HomePosts Tagged "Οιστρογόνα"

Οιστρογόνα Tag

Η ακανόνιστη έμμηνος ρύση συνήθως σε γυναίκες μεταξύ 45 και 55, σηματοδοτεί ότι οδεύουν προς την εμμηνόπαυση. Το γεγονός συνοδεύεται και από μία σειρά συμπτωμάτων, τα οποία αλλάζουν τη ζωή της γυναίκας. Μπορούν να αντιμετωπισθούν;

Η εμμηνόπαυση ξεκινά όταν περάσουν τουλάχιστον δώδεκα μήνες από την τελευταία περίοδο της γυναίκας. Αν και συνήθως αυτό συμβαίνει στη δεκαετία 45-55 και μετά τα 40 η εμμηνόπαυση δεν θεωρείται πρόωρη.

«Πότε ζεσταίνομαι και πότε κρυώνω!» Είναι οι γνωστές εξάψεις. Ξαφνικά εμφανίζεται ένα «φούντωμα» σε πρόσωπο, λαιμό και στήθος ή αντίθετα, κρυάδες. Σε συνάρτηση με αυτά τα συμπτώματα είναι έντονη η νυχτερινή εφίδρωση. Εκτιμάται ότι η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων, επηρεάζει τον υποθάλαμο, ο οποίος ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματος.

«Δεν ξέρω τι θέλω». Η εμμηνόπαυση προκαλεί ξαφνικές αλλαγές στη διάθεση. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο, η γυναίκα αισθάνεται λύπη ή θυμό ενώ παράλληλα, δυσκολεύεται να διαχειριστεί συναισθηματικά τις καταστάσεις που αντιμετωπίζει.

«Το στήθος μου είναι ευαίσθητο». Το σύμπτωμα υποχωρεί, όσο η γυναίκα πλησιάζει προς την οριστική διακοπή της εμμήνου ρύσεως.

«Δεν θέλω να μ’ αγγίζουν». Τα επίπεδα τεστοστερόνης και οιστρογόνων μειώνονται, με αποτέλεσμα η γυναίκα να μειώνεται η επιθυμία της γυναίκας για σεξ. Επιπρόσθετα, η μειωμένη ροή αίματος γύρω από τον κόλπο, λόγω της μείωσης των ορμονών, προκαλεί προβλήματα στη λίπανση της περιοχής, που μπορεί να καταστήσει δυσάρεστη την ερωτική πράξη για τη γυναίκα.

«Ξύνομαι!». Οι ορμονικές διακυμάνσεις επηρεάζουν την παραγωγή κολλαγόνου αλλά και την ενυδάτωση του δέρματος. Η μείωσή τους μπορεί να οδηγήσει σε φαγούρα ή ξηρότητα, σε διάφορα σημεία του σώματος.

«Νοιώθω μυρμήγκιασμα σε χέρια και πόδια». Κυρίως στα άκρα και για λίγα λεπτά. Οφείλεται στο ότι οι διακυμάνσεις των ορμονών επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα. Η γυναίκα μπορεί να αισθάνεται και στιγμιαία «τσιμπήματα».

«Έχω πονοκεφάλους και ημικρανίες». Προκαλούνται από τα μειωμένα οιστρογόνα.

«Άλλαξε η γεύση μου». Οι ορμονικές αλλαγές μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στη γεύση- ιδιαίτερα στις έντονες- αλλά αίσθημα «καψίματος» στο στόμα ή και «μυρμήγκιασμα». Δεν είναι απίθανο να εκδηλωθεί και ξηρότητα στο στόμα.

«Δεν μπορώ να κοιμηθώ». Την αϋπνία εντείνουν οι εξάψεις και οι νυχτερινές εφιδρώσεις.

«Είμαι μονίμως κουρασμένη». Το διαρκές αίσθημα κόπωσης, οφείλεται στις ορμονικές διακυμάνσεις.

«Έχω προβλήματα πέψης». Με τη μείωση των οιστρογόνων, αλλάζει η σύνθεση στη χλωρίδα του εντέρου. Η γυναίκα είναι πιθανό να εκδηλώσει αντιδράσεις σε τρόφιμα, τα οποία στο παρελθόν δεν της δημιουργούσαν ζητήματα στην πέψη.

«Πονάνε οι αρθρώσεις μου». Τα οιστρογόνα ρυθμίζουν εν πολλοίς τα υγρά στον γυναικείο οργανισμό. Όταν μειωθούν οι γυναίκες γίνονται πιο επιρρεπείς σε πόνους στις αρθρώσεις. Κάποιες εμφανίζουν εμμηνοπαυσιακή αρθρίτιδα.

«Δεν θυμάμαι και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ». Τα παράπονα για την αίσθηση «θολούρας» οφείλονται στα μειωμένα οιστρογόνα, ενδεχομένως και στον κακής ποιότητας ύπνο.

«Πέφτουν τα μαλλιά μου». Όταν οι ορμόνες μειώνονται, αδυνατίζουν οι θύλακες των τριχών, με αποτέλεσμα να πέφτουν ενώ τα μαλλιά να μεγαλώνουν πιο αργά.

«Τα νύχια μου σπάνε εύκολα». Οφείλεται στη μείωση παραγωγής κερατίνης από τον  οργανισμό, η οποία ενδυναμώνει τα νύχια.

«Πήρα κιλά». Τα μειωμένα οιστρογόνα αλλά και οι ψυχολογικές μεταπτώσεις της γυναίκας, οδηγούν σε αύξηση του βάρους.

«Ζαλίζομαι». Οι ορμονικές αλλαγές επηρεάζουν και την παραγωγή ινσουλίνης. Η αστάθεια των επιπέδων του σακχάρου προκαλεί ξαφνικές ζαλάδες.

Ακράτεια. Η εμμηνόπαυση εξασθενεί τους μυς στην πύελο και στην ουροδόχο κύστη, οπότε η γυναίκα εμφανίζει συχνή ή ξαφνική ανάγκη για ούρηση.

Συζητήστε με τον γυναικολόγο σας, πώς θα αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης. Η ποιότητα ζωής της γυναίκας είναι αδιαπραγμάτευτη, σε κάθε φάση της ζωής της.

Πηγή

H κατάλληλη διατροφή μπορεί να ελέγξει τα επίπεδα των οιστρογόνων αποτρέποντας τον οργανισμό να δημιουργεί ινομυώματα και μειώνοντας την πιθανότητα ν’ αυξηθεί το μέγεθός τους.

Το καλό νέο είναι, ότι αυτοί οι καλοήθεις όγκοι της μήτρας- συνήθως σφαιρικοί με ίνες κολλαγόνου και  μυϊκού ιστού- πολύ σπάνια εξελίσσονται σε κακοήθεις. Συνήθως οφείλονται σε κάποιο γενετικό σφάλμα, που καθορίζει και την ταχύτητα ανάπτυξης τους. Μπορεί να έχουν μέγεθος από λίγα εκατοστά έως να προκαλούν την εντύπωση ότι η κοιλιά είναι πρησμένη. Τα ινομυώματα, εμφανίζονται κυρίως όταν η γυναίκα είναι σε αναπαραγωγική ηλικία, ιδιαίτερα αν δεν έχει κάνει παιδιά ή έχει οικογενειακό ιστορικό (μητέρα ή αδελφή με ινομυώματα)

Πώς να διατρέφομαι;

Φρούτα και λαχανικά. Σύμφωνα με έρευνες, τέσσερις μερίδες καθημερινά από φρούτα και λαχανικά, μειώνει κατά  10%  τις πιθανότητες εμφάνισης ινομυωμάτων, συγκριτικά με γυναίκες που καταναλώνουν μια μερίδα. Τα αντιοξειδωτικά των φρούτων, εκτιμάται ότι επηρεάζουν καθοριστικά τη δράση των οιστρογόνων.

Βιταμίνη C. Διευκολύνει τη μεταφορά θρεπτικών συστατικών στο μυϊκό ιστό ενώ ο οργανισμός να αποβάλει τα άχρηστα προϊόντα μέσω του μεταβολισμού. Η συγκεκριμένη βιταμίνη, μειώνει παράλληλα τις κράμπες αλλά και την ένταση των συμπτωμάτων της εμμήνου ρύσεως.

Κρέας και γαλακτοκομικά με μέτρο. Περιέχουν ορμόνες και χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ορμονικό σύστημα.

Τροφές με σίδηρο. Οι γυναίκες με ινομυώματα και ελλιπή σίδηρο, μπορεί να εκδηλώσουν αναιμία, κόπωση, πόνο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή.

Ναι σε προϊόντα ολικής άλεσης.

Ναι σε ανάλατους ξηρούς καρπούς. Αμύγδαλα, καρύδια και λιναρόσπορο.

Όχι σε αλάτι, κορεσμένα λίπη, ζάχαρη, καφέ και αναψυκτικά. Αφαιρούν από τον οργανισμό, απαραίτητα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες.

Ύποπτα συμπτώματα

Τα ινομυώματα δεν συνοδεύονται πάντα από συμπτώματα. Ωστόσο τα συνηθέστερα είναι:

Πόνος στην κοιλιά. Η γυναίκα έχει μία αίσθηση βάρους και «φουσκώματος». Η ένταση των συμπτωμάτων εξαρτάται από  τη θέση και το μέγεθος των ινομυωμάτων.

Μεγάλη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση ή αιμορραγία ανάμεσα στους κύκλους.

Δυσμηνόρροια. Έντονοι πόνοι κατά τη διάρκεια της περιόδου.

Δυσπαρεύνια. Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή.

Συχνουρία, ουρολοιμώξεις ή δυσκοιλιότητα. Προκαλούνται από την πίεση που μπορεί να προκαλέσουν, σε όργανα όπως το έντερο και την ουροδόχο κύστη.

Τί προβλήματα προκαλούν;

Τα ινομυώματα, έχει αποδειχτεί ότι εμποδίζουν τη φυσιολογική σύλληψη και την κίνηση των σπερματοζωαρίων ενώ δυσκολεύουν την εμφύτευση εμβρύων κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση. Είναι πιθανό να οδηγήσουν σε απόφραξη των σαλπίγγων ή να προκαλέσουν προβλήματα στις ωοθήκες, επηρεάζοντας τη γονιμότητα της γυναίκας. Αν βρίσκονται στο ενδομήτριο είναι υπεύθυνα για  αυτόματες αποβολές, κυρίως κατά τους τρεις πρώτους μήνες της κύησης. Οι έγκυες με ινομυώματα, πρέπει να τα παρακολουθούν. Ο γυναικολόγος θ’ αποφασίσει αν η θέση τους επηρεάζει την πορεία της κύησης και αν θ’ αφαιρεθούν.  Αν έχουν μεγάλο μέγεθος, μπορεί ν’ ασκήσουν πίεση σε μεγάλα αγγεία του οργανισμού και να προκαλέσουν πρήξιμο (οίδημα), κιρσούς, διόγκωση των νεφρών (υδρονέφρωση) κ.ά.

Πότε αφαιρούνται χειρουργικά;

Αν είναι πάνω από 9-10 εκ. ή περισσότερα  από 5-6 συνήθως αφαιρούνται λαπαροσκοπικά. Πριν την επέμβαση, ακολουθείται φαρμακευτική αγωγή , που στόχο έχει να περιορίσει το μέγεθος τους προκειμένου ν’ αφαιρεθούν ευκολότερα.

Το χειρουργείο αποτελεί λύση αν τα ινομυώματα πιέζουν άλλα όργανα ή προκαλούν αιμορραγία, αναιμία και υπογονιμότητα. Βεβαίως, ακόμη κι αν αφαιρεθούν, είναι πιθανόν να επανεμφανιστούν.  Η γυναίκα μπορεί να μείνει έγκυος, έξι μήνες μετά τη χειρουργική η λαπαροσκοπική αφαίρεσή τους.

Ο τρόπος αντιμετώπισής τους,  εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, αν έχει τεκνοποιήσει, από το μέγεθος, τη θέση και τα συμπτώματα που προκαλούν. Αν είναι μικρά με ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, απαιτούν μόνο υπερηχογραφικό έλεγχο ανά εξάμηνο.

Δρ Δέσποινα Κατσώχη

Ακτινοθεραπευτής Ογκoλόγος (www.aktinotherapeia.gr)

Πηγή

Υπολογίζεται πως 2 στους 3 καρκίνους του μαστού επηρεάζονται από ορμόνες, όπως τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη, με τις οποίες συνδέονται τα καρκινικά κύτταρα καθώς τα βοηθούν να αναπτυχθούν.

Η ορμονοθεραπεία επιβραδύνει ή σταματά την ανάπτυξη των όγκων που είναι ευαίσθητοι σε ορμόνες, εμποδίζοντας την ικανότητα του σώματος να παράγει ορμόνες ή παρεμβαίνοντας στην  επίδραση των ορμονών στα καρκινικά κύτταρα, σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος και όχι μόνο στο μαστό. Όγκοι οι οποίοι δεν είναι ορμονοεξαρτώμενοι,  δεν ανταποκρίνονται στην ορμονική θεραπεία.

Η ορμονοθεραπεία, συχνά χρησιμοποιείται ως επικουρική θεραπεία μετά τη χειρουργική επέμβαση για να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου επανεμφάνισης του καρκίνου. Συνήθως εφαρμόζεται για τουλάχιστον 5 έως 10 χρόνια.  Επιλέγεται επίσης και σε περιπτώσεις επανεμφάνισης του καρκίνου.

Η ταμοξιφαίνη

Υπάρχουν διάφοροι τύποι ορμονοθεραπείας για τον καρκίνο του μαστού. Σημαντική κατηγορία αποτελούν τα φάρμακα που ανήκουν στους εκλεκτικούς ρυθμιστές των οιστρογονικών υποδοχέων (Selective estrogen receptor modulator- SERM), με κυρίαρχο την ταμοξιφαίνη. Αυτά τα φάρμακα, αποκλείουν τους υποδοχείς οιστρογόνων στα καρκινικά κύτταρα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνδεθεί το οιστρογόνο και τα κύτταρα να μην μπορούν πλέον να μεγαλώσουν και να πολλαπλασθούν.  Ενώ αποτελούν αντι-οιστρογόνο για τα κύτταρα του καρκίνου, δρουν σαν οιστρογόνο σε άλλους ιστούς, όπως η μήτρα και τα οστά. Τα οφέλη από τη λήψη αυτών των φαρμάκων υπερτερούν των πιθανών κινδύνων για όλες σχεδόν τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού που είναι θετικός σε ορμόνες. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της ταμοξιφαίνης είναι οι εξάψεις, η κολπική ξηρότητα και η πάχυνση του ενδομητρίου.

Η λετροζόλη και η εξεμεστάνη

Άλλη μεγάλη κατηγορία ορμονών, που σταματούν την παραγωγή οιστρογόνων, είναι οι μη στεροειδείς αναστολείς της αρωματάσης και περιλαμβάνουν φάρμακα όπως η λετροζόλη και η εξεμεστάνη.

Πριν την εμμηνόπαυση, οι ωοθήκες παράγουν τα περισσότερα οιστρογόνα. Αν οι ωοθήκες δεν λειτουργούν είτε λόγω εμμηνόπαυσης είτε λόγω συγκεκριμένων θεραπειών, μικρή ποσότητα οιστρογόνων εξακολουθεί να παράγεται στον λιπώδη ιστό με τη βοήθεια της αρωματάσης, την οποία μπλοκάρουν τα συγκεκριμένα φάρμακα.

Η μείωση του επιπέδου των οιστρογόνων μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων ή στην αποτροπή της επανεμφάνισής του ορμονοευαίσθητου καρκίνου. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο μυϊκός πόνος και  η δυσκαμψία/ πόνος των αρθρώσεων ενώ σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες απαιτείται τακτική παρακολούθηση για οστεοπενία. Αυτά τα φάρμακα είναι κατάλληλα για γυναίκες που έχουν περάσει στην εμμηνόπαυση:  μπορούν ωστόσο να χορηγηθούν και σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες σε συνδυασμό με καταστολή των ωοθηκών.

Διακοπή της λειτουργίας των ωοθηκών

Η ορμονοθεραπεία σταματά και τη λειτουργία των ωοθηκών. Επειδή οι ωοθήκες είναι η κύρια πηγή οιστρογόνων σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η εξάλειψη ή η καταστολή λειτουργίας των ωοθηκών μειώνει τα επίπεδα οιστρογόνων. Η διακοπή λειτουργίας των ωοθηκών μπορεί να γίνει είτε μόνιμα -με χειρουργική επέμβαση- είτε προσωρινά με φάρμακα ανάλογα της εκλυτική ορμόνη των γοναδοτροφινών (LHRH). Αυτά τα φάρμακα, σταματούν το σήμα που στέλνει το σώμα στις ωοθήκες για την παραγωγή οιστρογόνων και προκαλούν  προσωρινή εμμηνόπαυση. Τα πιο κοινά φάρμακα LHRH είναι η γοσερελίνη και η λευπρολίδη. Μπορούν να χορηγηθούν είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα (ταμοξιφαίνη, αναστολείς αρωματάσης) ως ορμονική θεραπεία σε γυναίκες πριν την εμμηνόπαυση.

Βέβαια, υπάρχουν και άλλα φάρμακα που χορηγούνται στην ορμονοθεραπεία στον καρκίνο του μαστού: η κατάλληλη αγωγή αποφασίζεται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε καρκίνου, που είναι ξεχωριστά για κάθε ασθενή.

Πηγή

H κατάλληλη διατροφή μπορεί να ελέγξει τα επίπεδα των οιστρογόνων αποτρέποντας τον οργανισμό να δημιουργεί ινομυώματα και μειώνοντας την πιθανότητα ν’ αυξηθεί το μέγεθός τους.

Το καλό νέο είναι, ότι αυτοί οι καλοήθεις όγκοι της μήτρας- συνήθως σφαιρικοί με ίνες κολλαγόνου και  μυϊκού ιστού- πολύ σπάνια εξελίσσονται σε κακοήθεις. Συνήθως οφείλονται σε κάποιο γενετικό σφάλμα, που καθορίζει και την ταχύτητα ανάπτυξης τους. Μπορεί να έχουν μέγεθος από λίγα εκατοστά έως να προκαλούν την εντύπωση ότι η κοιλιά είναι πρησμένη. Τα ινομυώματα, εμφανίζονται κυρίως όταν η γυναίκα είναι σε αναπαραγωγική ηλικία, ιδιαίτερα αν δεν έχει κάνει παιδιά ή έχει οικογενειακό ιστορικό (μητέρα ή αδελφή με ινομυώματα)

Πώς να διατρέφομαι;

Φρούτα και λαχανικά. Σύμφωνα με έρευνες, τέσσερις μερίδες καθημερινά από φρούτα και λαχανικά, μειώνει κατά  10%  τις πιθανότητες εμφάνισης ινομυωμάτων, συγκριτικά με γυναίκες που καταναλώνουν μια μερίδα. Τα αντιοξειδωτικά των φρούτων, εκτιμάται ότι επηρεάζουν καθοριστικά τη δράση των οιστρογόνων.

Βιταμίνη C. Διευκολύνει τη μεταφορά θρεπτικών συστατικών στο μυϊκό ιστό ενώ ο οργανισμός να αποβάλει τα άχρηστα προϊόντα μέσω του μεταβολισμού. Η συγκεκριμένη βιταμίνη, μειώνει παράλληλα τις κράμπες αλλά και την ένταση των συμπτωμάτων της εμμήνου ρύσεως.

Κρέας και γαλακτοκομικά με μέτρο. Περιέχουν ορμόνες και χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ορμονικό σύστημα.

Τροφές με σίδηρο. Οι γυναίκες με ινομυώματα και ελλιπή σίδηρο, μπορεί να εκδηλώσουν αναιμία, κόπωση, πόνο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή.

Ναι σε προϊόντα ολικής άλεσης.

Ναι σε ανάλατους ξηρούς καρπούς. Αμύγδαλα, καρύδια και λιναρόσπορο.

Όχι σε αλάτι, κορεσμένα λίπη, ζάχαρη, καφέ και αναψυκτικά. Αφαιρούν από τον οργανισμό, απαραίτητα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες.

Ύποπτα συμπτώματα

Τα ινομυώματα δεν συνοδεύονται πάντα από συμπτώματα. Ωστόσο τα συνηθέστερα είναι:

Πόνος στην κοιλιά. Η γυναίκα έχει μία αίσθηση βάρους και «φουσκώματος». Η ένταση των συμπτωμάτων εξαρτάται από  τη θέση και το μέγεθος των ινομυωμάτων.

Μεγάλη απώλεια αίματος κατά την έμμηνο ρύση ή αιμορραγία ανάμεσα στους κύκλους.

Δυσμηνόρροια. Έντονοι πόνοι κατά τη διάρκεια της περιόδου.

Δυσπαρεύνια. Πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή.

Συχνουρία, ουρολοιμώξεις ή δυσκοιλιότητα. Προκαλούνται από την πίεση που μπορεί να προκαλέσουν, σε όργανα όπως το έντερο και την ουροδόχο κύστη.

Τί προβλήματα προκαλούν;

Τα ινομυώματα, έχει αποδειχτεί ότι εμποδίζουν τη φυσιολογική σύλληψη και την κίνηση των σπερματοζωαρίων ενώ δυσκολεύουν την εμφύτευση εμβρύων κατά την εξωσωματική γονιμοποίηση. Είναι πιθανό να οδηγήσουν σε απόφραξη των σαλπίγγων ή να προκαλέσουν προβλήματα στις ωοθήκες, επηρεάζοντας τη γονιμότητα της γυναίκας. Αν βρίσκονται στο ενδομήτριο είναι υπεύθυνα για  αυτόματες αποβολές, κυρίως κατά τους τρεις πρώτους μήνες της κύησης. Οι έγκυες με ινομυώματα, πρέπει να τα παρακολουθούν. Ο γυναικολόγος θ’ αποφασίσει αν η θέση τους επηρεάζει την πορεία της κύησης και αν θ’ αφαιρεθούν.  Αν έχουν μεγάλο μέγεθος, μπορεί ν’ ασκήσουν πίεση σε μεγάλα αγγεία του οργανισμού και να προκαλέσουν πρήξιμο (οίδημα), κιρσούς, διόγκωση των νεφρών (υδρονέφρωση) κ.ά.

Πότε αφαιρούνται χειρουργικά;

Αν είναι πάνω από 9-10 εκ. ή περισσότερα  από 5-6 συνήθως αφαιρούνται λαπαροσκοπικά. Πριν την επέμβαση, ακολουθείται φαρμακευτική αγωγή , που στόχο έχει να περιορίσει το μέγεθος τους προκειμένου ν’ αφαιρεθούν ευκολότερα.

Το χειρουργείο αποτελεί λύση αν τα ινομυώματα πιέζουν άλλα όργανα ή προκαλούν αιμορραγία, αναιμία και υπογονιμότητα. Βεβαίως, ακόμη κι αν αφαιρεθούν, είναι πιθανόν να επανεμφανιστούν.  Η γυναίκα μπορεί να μείνει έγκυος, έξι μήνες μετά τη χειρουργική η λαπαροσκοπική αφαίρεσή τους.

Ο τρόπος αντιμετώπισής τους,  εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, αν έχει τεκνοποιήσει, από το μέγεθος, τη θέση και τα συμπτώματα που προκαλούν. Αν είναι μικρά με ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, απαιτούν μόνο υπερηχογραφικό έλεγχο ανά εξάμηνο.

Δρ Δέσποινα Κατσώχη

Ακτινοθεραπευτής Ογκoλόγος (www.aktinotherapeia.gr)

Πηγή

Τα οιστρογόνα προκαλούν προβλήματα  κατά τη διάρκεια της περιόδου, όπως πονοκεφάλους, αύξηση του βάρους, ευαισθησία στο στήθος αλλά και μεταβολές στη διάθεση. Με την κατάλληλη διατροφή μπορείτε να βελτιώσετε τα ενοχλητικά συμπτώματα.

Μαγνήσιο. Μειώνει τις κράμπες, βελτιώνει τον ύπνο και σας χαλαρώνει. Ναι σε καρύδια Βραζιλίας, σπανάκι και κάσιους.

Μην παραλείπετε γεύματα. Είναι σημαντικό να διατηρείτε τα επίπεδα του σακχάρου σας σταθερά, για αυτό πρέπει να καταναλώνετε πολλά και μικρά γεύματα.

Σίδηρος και βιταμίνες. Ιδιαίτερα αν έχετε αίμα για πολλές μέρες, καταναλώσετε τροφές πλούσιες σε σίδηρο, Β12, Β6 και φυλλικό οξύ.

Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.  Ψάρια όπως σολομός, σαρδέλες και αντζούγιες αλλά και οι ξηροί καρποί, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και μειώνουν τις κράμπες της περιόδου.

Λαχανικά. Παρέχουν φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά που δρουν ενάντια στα οιστρογόνα, σε αντίθεση με αμυλούχα λαχανικά, όπως πατάτες.

Για ηπιότερα τα συμπτώματα της περιόδου, αποφύγετε τρόφιμα με πολλά σάκχαρα, επεξεργασμένους υδατάνθρακες, γαλακτοκομικά και καφεΐνη. Και το κρέας και η σόγια ενοχοποιούνται αντίστοιχα ενώ  μία χορτοφαγική διατροφή ή εξαιρετικά χαμηλή σε λιπαρά, μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην περιοδικότητα της εμμήνου ρύσεως.

Πηγή:  akoslife.com

newzme.gr
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορούμε να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες cookie αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώριση σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και η βοήθεια της ομάδας μας να κατανοήσει ποιες ενότητες του ιστότοπου θεωρείτε πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.