HomePosts Tagged "Διαβήτης"

Διαβήτης Tag

Χρόνιος χαρακτηρίζεται ο πόνος που διαρκεί περισσότερο από 3 έως 6 μήνες και επηρεάζει την καθημερινή ζωή, την εργασία και την ψυχική υγεία του ασθενή. Αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης (25-40%), αϋπνίας και απώλειας παραγωγικότητας.  Ένας στους πέντε ενήλικες (20%) πάσχει από χρόνιο πόνο, δηλαδή περίπου 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι από τους οποίους το 6,9% ανέφεραν ότι ο έντονος χρόνιος πόνος περιορίζει δραστικά τις δραστηριότητες τους.

Ο χρόνιος πόνος είναι συχνότερος σε ασθενείς με καρκίνο (1/3), σακχαρώδη διαβήτη (1/4) και τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη (1/3).  Η συχνότερη εστία πόνου είναι η οσφυαλγία. Τα ποσοστά αυξάνονται με την ηλικία και αναμένεται περαιτέρω άνοδος έως το 2030 λόγω γήρανσης του πληθυσμού.

Το αίσθημα της ανημπόριας είναι σοβαρή ασθένεια από μόνη της. Προκαλεί αφενός έναν υποσυνείδητο φόβο στον ασθενή ότι είναι ανίκανος να λειτουργήσει φυσιολογικά και αφετέρου την ενοχή ότι με την «γκρίνια» του γίνεται φορτίο στην οικογένειά του, καθώς ενδόμυχα πιστεύει, ότι  η αρρώστια ίσως είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειάς του. Η αυτοεκτίμησή του βρίσκεται στα Τάρταρα και οδηγείται σε κοινωνική απομόνωση.

Κύρια Είδη Χρόνιου Πόνου

Μυοσκελετικός (π.χ. Πόνος στη Μέση). Συχνά είναι μεικτός με τον νευροπαθητικό. Πρώτη απουσίας από την εργασία.

Νευροπαθητικός. Λόγω νευρικών βλαβών (π.χ. διαβήτης) και αφορά το 10 έως 20% των χρόνιων πόνων.

Αρθριτικός (Οστεοαρθρίτιδα). Συχνός σε ηλικιωμένους και παρών στο 50-75% των αναπηριών.

Κεφαλγίες (Ημικρανίες). Αφορά 1 εκατομμύριο Έλληνες, κυρίως γυναίκες.

Ογκολογικός. Ταλαιπωρεί το 33%  των καρκινοπαθών.

Ο χρόνος εμφάνισης, η ένταση και η διάρκεια του χρόνιου πόνου είναι απρόβλεπτα. Συνήθως είναι εντονότερος τη νύχτα με αποτέλεσμα ο ασθενής να αισθάνεται την επόμενη μέρα υπνηλία και χωρίς ενέργεια.  Οδηγεί στην κατανάλωση αναλγητικών τα οποία προκαλούν διάφορες παρενέργειες:  γαστρεντερολογικές, αιματολογικές αλλά και εθισμό ενώ συχνά δεν είναι αρκούντως αποτελεσματικά.

Οφέλη της Οξυγονο-Οζονοθεραπείας στον Χρόνιο Πόνο

Η οξυγονο-οζονοθεραπεία αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη συμπληρωματική θεραπεία για τη διαχείριση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα σε οστεοαρθρίτιδα, δισκοκήλη, ινομυαλγία και νευροπάθεια. Η αντιφλεγμονώδης, αντιοξειδωτική και αναλγητική δράση της βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών.

Ειδικότερα συμβάλει σε:

Μείωση της φλεγμονής. Ο χρόνιος πόνος συχνά συνδέεται με φλεγμονώδεις καταστάσεις. Το όζον ρυθμίζει την παραγωγή προφλεγμονωδών κυτοκινών και ενισχύει την απελευθέρωση αντιφλεγμονωδών παραγόντων, μειώνοντας τη φλεγμονή σε ιστούς όπως οι αρθρώσεις, οι μύες και τα νεύρα.

Βελτίωση οξυγόνωσης και μικροκυκλοφορίας. Ειδικότερα  βελτιώνει την παροχή οξυγόνου στους ιστούς και την αιμάτωση, με προφανή οφέλη στον ισχαιμικό ή στον πόνο που σχετίζεται με κακή κυκλοφορία (π.χ. νευροπαθητικός πόνος ή πόνος από αγγειοπάθεια).

Αντιοξειδωτική δράση.  Το όζον ενεργοποιεί το αντιοξειδωτικό σύστημα του οργανισμού μειώνοντας το οξειδωτικό στρες, το οποίο επιδεινώνει τον χρόνιο πόνο, κυρίως σε νευροπαθητικές ή φλεγμονώδεις καταστάσεις.

Αναλγητική δράση. Η Οξυγονο-Οζονοθεραπεία συμβάλει στην απελευθέρωση ενδορφινών και άλλων νευροδιαβιβαστών που ανακουφίζουν τον  πόνο. Βελτίωση της κυκλοφορίας και μείωση της φλεγμονής μειώνουν την ευαισθησία στον πόνο.

Ενίσχυση επούλωσης ιστών. Η οζονοθεραπεία μειώνοντας τη φλεγμονή και βελτιώνοντας την οξυγόνωση συμβάλει στην αποκατάσταση των ιστών (π.χ. δισκοκήλη, αρθρίτιδα) και άρα στην μείωση του πόνου.

Μυοχαλαρωτική δράση. Κυρίως στον μυοσκελετικό πόνο συμβάλει στη χαλάρωση των μυών και στη μείωση των σπασμών, που συχνά τον επιδεινώνουν.

Μέθοδοι Εφαρμογής στον Χρόνιο Πόνο

Παρασπονδυλικές εγχύσεις. Αντιμετωπίζουν τον χρόνιο πόνο σε αρθρώσεις (π.χ. οστεοαρθρίτιδα γόνατος) ή στη σπονδυλική στήλη (π.χ. δισκοκήλη, οσφυαλγία).

Μεγάλη και μικρή αυτομετάγγιση. Το αίμα του ασθενούς εμπλουτίζεται με όζον και επανεισάγεται, συμβάλλοντας στη συστηματική μείωση της φλεγμονής και του πόνου.

Τοπική εφαρμογή. Το όζον μπορεί να εφαρμοστεί σε μορφή αερίου ή ελαίου σε περιοχές με μυϊκό ή νευροπαθητικό πόνο.

Ορθική ή κολπική χορήγηση. Για συστηματική δράση, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις διάχυτου πόνου (π.χ. ινομυαλγία).

 

πηγή

Ο Διαβήτης τύπου 2 προκαλείται όταν ο οργανισμός είτε δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε τα κύτταρα δεν ανταποκρίνονται σωστά σε αυτήν (ινσουλινοαντίσταση). Εμφανίζεται σε όλο και νεότερες ηλικίες κυρίως λόγω της παχυσαρκίας. Άλλοι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνισή του είναι ο καθιστικός τρόπος ζωής, η γενετική προδιάθεση, η κακή διατροφή, η υπέρταση αλλά και το ιστορικό διαβήτη κύησης.

Επιπλοκές  Διαβήτη τύπου 2

Υψηλή αρτηριακή πίεση.  Η αντίσταση στην ινσουλίνη συμβάλλει στο να σκληραίνουν και να στενεύουν οι αρτηρίες με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αρτηριακή πίεση. Η υπέρταση, αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικά επεισόδια, καρδιακές παθήσεις και προβλήματα σε σκέψη και μνήμη.

Καρδιαγγειακά προβλήματα. Ο διαβήτης επιδεινώνει την κατάσταση των αγγείων τα οποία χάνουν την πλαστικότητά τους.  Όταν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα παραμένουν υψηλά για μεγάλο χρονικό διάστημα αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης αθηρωματικής πλάκας, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.

Επιπτώσεις στην υγεία του εγκεφάλου.  Οι ανωμαλίες στη ροή αίματος σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου αποδυναμώνουν την πνευματική λειτουργία και την ικανότητα των διαβητικών να σχεδιάζουν, να οργανώνουν, να θυμούνται και να εστιάζουν.

Πρόβλημα στα ούλα. Περιοδοντικές παθήσεις όπως λοίμωξη σε ούλα και οστά μπορεί να προκαλέσουν απώλεια δοντιών.

Στυτική δυσλειτουργία. Οφείλεται στη χαμηλή τεστοστερόνη των διαβητικών, ειδικά  αν είναι παχύσαρκοι.

Λοιμώξεις. Οι διαβητικοί έχουν αυξημένο κίνδυνο βακτηριακών λοιμώξεων, μυκητιάσεων αλλά και λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος.

Αμφιβληστροειδοπάθεια: Τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα φθείρουν τα ευαίσθητα αιμοφόρα αγγεία του οφθαλμού: η διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει  επτά χρόνια πριν τη διάγνωση του διαβήτη.

Νεφρική ανεπάρκεια.  Η υψηλή γλυκόζη του αίματος προκαλεί φθορές στα νεφρώνια, μικροσκοπικές δομές των νεφρών που φιλτράρουν το αίμα. Η διαρροή πρωτεϊνών στα ούρα προειδοποιεί για προβλήματα στα νεφρά.

Νευροπάθεια. Περίπου το 50% των ασθενών διαβήτη τύπου 2 θα εμφανίσουν νευροπάθεια, η οποία προκαλεί πόνο, αδυναμία και πεπτικά προβλήματα, καθώς επιδρά στα νεύρα που ελέγχουν το γαστρεντερικό σύστημα.

Διαβητικό πόδι. Οφείλεται στην υψηλή συγκέντρωση σακχάρου στο αίμα και αν δεν αντιμετωπισθεί μπορεί να προκαλέσει έλκη και μολύνσεις και σε έσχατο σημείο ακρωτηριασμούς.

Η δράση της οξυγονοοζονοθεραπείας

Η οξυγονοοζονοθεραπεία βελτιώνει την υγεία των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 γιατί το όζον παράγει υπεροξείδιο του υδρογόνου και άλλες ουσίες που ενισχύουν το αντιοξειδωτικό σύστημα του οργανισμού, βελτιώνουν τη λειτουργία των κυττάρων και μειώνουν τις βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία. Κατ’ αυτόν τον τρόπο συμβάλει στη μείωση των επιπλοκών  της ασθένειας που συνδέονται με οξειδωτικό στρες, μειωμένη παραγωγή αντιοξειδωτικών (όπως GSH) και αυξημένη βλάβη από ελεύθερες ρίζες.

Ειδικότερα η οξυγονο οζονοθεραπεία

Βελτιώνει την οξυγόνωση των ιστών.  Το όζον ενισχύει την παροχή οξυγόνου στους ιστούς των διαβητικών, οι οποίοι συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα λόγω αγγειοπάθειας, μειώνοντας τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως τα διαβητικά έλκη.

Δρα αντιοξειδωτικά. Ενεργοποιεί το αντιοξειδωτικό σύστημα του οργανισμού, μειώνοντας το οξειδωτικό στρες, το οποίο είναι υψηλό σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και προκαλεί βλάβες σε αγγεία και νεύρα.

Ενισχύει  της ανοσολογική απόκριση. Βελτιώνει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, συμβάλλοντας στην πρόληψη ή θεραπεία λοιμώξεων συχνή επιπλοκή στον διαβήτη.

Συμβάλει στην επούλωση πληγών. Βελτιώνει την κυκλοφορία και έχει αντιμικροβιακή δράση, με αποτέλεσμα να  λειτουργεί θετικά στην επούλωση διαβητικών ελκών.

Περιορίζει τη φλεγμονή.  Την προκαλούν επιπλοκές όπως η νευροπάθεια ή η αμφιβληστροειδοπάθεια.

Ρυθμίζει τον μεταβολισμό.  Μπορεί να βελτιώσει την ευαισθησία στην ινσουλίνη και να συμβάλει στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης.

Η οξυγονο-οζονοθεραπεία  είναι ασφαλής και αποτελεσματική συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση η οποία λειτουργεί συνδυαστικά με την αγωγή του ασθενή με διαβήτη τύπου 2.

Η μέθοδος της μεγάλης αυτομετάγγισης είναι απλή και ανώδυνη. Λάμβάνεται μια μικρή ποσότητα από το αίμα του θεραπευόμενου η οποία  εμπλουτίζεται με ιατρικό οξυγόνο και επαναχορηγείται στον οργανισμό. Εφαρμόζεται στο ιατρείο εξειδικευμένων ιατρών, διαρκεί μόνο 15 λεπτά και ο θεραπευόμενος επιστρέφει αμέσως στις δραστηριότητές του. Δεν προκαλεί αλλεργίες ή παρενέργειες.

Το ιατρικό οξυγόνο είναι συμπληρωματική θεραπεία ευρέως διαδεδομένη στην Ευρώπη, αναγνωρίζεται από το ΕΣΥ με ΦΕΚ(157/91) και τον ΕΟΠΠΥ για τη χρήση του σε ιατρικές πράξεις διαφόρων ειδικοτήτων. Το ΚΕΣΥ (Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας) στις 29-8-2014 με ΑΔΑ 7Γ10Θ-Θ78 και αρ.πρωτ.Υ4α οικ.75108 εντάσσει στις ιατρικές πράξεις τη μέθοδο της μεγάλης και μικρής αυτομετάγγισης όπως και τις ενδομυικές και ενδαρθρικές εγχύσεις.

πηγή

Στην ανάλυση συμμετείχαν 11.475 άτομα, που διαγνώστηκαν με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 όταν ήταν μεταξύ 0 και 88 ετών.

Οι πιθανότητες για ένα παιδί να αναπτύξει διαβήτη τύπου 1 εάν ο πατέρας του πάσχει από τη νόσο είναι διπλάσιες σε σχέση με το εάν πάσχει η μητέρα του, σύμφωνα με μεγάλη έρευνα που θα παρουσιαστεί στη φετινή ετήσια συνάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη Μελέτη του Διαβήτη (EASD) τον Σεπτέμβριο στη Μαδρίτη.

Στην ανάλυση συμμετείχαν 11.475 άτομα, που διαγνώστηκαν με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 όταν ήταν μεταξύ 0 και 88 ετών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι είχαν 1,8 φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν πατέρα με την πάθηση από ό,τι μητέρα. Αυτό ίσχυε για τα άτομα που διαγνώστηκαν με διαβήτη και στην παιδική ηλικία και ως ενήλικες.

«Συνολικά, τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η σχετική προστασία που σχετίζεται με την ύπαρξη μητέρας με διαβήτη τύπου 1 σε σχέση με πατέρα με τη νόσο είναι μια μακροπρόθεσμη επίδραση που επεκτείνεται στην ενήλικη ζωή», επισημαίνει η Λόουρι ‘Αλεν, από την ερευνητική ομάδα για τον Διαβήτη στο βρετανικό Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ.

Επίσης, σύμφωνα με τους ερευνητές, η μελέτη υποδηλώνει ότι η έκθεση στον διαβήτη τύπου 1 στη μήτρα παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία έναντι της πάθησης στα παιδιά με πάσχουσες μητέρες σε σχέση με εκείνα που έχουν πάσχοντες πατέρες. Η χρονική στιγμή της διάγνωσης του γονέα είναι σημαντική, καθώς η ύπαρξη μητέρας με διαβήτη τύπου 1 φαίνεται να προστατεύει το παιδί από την πάθηση μόνο εάν η μητέρα έχει την πάθηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

«Η κατανόηση του γιατί η ύπαρξη μητέρας με διαβήτη τύπου 1 σε σύγκριση με πατέρα προσφέρει σχετική προστασία έναντι της πάθησης θα μπορούσε να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε νέους τρόπους πρόληψης του διαβήτη τύπου 1, όπως θεραπείες που μιμούνται κάποια από τα προστατευτικά στοιχεία από τις μητέρες», προσθέτει η κ. ‘Αλεν.

Πηγή

Η πιο δροσιστική επιλογή του καλοκαιριού και σίγουρα η πιο υγιεινή είναι το γιαούρτι! Το παραδοσιακό γιαούρτι με την πέτσα έχει μεγαλύτερη διατροφική αξία. Προτιμήστε το αντί για γρανίτες και άλλες… καλοκαιρινές αμαρτίες!   

Ποιος μπορεί ν’ αντισταθεί το καλοκαίρι σ’ ένα μπολ γιαούρτι με μέλι και φρούτα εποχής; Ο οργανισμός σας θα σας ευγνωμονεί γιατί είναι πολλά τα οφέλη που θα του προσφέρετε!

Κατά του διαβήτη τύπου 2. Τα βακτήρια γαλακτικού οξέος που περιέχει το παραδοσιακό γιαούρτι, επηρεάζουν τη μικροχλωρίδα και συμβάλουν στη μείωση της γλυκαιμικής μεταβλητότητας.

Κατά των μυκητιάσεων. Περιέχει το βακτήριο Lactobacillus acidophilus, το οποίο παράγει υπεροξείδιο του υδρογόνου, που επιτίθεται  στους μύκητες, ειδικά σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη.

Γερά οστά. Το ασβέστιό του παραδισιακού γιαουρτιού δυναμώνει τα οστά και αυξάνει την πυκνότητά τους. Αυτό σημαίνει ότι είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για τις γυναίκες, που συχνά εμφανίζουν οστεοπόρωση.

Αγγεία, μυς και νεύρα. Το γιαούρτι ενισχύει τη σύσπαση αγγείων και μυών, συμβάλλοντας στη σωστή μετάδοση των σημάτων στα νεύρα.

Δυνατή καρδιά. Σύμφωνα με μελέτες, η τακτική κατανάλωση προϊόντων που έχουν υποστεί ζύμωση όπως το γιαούρτι, μειώνει την αρτηριακή πίεση και επακόλουθα  τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Καλή λειτουργεία εντέρου. Τα προβιοτικά του γιαουρτιού συμβάλουν στην ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου και βελτιώνουν το πεπτικό. Τα «καλά βακτήρια»  του εντέρου βοηθώντας τη διάσπαση της λακτόζης, μειώνουν τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

Ενισχυμένο ανοσοποιητικό. Η βιταμίνη D3 και το ασβέστιο του παραδοσιακού γιαουρτιού ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού. Είναι απαραίτητα για τα φαγοκύτταρα, τα οποία εξουδετερώνουν τις παθογόνες ουσίες. Και η βιταμίνη Α όπως και οι βιταμίνες Β1, Β2 και Β12 που περιέχει θωρακίζουν το ανοσοποιητικό.

Αντιβιοτικά. Καταστρέφουν τη φυσική χλωρίδα του εντέρου, στην αποκατάσταση της οποίας συμβάλει η κατανάλωση γιαουρτιού. Το γιαούρτι προστατεύει και από τις  λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος.

Δόντια. Το γαλακτικό οξύ, προστατεύει τα ούλα.

Χορταίνει. Πλούσιο  σε πρωτεΐνες και καλά λίπη, αποτελεί μία καλή επιλογή για πρωινό. Αυξάνει τον κορεσμό και αποτρέπει το τσιμπολόγημα ανάμεσα στα γεύματα, οπότε ενδύκνειται και για απογευματινό σνακ.

Κατά της παχυσαρκίας. Η υψηλή συγκέντρωση ασβεστίου στο αίμα, μειώνει την έκκριση  καλσιτονίνης, ορμόνη που αυξάνει την αποθήκευση λιπών (τριγλυκεριδίων) στο λιπώδη ιστό. Έτσι, επιταχύνεται η διαδικασία της λιπόλυσης.

Μετά τη γυμναστική. Τα αμινοξέα του παραδοσιακού γιαουρτιού βοηθούν τους μύες να επανέλθουν ενώ οι υδατάνθρακες του εφοδιάζουν εκ νέου τον οργανισμό με ενέργεια. Αν ταυτόχρονα πιούμε νερό, οι πρωτεΐνες βοηθούν το στομάχι να απορροφά μεγαλύτερη ποσότητα, οπότε παραμένουμε ενυδατωμένοι.

Κεφίρ. Περιέχει περισσότερα προβιοτικά σε σχέση με το γιαούρτι.

Ποιοι προσέχουν;

Αν και εξαιρετικά ωφέλιμο το γιαούρτι, υπάρχουν κανόνες στην κατανάλωσή του για όσους αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα προβλήματα υγείας.

Πέτρες στα νεφρά.  Αν ήδη έχετε ή έχετε την προδιάθεση, μην καταναλώνετε πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα γιατί έχουν μεγάλη συγκέντρωση σε ασβέστιο που προκαλεί ουρολιθίαση ή νεφρολιθίαση.

Σιδηροπενική αναιμία. Αν έχετε χαμηλές τιμές αιματοκρίτη ή  χαμηλή φερριτίνη, μην καταναλώνετε πολλά γαλακτοκομικά, γιατί μπορεί να μειώσουν  την απορρόφηση σιδήρου και ψευδαργύρου.

Φουσκώματα και γαστρεντερικές διαταραχές. Το γιαούρτι περιέχει καζεΐνη, πρωτεΐνη στο αγελαδινό γάλα, η διάσπαση της οποίας παράγει  ένα πεπτίδιο- την β-καζομορφίνη-7- που ευθύνεται για γαστρεντερικές διαταραχές, φουσκώματα και διαταραχές στις κενώσεις.

Αλλεργία σε γάλα και γιαούρτι. Την προκαλούν πρωτεΐνες όπως ο ορρός και η καζεΐνη.

Πρόσθετα σάκχαρα και φρουκτόζη. Περιέχουν αρκετά προϊόντα που αποκαλούνται «γιαούρτια» αλλά στην ουσία είναι επιδόρπια. Ζάχαρη και φρουκτόζη αυξάνουν την κακή χοληστερόλη LDL και μπορεί να προκαλέσουν αθηροσκλήρωση. Ελέγξτε προσεκτικά τα συστατικά της συσκευασίας.

Πηγή

Παθήσεις του ουροποιητικού, του ήπατος αλλά και ο σακχαρώδης διαβήτης είναι κάποιες από τις ασθένειες για τις οποίες η γενική ούρων… κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Είναι λοιπόν, μία απλή αλλά πολύτιμη σε ευρήματα, εργαστηριακή εξέταση.

Τα ούρα βοηθούν τα νεφρά να αποβάλουν τις άχρηστες ουσίες (ουρία, κρεατίνη και όξινα προϊόντα) που προκύπτουν από τη διαδικασία του μεταβολισμού. Η καλή τους εικόνα πιστοποιεί τη καλή νεφρική λειτουργία όπως και την ικανότητα μας να μεταβολίζουμε τις τροφές.

Πότε να κάνω γενική ούρων;

Η γενική ούρων  περιλαμβάνεται στις ετήσιες εξετάσεις προληπτικού ελέγχου ενηλίκων και παιδιών. Συνήθως τη ζητά ο θεράπων ιατρός όταν ασθενής εμφανίζει συμπτώματα ουρολοίμωξης όπως δυσουρία,  συχνουρία ή αιματουρία (αίμα στα ούρα).  Tη γενική ούρων δεν πρέπει να αμελούν όσοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νεφρικής νόσου λόγω οικογενειακού ιστορικού αλλά και οι ηλικιωμένοι, καθώς η εξέταση προειδοποιεί για σακχαρώδη διαβήτη και υπέρταση.

Τι «διαβάζει» η εξέταση;

Τα ούρα, φυσιολογικά  είναι διαυγή, χωρίς χρώμα, οσμή και μικρόβια. Τα συνηθέστερα παθολογικά ευρήματα στη γενική ούρων είναι:

Διαταραχές στο PH. Αν και ορισμένα φάρμακα και τρόφιμα διαταράσσουν το PH, παθολογικές καταστάσεις που τα κάνουν πιο όξινα είναι  ο πυρετός, η διάρροια, η έλλειψη καλίου, η ουρική αρθρίτιδα αλλά και συνήθειες όπως η υπερβολική κατανάλωση κρέατος. Αντίστοιχα μπορεί να γίνουν πιο αλκαλικά  εξαιτίας μικροβιακών φλεγμονών αλλά και της  χορτοφαγίας.

Η αυξημένη γλυκόζη και ο εντοπισμός σακχάρου στα ούρα πιστοποιούν την ύπαρξη διαβήτη.

Η αιματουρία προειδοποιεί για νοσήματα του ουροποιητικού (παθήσεις του προστάτη, λιθιάσεις και καρκινώματα), για λοιμώδη νοσήματα αλλά και για τη χρήση φαρμάκων όπως αντιβιοτικά, αντιπηκτικά και αναλγητικά.

Το αυξημένο λεύκωμα  μπορεί να υποδηλώνει την ύπαρξη διαβήτη, υπέρτασης, καρδιακής ανεπάρκειας, πυρετού, νεφρικής ανεπάρκειας και όχι μόνο.

Τα πυοσφαίρια ενοχοποιούνται για την ύπαρξη φλεγμονής στον οργανισμό η οποία είτε έχει λοιμώδη αίτια είτε προέρχεται από νοσήματα του νεφρού.

Η πυκνότητα των ούρων αποκαλύπτει συνήθως εξωνεφρικά νοσήματα που συνοδεύονται από αφυδάτωση (υψηλός πυρετός, διάρροιες), μείωση της αιματικής ροής στο νεφρό (καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση), πρόβλημα στην παροχέτευση του ούρου προς τα έξω (υπερτροφία προστάτη, ενδομητρίωση) ή αύξηση διαλυτών ουσιών των ούρων (διαβήτης).

Οι κρύσταλλοι και το αυξημένο τους μέγεθος προειδοποιεί για  το ενδεχόμενο σχηματισμού λίθων στο ουροποιητικό.

Ποια είναι η διαδικασία;

Η προσεκτική και σωστή συλλογή των ούρων διασφαλίζει τα ακριβή αποτελέσματα της εξέτασης. Κατ’ αρχήν απαιτείται 12ωρη νηστεία και 24ωρη αποχή από το αλκοόλ. Η ποσότητα τους πρέπει να είναι περίπου 20ml, κατά προτίμηση τα πρώτα πρωινά ούρα, τα οποία συλλέγουμε κατά τη διάρκεια της ούρησης σε ειδικό αποστειρωμένο δοχείο που  προμηθευόμαστε από το φαρμακείο. Το δοχείο τοποθετείται στην τροχιά του ούρου, χωρίς να διακοπεί η ούρηση και πριν ολοκληρωθεί. Ενημερώνουμε το γιατρό και το εργαστήριο για το αν λαμβάνουμε φάρμακα ή συμπληρώματα διατροφής.  Το δείγμα των ούρων αποστέλλεται άμεσα προς εξέταση στο βιοχημικό εργαστήριο: τα αποτελέσματα κρίνει ο θεράπων ιατρός.

Ούρα και καρκίνος του προστάτη

Η  φαρέτρα των επιστημόνων εμπλουτίζεται διαρκώς με νέες εξετάσεις που προειδοποιούν για μορφές καρκίνου όπως του προστάτη. Το PCA3 είναι μία από τις νέες εξετάσεις. Είναι μία νέα μοριακή ανάλυση, ένα νέο γενετικό τεστ, που πραγματοποιείται με τη λήψη ούρων και βοηθά στην ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη.

Την εξέταση καλό είναι να κάνουν όσοι έχουν υποψία για καρκίνο του προστάτη και είτε δεν έχουν υποβληθεί σε βιοψία είτε οι βιοψίες που έκαναν στο παρελθόν ήταν αρνητικές. Χρήσιμη και για ασθενείς με θετική βιοψία που βρίσκονται στο στάδιο καθορισμού θεραπευτικής στρατηγικής αλλά και  για άτομα με οικογενειακό ιστορικό που δεν επιθυμούν να υποβληθούν σε επίπονες βιοψίες.

 

Πηγή: sgouvalis.gr

Η ουρία και η κρεατινίνη είναι απόβλητα του μεταβολισμού, τα οποία ο οργανισμός καθημερινά αποβάλει. Για να αποβληθούν πρέπει να υπάρχει καλή κυκλοφορία και επάρκεια αίματος αλλά και να λειτουργεί ικανοποιητικά το ουροποιητικό σύστημα.

Προφανώς διαπιστώσατε τις αυξημένες τιμές μέσω σχετικών εξετάσεων γιατί πολλές φορές δεν υπάρχουν ευκρινή συμπτώματα. Ίσως κουράζεστε εύκολα, είστε ευερέθιστοι, δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε ή εμφανίζετε διαταραχές κατά την ούρηση, αϋπνία, διαταραχές μνήμης, μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, πόνο στο θώρακα ή στην κοιλιά ή και μούδιασμα.

Τις τιμές ουρίας και κρεατινίνης, μπορεί να αυξήσουν ο διαβήτης, η υπέρταση, ορισμένες λοιμώξεις, η νεφραγγειακή απόφραξη, οι σπειραματοπάθειες, φάρμακα, τοξίνες, οι πέτρες, ο καρκίνος, η υπερτροφία του προστάτη, κ.α. Μπορεί όμως να οφείλεται και σε «αθώους» παράγοντες όπως η μη επαρκής πρόσληψη νερού, η αυξημένη πρόσληψη πρωτεϊνών, η λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων, ακόμη και οι μεταβολές της θερμοκρασίας του σώματος.

Η βιταμίνη C συμβάλει  στη μείωση των επιπέδων της ουρίας στο αίμα. Οι αυξημένες τιμές οφείλονται συνήθως σε δυσλειτουργία των νεφρών. Ο γιατρός διερευνά σε ποιόν παράγοντα ή ασθένεια οφείλονται οι αυξημένες τιμές και προτείνει την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση.

Πηγή: sgouvalis.gr

Το ιπποφαές -από τις λέξεις ίππος (άλογο) και φάος (φως, λάμψη) – περιέχει πάνω από 190 φυτοθρεπτικά συστατικά και  15 φορές περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι! Λέγεται ότι στην εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου,  τα άλογα που έτρωγαν φύλλα και καρπούς του, θεραπεύονταν και γυάλιζε το τρίχωμα τους.

Επιπρόσθετα προσφέρει σημαντικές ποσότητες αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε και καροτενοειδή, τα οποία που συμβάλλουν στη μάχη ενάντια σε ωχρά κηλίδα, καταρράκτη αλλά και στη μειωμένη νυχτερινή όραση. Σημαντική και η δράση των 18 διαφορετικών αμινοξέων του:  οκτώ από αυτά είναι απαραίτητα για τον οργανισμό (θρεονίνη, βαλίνη, μεθειονίνη, λευκίνη, λυσίνη, trytophan, ισολευκίνη, και φαινυλαλανίνη). Με πληθώρα αντιοξειδωτικών και υπεροξειδίου της δισμουτάσης (SOD), προσφέρει αντιγηραντική προστασία ενώ τα πολύτιμα λιπαρά Οξέα του (ω-3, ω-6, ω-9 και το σπάνιο ω-7) μειώνουν τον κίνδυνο του διαβήτη τύπου II, εμποδίζουν  το σχηματισμό της αθηρωματικής πλάκας, αυξάνουν την HDL-χοληστερόλη και μειώνουν  ένα δείκτη φλεγμονής την C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), η οποία ενοχοποιείται για καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια.

Ονομαστό είναι το  ιπποφαές της Αιανής Κοζάνης: το φθηνό κινεζικό ψημένο ιπποφαές δεν έχει  καμία διατροφική αξία. Κυκλοφορεί σε συμπληρώματα διατροφής, σε έλαιο, σε αποξηραμένη μορφή, σε σκόνη, σε αφεψήματα και τσάι, σε χυμούς, σε κρασιά ή λικέρ αλλά και σε προϊόντα ομορφιάς (κρέμες, λοσιόν).

Πηγή: akoslife.com

Η γλυκόζη αποτελεί πηγή ενέργειας για τον οργανισμό και συμβάλει  στη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου. Αν τα επίπεδά της στο αίμα είναι κάτω από τα φυσιολογικά όρια, που είναι 70 με 110 mg/dl) τότε εκδηλώνεται υπογλυκαιμία.

 Η υπογλυκαιμία δεν οφείλεται μόνο στον σακχαρώδη διαβήτη, αλλά μπορεί να έχει και άλλες αιτίες.

Διαβήτης: Η υπογλυκαιμία εκδηλώνεται στους διαβητικούς όταν ο οργανισμός τους παράγει μεγάλη ποσότητα ινσουλίνης, κυρίως εξαιτίας αντιδιαβητικών φαρμάκων.  Η ινσουλίνη, διασπά το σάκχαρο (δηλαδή γλυκόζη) για να γίνει ενέργεια.

Αυτόματη υπογλυκαιμία. Εκδηλώνεται σε μη-διαβητικούς, κυρίως επειδή παραλείπουν γεύματα ή γυμνάζονται υπερβολικά, χωρίς να καταναλώνουν τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες.

Υπερκατανάλωση αλκοόλ. Αν δεν συνοδεύεται από την κατανάλωση  φαγητού με υδατάνθρακες μπορεί να μειώσει επικίνδυνα το σάκχαρο. Φυσιολογικά ο οργανισμός μπορεί  να συνέλθει από την μείωση του σακχάρου χωρίς την κατανάλωση υδατανθράκων, γιατί ενεργοποιεί αυτόματα μηχανισμούς αύξησής του, συνθέτοντας γλυκόζη από αμινοξέα και τη διάσπαση του λίπους. Η κατάχρηση οινοπνεύματος, απενεργοποιεί αυτόν τον μηχανισμό.

Φάρμακα. Το σάκχαρο μειώνουν όχι μόνο φάρμακα για τον διαβήτη αλλά  και φάρμακα για την ελονοσία, όπως και ορισμένα αντιβιοτικά.

Νευρογενής ανορεξία.  Η συγκεκριμένη διατροφική διαταραχή προκαλεί αποχή από την τροφή, με αποτέλεσμα  ο οργανισμός να μην παράγει αρκετή γλυκόζη.

Νεφρική νόσος. Μέσω των νεφρών, ο οργανισμός απεκκρίνει τα  φάρμακα. Η νεφρική νόσος μπορεί να συσσωρεύσει τα φάρμακα στο αίμα του, να αλλάξει τα επίπεδα του σακχάρου και να οδηγήσει σε υπογλυκαιμία.

Ηπατική νόσος.  Το ήπαρ  μεταβολίζει λιπίδια και φάρμακα και συνθέτει τη γλυκόζη από τα αμινοξέα, το γαλακτικό οξύ και άλλες ουσίες. Η ηπατίτιδα και άλλα νοσήματα του ήπατος, εμποδίζουν την καλή λειτουργία του ήπατος, οπότε  δεν συνθέτει ή δεν απελευθερώωει αρκετή γλυκόζη, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επίπεδά της.

Παθήσεις στην υπόφυση του εγκεφάλου ή στα επινεφρίδια. Αυτά τα όργανα επηρεάζουν τις ορμόνες που ελέγχουν την παραγωγή γλυκόζης;   οποιαδήποτε βλάβη τους, μπορεί να μειώσει τα επίπεδα σακχάρου.

Ινσουλίνωμα.  Όγκος στο πάγκρεας που μπορεί να αυξήσει την παραγωγή ινσουλίνης και να μειώσει το σάκχαρο.

Ύποπτα συμπτώματα

Τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας διαφέρουν ακόμη και στο ίδιο άτομο και εξαρτώνται από το ποσοστό μείωσης της γλυκόζης στο αίμα ή το χρονικό διάστημα που ο ασθενής είναι διαβητικός. Ταχυκαρδία, εφίδρωση, έντονο αίσθημα πείνας, ζαλάδα, τρέμουλο, κούραση, μούδιασμα γύρω από το στόμα, πόνος στην κοιλιά, πονοκέφαλος, κακή διάθεση και αδυναμία συγκέντρωσης είναι χαρακτηριστικά συμπτώματα της υπογλυκαιμίας.

Μπορώ να προφυλαχθώ;

Η θεραπευτική αντιμετώπιση  των παραπάνω ασθενειών που προκαλούν υπογλυκαιμία είναι ο καλύτερος τρόπος πρόληψης. Οι μη διαβητικοί, για να διατηρήσουν σε σταθερό επίπεδο το σάκχαρό τους, πρέπει:

Τακτική κατανάλωση μικρών γευμάτων.  Καλό είναι να καταναλώνουμε τροφή κάθε τρεις ώρες.

Ποικιλία στη διατροφή. Όλες οι κατηγορίες τροφών πρέπει να περιλαμβάνονται στην καθημερινή μας διατροφή. Και πρωτεΐνες και υγιεινά λίπη και φυτικές ίνες, σε ισόρροπες ποσότητες.

Όχι στα τρόφιμα με ζάχαρη. Τα φυσικά σάκχαρα των τροφών και κυρίως των φρούτων, μάς τροφοδοτούν επαρκώς.

Όχι στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Αν είστε διαβητικοί:

Σωστή δόση ινσουλίνης ή αντιδιαβητικών δισκίων.

Ορθή κατανομή γευμάτων.

Μην παραλείπετε κύριο ή  ενδιάμεσο γεύμα.

Έχετε πάντα μαζί σας κύβους ζάχαρης, ταμπλέτες γλυκόζης ή καραμέλες.

Άλλο υπόταση κι άλλο υπογλυκαιμία

Η  υπόταση οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης ενώ η κρίση υπογλυκαιμίας οφείλεται στην πτώση της γλυκόζης στο αίμα. Αν και οι αιτίες που πυροδοτούν υπόταση και υπογλυκαιμία διαφέρουν, ενίοτε είναι δύσκολο να καταλάβουμε πού οφείλεται η ξαφνική αδιαθεσία. Η υπόταση προκαλεί ζαλάδα, λιποθυμία, έλλειψη συγκέντρωσης, πνευματική σύγχυση, θολή όραση, ναυτία, χλωμό δέρμα γρήγορη αναπνοή, αίσθημα κόπωσης, κακή διάθεση και έντονη δίψα.

Πηγή: akoslife.com

newzme.gr

Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορούμε να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες cookie αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώριση σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και η βοήθεια της ομάδας μας να κατανοήσει ποιες ενότητες του ιστότοπου θεωρείτε πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.