο μέλλον.

Πηγή: sgouvalis.gr

ΥΓΕΙΑ

Τα προβλήματα στην ούρηση προειδοποιούν…

Η ούρηση είναι στενά συνδεδεμένη με το κεντρικό νευρικό σύστημα.  Όγκοι ή φλεγμονές του κεντρικού νευρικού συστήματος, εγκεφαλικά επεισόδια, η νόσος του Parkinson, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η άνοια, η νόσος του Αλτσχάιμερ, μπορούν να την επηρεάσουν…

Το χρώμα, η συχνότητα ενούρησης και η μυρωδιά, προειδοποιούν για ενδεχόμενο  πρόβλημα υγείας. Συχνουρία, νυχτερινή ούρηση, συνεχές αίσθημα ανάγκης για ούρηση, ακράτεια ούρων είτε αδυναμία ούρησης, τα συνηθέστερα συμπτώματα.

Τα ουρολογικά συμπτώματα προειδοποιούν:

Επιβαρυμένη νεφρική λειτουργία. Μπορεί να οφείλεται σε υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ουροποιητικού, πυελονεφρίτιδες, λιθιάσεις του νεφρού, υδρονέφρωση, ή χρόνια νεφρική ανεπάρκεια,

Αιματουρία. Είτε μικροσκοπική αιματουρία (τα ερυθρά αιμοσφαίρια στα ούρα είναι ορατά μόνο με το μικροσκόπιο) είτε μακροσκοπική (το χρώμα των ούρων αποκτά κόκκινη απόχρωση). Είναι αποτέλεσμα ουρολοίμωξης, ανδρικής προστατίτιδας, λίθων, κακοήθειας (νεφρού, κύστης ή προστάτη) φαρμάκων, τραυματισμού του ουροποιητικού ή έντονης σωματικής άσκησης.

Ακράτεια. Πλήττει κυρίως γυναίκες και προκαλεί από δερματίτιδες έως κοινωνική απομόνωση, λόγω της μυρωδιάς που τη συνοδεύει.  Διακρίνεται σε ακράτεια από προσπάθεια ( όταν αυξάνεται η πίεση στην κοιλιά λόγω βήχα, γέλιου) και σε επιτακτική (λόγω ξαφνικής και έντονης επιθυμίας για ούρηση, μη ελέγξιμη). Οι δυο τύποι ακράτειας μπορεί να συνυπάρχουν.

Ανουρία. Η παραγωγή ούρων μικρότερη των  50ml/ 24ωρο, μπορεί να οφείλεται σε βλάβη των νεφρών, σοβαρές λοιμώξεις,  απόφραξη του ουροποιητικού από λίθους αλλά και σε φάρμακα. Συνοδεύεται από αδυναμία, ανορεξία, τάση προς εμετό και δύσπνοια.

Ολιγουρία. Παραγωγή ούρων για ενήλικες, μικρότερη από 400 ml/24ωρο. Την προκαλούν παθήσεις των νεφρών, καρδιακή ανεπάρκεια, πτώση της αρτηριακής πίεσης, αφυδάτωση, φάρμακα, νεοπλασία ή πέτρα στα νεφρά.

Δυσουρία. Τα ούρα εξέρχονται από την ουροδόχο κύστη με δυσκολία και πόνο.  Συχνά, λόγω διακοπών στην ούρηση, παρατείνεται ο συνολικός χρόνος της. Μπορεί να οφείλεται σε νεοπλασία της κύστης, κολπίτιδα ή προστατίδα, τραύματα στην περιγεννητική περιοχή, υπερτροφία προστάτη, λοιμώξεις ή λίθοι του ουροποιητικού.

Πόνος στην ουροδόχο κύστη. Η έντασή του ποικίλει και συνήθως προκαλείται από ουρολοίμωξη. Συνοδεύεται από πόνο κατά την ούρηση, συχνουρία ή επείγουσα ανάγκη για ούρηση Δεν αποκλείονται όμως και χρόνιες παθήσεις, όπως η διάμεση κυστίτιδα ή ο  τραυματισμός.  Η διάμεση κυστίτιδα προκαλεί πόνο στη κύστη, σε γεννητικά όργανα, λεκάνη και περιοχή του πρωκτού. Σπανιότερα οφείλεται σε  ενδομητρίωση ή κακοήθεις όγκους  οι οποίοι επίσης προκαλούν πόνο στην κοιλιά και αίμα στα ούρα.

Νυκτουρία. Όταν διακόπτουμε τον ύπνο μας πάνω μία φορά για να ουρήσουμε, υπάρχει πρόβλημα. Η νυκτουρία ταλαιπωρεί άνδρες και γυναίκες: αυξάνεται με την ηλικία, προκαλώντας επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής. Μπορεί να σχετίζεται με σακχαρώδη διαβήτη ή υπερτροφία προστάτη.

Πολυουρία. Συχνή ούρηση με φυσιολογική ποσότητα ούρων, που ξεπερνούν ανά 24ωρο τα 2 με 3 λίτρα. Αν και η ποσότητα ούρων εξαρτάται από τα υγρά που πίνουμε, πολυουρία μπορεί να προκαλέσουν, σακχαρώδης διαβήτης, διουρητικά, καφές, αλκοόλ αλλά και πολυδιψία, δηλαδή υπερβολική λήψη νερού

Πυουρία. Η γενική ούρων μπορεί να την ύπαρξη πυοσφαιρίων στα ούρα ή τα ούρα να γίνουν θολερά. Συνήθως οφείλεται σε λοιμώξεις αλλά την προκαλούν και  η λιθίαση στο ουροποιητικό ή ξένα σώματα, όπως οι καθετήρες της κύστης.

Χρώμα των ούρων.  Προειδοποιεί για ενδεχόμενη αφυδάτωση. Το διάφανο χρώμα είναι το φυσιολογικό, όμως το σκούρο κίτρινο, αποτελεί ένδειξη αφυδάτωσης, που μπορεί να οδηγήσει σε νεφρολιθίαση: η αφυδάτωση επιτρέπει στα μεταλλικά στοιχεία να συσσωρεύονται σε νεφρά και ουροποιητικό. Ανησυχητική είναι και η έντονη οσμή των ούρων.

Πηγή: sgouvalis.gr

ΥΓΕΙΑ

Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση απειλεί τα νεφρά

Στο σημείο όπου ενώνονται ο ουρητήρας και η κύστη – η αποκαλούμενη κυστεοουρητηρική συμβολή-  υπάρχει μία βαλβίδα η οποία εμποδίζει τα ούρα να παλινδρομούν. Αν αυτή η βαλβίδα δεν υπάρχει ή δεν λειτουργεί σωστά, τότε την ώρα κατά την ούρηση, τα ούρα  παλινδρομούν από από την ουροδόχο κύστη προς τον ουρητήρα. Η πάθηση ονομάζεται κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση.

Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά με λοιμώξεις του ουροποιητικού και είναι πιθανόν να εμφανιστεί σε παιδιά με κληρονομικότητα της πάθησης (37,5%). Εκδηλώνεται και σε ενήλικες, συνήθως  με ιστορικό καλοήθους υπερτροφίας προστάτη ή  νευρογενούς κύστης ή αν έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κοντά στα ουρητηρικά στόμια.

Ύποπτα συμπτώματα

Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση προκαλεί όμως λοιμώξεις στο ουροποιητικό και άρα συχνουρία, πυρετό και ρίγος. Η φλεγμονή στο νεφρό και στην πύελο- η οποία οφείλεται στην παλινδρόμηση των ούρων στο νεφρό- είναι η γνωστή η πυελονεφρίτιδα. Αν δεν αντιμετωπισθεί άμεσα, οι συνεχείς λοιμωξεις μπορεί να προκαλέσουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, λόγω των βλαβών που θα έχουν υποστεί τα νεφρά. Αυτές οι βλάβες στα νεφρά ενοχοποιούνται και για την εμφάνιση υπέρτασης στα παιδιά.

Τα συγγενή αίτια που την προκαλούν είναι ο διπλός ή έκτροπος ουρητήρας, η ύπαρξη ουρητηροκήλης ή πρόκειται για πρωτοπαθή κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Υπάρχουν όμως και επίκτητα αίτια,  όπως η χρόνια επίσχεση ούρων, σε μεγαλύτερης ηλικίας άνδρες με υπετροφία του προστάτη ή νευρογενή κύστη.  Την πάθηση στους ενήλικες είναι δυνατόν να προκαλέσουν επεμβάσεις στον αυχένα της κύστης ή στα κυστεο-ουρητηρικά στόμια.

Απαραίτητες εξετάσεις

Το πρόβλημα είναι πιθανόν να εντοπισθεί μέσω του υπέρηχου, από την  εμβρυική περίοδο. Σε διαφορετική περίπτωση εντοπίζεται μετά κάποιο  επεισόδιο ουρολοίμωξης, με καλλιέργεια ούρων, εξετάσεις που αφορούν στη νεφρική λειτουργία, υπερηχογράφημα του ουροποιητικού- για να διαπιστωθεί η διάταση στην πύελο των νεφρών- ουροδυναμικό έλεγχο – οποίος εκτιμά τη λειτουργία της κύστης και της ούρησης-  αλλά και μία ειδική ακτινολογική εξέταση, την κυστεοουρηθρογραφία, η οποία δίνει και τις εγκυρότερες πληροφορίες.

Πώς θεραπεύεται;

Η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση, ταξινομείται σε πέντε βαθμούς Από τον 1ο έως τον 3ο  βαθμό, θεωρείται ήπιας/μέτριας βαρύτητας. Σοβαρές θεωρούνται οι παλινδρομήσεις 4ου και 5ου βαθμού.

Στους ενήλικες, αντιμετωπίζεται χειρουργικά, με εξαίρεση ασθενείς με νευρογενή κύστη, όπου απαιτείται εξειδικευμένη παρέμβαση. Στα παιδιά, πριν καταφύγουμε στη χειρουργική αντιμετώπιση, επιχειρείται παρέμβαση στη λειτουργία της κύστης, την οποία καθορίζει ο  ουροδυναμικός έλεγχος.

Τα παιδιά στα οποία εντοπίζεται η πάθηση από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους, λαμβάνουν αντιβίωση από το στόμα για μεγάλο χρονικό διάστημα ( η αποκαλούμενη χημειοπροφύλαξη) ή αν κάνουν  εμπύρετες λοιμώξεις, χορηγείται ενδοφλέβια θεραπεία.  Αν όμως εμφανίζουν συνεχείς ουρολοιμώξεις, για οριστική θεραπεία προχωράμε σε ανοιχτό ή ενδοσκοπικό χειρουργείο. Αν εμφανίζουν μεγάλου βαθμού παλινδρόμηση, το ανοικτό χειρουργείο προσφέρει καλύτερα αποτελέσματα.  Αν οι παλινδρομήσεις είναι μικρού βαθμού, η πάθηση αντιμετωπίζεται με  ενδοσκοπικές τεχνικές: τοποθετούνται   ειδικές ουσίες, κάτω από το ουρητηρικό στόμιο, οι οποίες εμποδίζουν την αντίστροφη πορεία των ούρων.

Για να προστατεύσουμε από ενδεχόμενες ουλές τα νεφρά των παιδιών ηλικίας  έως 5 ετών, η χημειοπροφύλαξη είναι η θεραπεία εκλογής, εκτός αν η παλινδρόμηση είναι μεγάλου βαθμού. Για οριστική λύση στις μικρού βαθμού παλινδρομήσεις- προκειμένου το παιδί να μην λαμβάνει επί μακρόν αντιβίωση- προτιμότερο είναι να αντιμετωπισθεί ενδοσκοπικά.

Πηγή: sgouvalis.gr