HomePosts Tagged "διάγνωση"

διάγνωση Tag

Η εξατομικευμένη θεραπεία σηματοδοτεί τη νέα εποχή της Ογκολογίας του 21ου αιώνα και οι βιοδείκτες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξατομικευμένη διάγνωση του καρκίνου. Πρόκειται για βιολογικά εργαλεία με τα οποία ομαδοποιούμε τους καρκίνους ανεξάρτητα από το όργανο προέλευσης του όγκου (π.χ. πνεύμονας ή μαστός) αλλά με βάση το μοριακό τους προφίλ.

Την τελευταία δεκαετία έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ότι δεν υπάρχει ένας τύπος καρκίνος για παράδειγμα του πνεύμονα ή του μαστού αλλά πολλοί και διαφορετικοί τύποι, ακόμη κι αν είναι ιστολογικά ίδιοι. Για παράδειγμα, το αδενοκαρκίνωμα  ή το πλακώδες καρκίνωμα, διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή γιατί μπορεί να έχουν διαφορετικά βιολογικά χαρακτηριστικά. Επιπρόσθετα, διαφορετικού τύπου καρκίνοι σε δύο διαφορετικούς ασθενείς μπορεί να έχουν κάποιο κοινό μοριακό χαρακτηριστικό δηλαδή την ίδια μετάλλαξη. Για παράδειγμα, μια γυναίκα με καρκίνο του στήθους και ένας άνδρας με καρκίνο του προστάτη μπορεί να έχουν την ίδια μετάλλαξη.

Οι βιοδείκτες εντοπίζουν την μετάλλαξη στο DNA στον όγκο, άρα μας επιτρέπουν να καθορίσουμε συγκεκριμένα αντικαρκινικά φάρμακα στα οποία έχει ευαισθησία ο όγκος. Αυτή είναι η έννοια της εξατομικευμένης θεραπείας: ο ογκολογικός ασθενής δέχεται συγκεκριμένη θεραπεία με βάση τα βιολογικά χαρακτηριστικά του τύπου του καρκίνου του. Η θεραπεία είναι προσωποποιημένη, όπως ένα κλειδί «ανοίγει» κάθε φορά συγκεκριμένη κλειδαριά.

Τα βήματα της εξατομικευμένης θεραπείας στην Ογκολογία έχουν ως εξής: αρχικά γίνεται η διάγνωση του καρκίνου. Οι αξονικές εξετάσεις, ο λεγόμενος απεικονιστικός έλεγχος, μας βοηθούν να εντοπίσουμε το σημείο του όγκου και το στάδιο στο οποίο βρίσκεται. Στη συνέχεια με κάποια διαγνωστική μέθοδο παίρνουμε υλικό βιοψίας, το οποίο επιτρέπει την μορφολογική διάγνωση του καρκίνου (π.χ. αδενοκαρκίνωμα, πλακώδες καρκίνωμα, καρκίνωμα που προέρχεται από το πάγκρεας, μελάνωμα κ.α) Ακολουθεί μοριακός έλεγχος, ιδανικά με την μέθοδο next generation sequencing (NGS).

Το NGS είναι μια καινούργια μεθοδολογία ελέγχου του DNA που επιτρέπουν να ελέγχουμε και να σκανάρουμε ταυτόχρονα πολλές μεταλλάξεις του καρκίνου. Οι πληροφορίες της νέας μεθόδου είναι εξαιρετικά σημαντικές, ιδιαίτερα στη βιοψία του μεταστατικού καρκίνου: στην προχωρημένη νόσο  δεν έχει νόημα να χειρουργηθεί ο  ασθενής. Με το NGS παίρνουμε ταυτόχρονα πληροφορίες για 40, 80, 600 γονίδια που συνδέονται με τον καρκίνο στον συγκεκριμένο ασθενή. Ένα από  αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια ίσως είναι ο βιοδείκτης  που αναζητούμε και θα καθορίσει την εξατομικευμένη θεραπεία του ογκολογικού ασθενή. Άρα, αρχικά εντοπίζουμε στην αξονική τον όγκο, προχωρούμε σε βιοψία, παίρνουμε τον ιστό, ακολουθεί μορφολογική διάγνωση, στέλνουμε το υλικό για μοριακό έλεγχο, βρίσκουμε ποια είναι η ειδική μετάλλαξη-βιοδείκτης για τον συγκεκριμένο τύπο όγκου και χορηγούμε την ειδική θεραπεία για τον συγκεκριμένο καρκίνο:  μπορεί να διαφέρει σε ασθενείς που έχουν  καρκίνο του πνεύμονα αλλά να είναι ίδια για ογκολογικούς ασθενείς που έχουν τις ίδιες μεταλλάξεις σε διαφορετικά όργανα. Για παράδειγμα, ένα φάρμακο εγκεκριμένο για καρκίνο του μαστού με συγκεκριμένη μετάλλαξη μπορεί να είναι κατάλληλο για ασθενή με καρκίνο του προστάτη ή ωοθηκών επειδή  έχουν τις ίδιες μεταλλάξεις. Για παράδειγμα τα φάρμακα που αρχικά είχαν έγκριση για τα ογκογονίδια BRCA 1 και 2, (το γονίδιο της Angelina Jolie) και αρχικά αφορούσαν μόνο τον καρκίνο του μαστού είναι δραστικά και σε ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών, προστάτη και παγκρέατος που έχουν τη συγκεκριμένη μετάλλαξη (BRCA).

Πηγή

Σημαντική μείωση της θνησιμότητας από τον καρκίνο του πνεύμονα τα τρία τελευταία χρόνια, κατέγραψε έρευνα που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2020 στο Cancer Journal for Clinicials. Η μείωση αγγίζει συνολικά το 25%  με την ετήσια πτώση να φτάνει το 4 έως 5%.

Ο καρκίνος του πνεύμονα, με βασικό υπεύθυνο το κάπνισμα, αποτέλεσε επιδημία του αιώνα, που κορυφώθηκε τη δεκαετία του ’90. Έτσι, ο καρκίνος του πνεύμονα καταγράφηκε σαν τον Νο 1 θανατηφόρο καρκίνο, ειδικά στον ανδρικό πληθυσμό με πάνω από 200 θανάτους ανά 100.000 πληθυσμό.

Τα καλά νέα  για τη μείωση της θνησιμότητας από τον καρκίνο του πνεύμονα, οφείλονται στη μείωση του καπνίσματος, στη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων, στην έγκαιρη διάγνωση της νόσου αλλά και στη βελτίωση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων.

Μερίδιο της επιτυχούς αντιμετώπισης της νόσου, ανήκει και στην ακτινοθεραπεία, καθώς νέες τεχνικές της και η γενικότερα τεχνολογική εξέλιξη, συνέβαλαν στην ακριβέστερη στόχευση της περιοχής που έχει πληγεί. Τα νέα θεραπευτικά σχήματα αύξησαν τον μέσο όρο επιβίωσης των ασθενών. Στερεοτακτική ή συμβατή ακτινοθεραπευτική αγωγή, αρνητικοποιούν πλέον αναίμακτα όγκους του πνεύμονα και συμβάλουν στην ελεύθερη νόσου επιβίωση του ασθενή. Η επιλογή της τεχνικής και ο συνδυασμός των θεραπειών εξαρτώνται από τη θέση και τη διάσταση του όγκου, τα χαρακτηριστικά του καρκινικού κυττάρου και τη συνεργασία των ειδικών ιατρών που εμπλέκονται στην θεραπεία. Ογκολογικά συμβούλια ειδικών σχεδιάζουν και παρακολουθούν την έκβαση της νόσου, χαρίζοντας τα βέλτιστα αποτελέσματα στην αντιμετώπισή της.

Πηγή

Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι το «κλειδί» στον καρκίνο του μαστού. Δεν είναι τυχαίο το ότι αν και παγκοσμίως έχει αυξηθεί ο αριθμός των γυναικών που νοσούν, ταυτόχρονα έχει μειωθεί ο αριθμός των θανάτων. Η μάχη συνεχίζεται με όπλο την ενημέρωση.
Κάθε χρόνο νοσούν στη χώρα μας από καρκίνο του μαστού περίπου πέντε χιλιάδες γυναίκες. Η επιβίωσή τους ξεπερνά το 80% χάρη στα αυξανόμενα ποσοστά έγκαιρης διάγνωσης αλλά και στη θεραπευτική πρόοδο αντιμετώπισης της νόσου.

Ακόμη κι αν η τελευταία μαστογραφία ήταν «καθαρή», πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα αν διαπιστώσουμε:

Εξόγκωμα/γρουμπούλι ή σκλήρυνση στο μαστό. Όταν ψηλαφούμε το «ένοχο» σημείο, η αίσθηση είναι διαφορετική σε σύγκριση με τον υπόλοιπο ιστό του μαστού. Ο μαστός, που αντιμετωπίζει πρόβλημα, μπορεί να μεγαλώνει γρήγορα σε μέγεθος, να εμφανιστεί στην περιοχή ένας αίσθημα «καψίματος» και τον αισθάνεστε πολύ ευαίσθητο ή πιο «βαρύ».

Ύποπτες μεταβολές. Σε μέγεθος, σχήμα και όψη του μαστού. Η επιδερμίδα της περιοχής αλλάζει όψη: αποκτά πτυχώσεις ή την όψη φλοιού πορτοκαλιού.

Αλλαγές στη θηλή. Είτε η θηλή έλκεται προς το εσωτερικό του μαστού είτε ξεφλουδίζεται η σκουρόχρωμη επιδερμίδα γύρω από τη θηλή είτε εμφανίζεται κοκκίνισμα στον μαστό ή κοίλωμα στην επιδερμίδα.

Η θηλή εκκρίνει υγρά. Μπορεί να υπάρχουν και ίχνη αίματος

Τι να κάνω;

Η στάση ζωής μας μπορεί είτε να μας εκθέσει σε κίνδυνο είτε να μας προστατεύσει.

ΟΧΙ

Οιστρογόνα μετά την εμμηνόπαυση. Αν πάρετε για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, αυξάνει ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου μαστού κατά 20%.

Συσσωρευμένα κιλά, κυρίως γύρω από τη μέση. Αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Καθιστική ζωή. Όσες ασκούνται έχουν τρεις φορές λιγότερες πιθανότητες να νοσήσουν.

Αλκοόλ. Μειώνει την ικανότητα του ήπατος να μεταβολίζει τα οιστρογόνα, οπότε ο μαστός εκτίθεται σε αυξημένους κινδύνους.

Κάπνισμα. Οι καπνίστριες γυναίκες έχουν 21 % μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν σε σχέση με μη καπνίστριες.

ΝΑΙ

Μονοακόρεστα λιπαρά. Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο νόσησης κατά 50%. Κυριότερη πηγή το ελαιόλαδο και ξηροί καρποί.

Βιταμίνη C. Ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου κατά 16%. Ναι στα εσπεριδοειδή. Ωφέλιμη και η ρεσβερατρόλη στα αχλάδια.

Διατροφή. Καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά: φρέσκα φρούτα, λαχανικά, πράσινο τσάι – με πολύτιμες πολυφαινόλες – και τροφές πλούσιες σε Ω-3 λιπαρά οξέα (λιπαρά ψάρια). Οι ντομάτες προσφέρουν λυκοπένιο ενώ μούρα, κεράσια και αβοκάντο ελαϊκό οξύ. Γλυκοπατάτα, καρότο και φυλλώδη πράσινα λαχανικά, θωρακίζουν με καροτενοειδή.

Θηλασμός. Σύμφωνα με έρευνα του 2015, ο θηλασμός συνδέεται με συνολική μείωση υποτροπής κατά 30% του καρκίνου του μαστού μεταξύ των γυναικών που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο μαστού με θετικούς ορμονικούς υποδοχείς: είναι η πρώτη μελέτη που συσχετίζει το θηλασμό με το κίνδυνο υποτροπής της νόσου.

Έγκαιρη διάγνωση. Αυτοεξέταση των μαστών κάθε μήνα, μεταξύ της 7ης και 10ης ημέρας του κύκλου. Όσες είναι στην εμμηνόπαυση επιλέξτε μία σταθερή ημέρα το μήνα. Εξειδικευμένος γιατρός να ψηλαφεί τους μαστούς σας κάθε χρόνο αν είστε άνω των 40 και κάθε τρία χρόνια μεταξύ 20 και 40 ετών. Ναι στην ετήσια προληπτική μαστογραφία αν είστε άνω των 40 κι από τα 35 αν έχετε οικογενειακό ιστορικό, μαζί με υπερηχογράφημα και μαγνητική τομογραφία μαστών. Το 8-12% των καρκίνων του μαστού δεν απεικονίζονται στη μαστογραφία οπότε είναι απαραίτητη η κλινική εξέταση από εξειδικευμένο γιατρό και το υπερηχογράφημα, κυρίως σε γυναίκες με πυκνούς μαστούς διότι αυξάνουν την ικανότητα διάγνωσης στο 98-99%. Η μαστογραφία πρέπει να εκτελείται τεχνικά σωστά και να τη «διαβάζει» έμπειρος ακτινοδιαγνωστής. Αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού, ναι στη μαγνητική τομογραφία: η ακτινοβολία της είναι χαμηλή και το όφελός της τεράστιο.

Πώς γίνεται η αυτοεξέταση μαστών;

Η παρατηρητικότητα σώζει ζωές στον καρκίνο του μαστού. Οι μαστοί μεταβάλλονται από την εφηβεία μέχρι την εμμηνόπαυση. Συνήθως οι μεταβολές είναι φυσιολογικές. Περίπου μία στις πέντε γυναίκες θα αναπτύξει καλοήθεις μεταβολές στη διάρκεια της ζωής της. Ωστόσο, η γυναίκα πρέπει να είναι σε επιφυλακή και να παρατηρεί τους μαστούς της.

Για σωστή αυτοεξέταση:

Σταθείτε μπροστά σε καθρέπτη. Στην αρχή με τα χέρια κάτω και στη συνέχεια με τα χέρια ψηλά, πάνω από το κεφάλι. Προσπαθήστε να εντοπίσετε πιθανές αλλαγές στο σχήμα των μαστών: εξογκώματα, βαθουλώματα, ανωμαλίες στην πτύχωση του δέρματος ή στη θηλή.

Ψηλαφείστε τους μαστούς όρθια ή ξαπλωμένη. Μία καλή λύση είναι η ώρα του ντους: η σαπουνάδα βοηθά τα δάχτυλα να γλιστρούν ευκολότερα πάνω στο δέρμα των μαστών.

Όταν ξαπλώσετε: Εξετάστε κάθε μαστό με το αντίθετο χέρι. Με ενωμένα δάχτυλα, πιέζετε ελαφρά το μαστό. Οι κινήσεις να είναι κυκλικές από την περιφέρεια προς τη θηλή και να εξετάσετε όλες τις περιοχές του μαστού. Στην ίδια θέση εξετάστε τις μασχάλες και την περιοχή πάνω από την κλείδα.

Πηγή

Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί τη δεύτερη μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, αιτία θανάτου από νεοπλασματική νόσο. Με καθοριστικό παράγοντα την έγκαιρη διάγνωσή του, η  επιστήμη προσφέρει πλέον αποθεραπεία χωρίς να επηρεαστεί η  σεξουαλική λειτουργία του ασθενούς. Ας δούμε τι δεν ισχύει…

Προβλήματα με τον προστάτη αντιμετωπίζουν μόνο άνδρες μεγάλης ηλικίας. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Αν και το 65% των ανδρών με καρκίνο του προστάτη  είναι άνω των 65, η προκαρκινική περίοδος είναι μακρά. Επιπρόσθετα, η  προστατίτιδα είναι συχνότερη μεταξύ 35-50 ετών: το ίδιο ηλιακό κοινό μπορεί να εμφανίσει και καλοήθη υπερτροφία του προστάτη. Οι άνδρες άνω των 50 ετών πρέπει να εξετάζουν κάθε χρόνο το PSA τους.

Δεν έχω οικογενειακό ιστορικό άρα δεν κινδυνεύω. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Αν και το οικογενειακό ιστορικό διπλασιάζει τις πιθανότητες, ένας στους έξι άνδρες θα διαγνωστεί κατά τη ζωή του με καρκίνο του προστάτη. Ο κίνδυνος αυξάνεται  αν ο καρκίνος διαγνώστηκε σε συγγενικό πρόσωπο κάτω των 55 ετών ή αν προσβλήθηκαν τρία ή περισσότερα μέλη της οικογένειας.

Δεν έχω κανένα σύμπτωμα, άρα δε χρειάζεται να κάνω εξετάσεις. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Ο καρκίνος του προστάτη στα πρώτα στάδια είναι ασυμπτωματικός. Μόνο σε προχωρημένα στάδια εμφανίζονται διαταραχές της ούρησης ή  συμπτώματα που οφείλονται σε μεταστάσεις (π.χ οστικός πόνος). Το PSA είναι πλέον εξέταση ρουτίνας. Σε συνδυασμό με τη δακτυλική εξέταση, το διορθικό υπερηχογράφημα και τη βιοψία προστάτη βοηθά  στη σταδιοποίηση της νόσου αλλά και στη λήψη σωστών θεραπευτικών αποφάσεων.

Η δακτυλική εξέταση δεν είναι απαραίτητη. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Η δακτυλική εξέταση είναι απαραίτητη αλλά δεν αρκεί: πρέπει να συνδυαστεί και με άλλα διαγνωστικά μέσα. Παίζει ρόλο και η ικανότητα του ουρολόγου να αντιληφθεί ότι υπάρχει  πρόβλημα. Με την δακτυλική εξέταση διαγιγνώσκονται περίπου το 15%  καρκίνων  του προστάτη με “φυσιολογική” τιμή PSA.  Η δακτυλική εξέταση δίνει πολύτιμες πληροφορίες για τον προστάτη αλλά και για το στάδιο του καρκίνου (μέγεθος προστάτη, επέκταση καρκίνου, διήθηση του εντέρου από τον καρκίνο κ.α ).

Αν δεν έχεις ενεργή σεξουαλική ζωή κινδυνεύεις από καρκίνο του προστάτη. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Αν και οι συχνές εκσπερματίσεις μειώνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου αυτό δε σημαίνει ότι σε διαφορετική περίπτωση θα εμφανίσεις καρκίνο! Επιπρόσθετα, ο προστάτης μέσω των ούρων ή της σεξουαλικής δραστηριότητας, εκτίθεται σε λοιμογόνους παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, ιδιαίτερα αν ο άνδρας  έχει ερωτικές επαφές χωρίς να λαμβάνει τις απαραίτητες προφυλάξεις.

Δεν παίζουν ρόλο βάρος, διατροφή και άσκηση. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Η παχυσαρκία και κυρίως η συσσώρευση λίπους στην κοιλιά διπλασιάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Επιπρόσθετα, η διατροφή με ζωικά και κορεσμένα λιπαρά, γλυκά και τηγανητά λειτουργεί επιβαρυντικά.  Αλκοόλ και αλάτι πρέπει να καταναλώνονται το ελάχιστο δυνατό. Αντίθετα, η  Μεσογειακή διατροφή λειτουργεί ευεργετικά: φρούτα, λαχανικά, όσπρια, ψάρια, δημητριακά ολικής άλεσης, ελαιόλαδο και ξηροί καρποί προφυλάσσουν τον οργανισμό. Και η σωματική άσκηση λειτουργεί θετικά.

Οι προστατίτιδες δεν σχετίζονται με τον καρκίνο του προστάτη. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

H φλεγμονή του προστάτη παίζει σοβαρό ρόλο στην ανάπτυξη καρκίνου.

Έχω καλοήθη υπερτροφία του προστάτη άρα θα νοσήσω από  καρκίνο του προστάτη. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που να τεκμηριώνουν αυτήν την αντίληψη. Η υπερτροφία του προστάτη δηλαδή η διόγκωση του είναι καλοήθης και σχετίζεται με  την τεστοστερόνη. Με την πάροδο του χρόνου εμφανίζεται σχεδόν σε όλους τους άνδρες.

Έχω αυξημένο PSA, άρα έχω καρκίνο του προστάτη. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Η τιμή μπορεί να είναι αυξημένη είτε εξαιτίας καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη είτε λόγω προστατίτιδας. Αυξάνεται ελάχιστα και κατά την εκσπερμάτιση, την ποδηλασία ή κατά την δακτυλική εξέταση του προστάτη.  Σεξ και ποδηλασία απαγορεύονται δύο 24ωρα πριν οι άνδρες υποβληθούν σε PSA.

Αν αφαιρέσω τον προστάτη θα είμαι σεξουαλικά ανίκανος. ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ.

Εξαρτάται από το είδος της εγχείρησης, αν ο ασθενής είχε προβλήματα στύσης πριν την χειρουργική επέμβαση, την εμπειρία του χειρουργού αλλά και  τον οργανισμό του ασθενή. Ο ουρολόγος συχνά μπορεί ν’ αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα, περιπτώσεις μετεγχειρητικής στυτικής δυσλειτουργίας.

Πηγή

 

Ιούνιος

Οι αποθεραπευμένοι γιορτάζουν και αγκαλιάζουν τη ζωή

Τον Ιούνιο οι αποθεραπευμένοι από τον καρκίνο γιορτάζουν. Έδωσαν έναν νικηφόρο αγώνα απέναντι σε μία ασθένεια, που μέχρι πρότινος θεωρούνταν ανίκητη και αντλούμε δύναμη και αισιοδοξία από το παράδειγμά τους. Πολλές μάχες κερδήθηκαν αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται.  Σε αυτόν τον πόλεμο έχουμε όμως κάθε λόγο να αισιοδοξούμε για την τελική νίκη, όπως αποδεικνύουν και τα στατιστικά στοιχεία. Από τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα οι αποθεραπευμένοι από καρκίνο παγκοσμίως έχουν εξαπλασιαστεί!

Το 44% των αποθεραπευμένων γυναικών νίκησαν τον καρκίνο του μαστού, το 9% τον καρκίνο του εντέρου και αντίστοιχο ποσοστό της μήτρας, το 8% τον καρκίνο του θυρεοειδούς και το 8% το μελάνωμα.

Στον ανδρικό πληθυσμό το 45% είναι αποθεραπευμένοι από καρκίνο του προστάτη, ένα 10% του εντέρου, το 8% νίκησαν τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης και το μελάνωμα ενώ το 5% είναι αποθεραπευμένοι από μελάνωμα. Τα 2/3 των αποθεραπευμένων είναι άνω των 80 ετών και το 6% κάτω των 40.

Οι αποθεραπευμένοι αυξάνονται και πληθύνονται χάρη στα θεραπευτικά άλματα που έχουμε επιτύχει, στις βελτιωμένες θεθόδους διάγνωσης και θεραπείας του καρκίνου.  Νέα αντικαρκινικά φάρμακα,  στοχευμένες θεραπείες αλλά και η ανοσοθεραπεία, η οποία ενεργοποιεί τα κύτταρα του ανοσοποιητικού για ν’ αντιμετωπίσουν τον καρκίνο. Τεράστια πρόοδος σημειώθηκε και στη χειρουργική ογκολογία, στη χημειοθεραπεία αλλά και στην ακτινοθεραπεία. Πλέον, η ακρίβεια της ακτινοθεραπείας έχει φτάσει σε επίπεδο χιλιοστού γιατί έχουμε οπτική επαφή με τον όγκο στόχο την ώρα της θεραπείας. Αυτό σημαίνει ότι  βλέπουμε ακριβώς τι στοχεύουμε, τι θεραπεύουμε και τι προστατεύουμε.  Όλα αυτά σημαίνουν στην πράξη, ο καρκίνος καθίσταται σταδιακά μια χρόνια, διαχειρίσιμη νόσος, θεραπεύσιμη, με καλά ανεκτές, χρόνιες θεραπείες. Δεν στοχεύουμε πλέον μόνο στην επιβίωση του αποθεραπευμένου αλλά και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του.

Η περίοδος μετάβασης από τη θεραπεία στη μεταθεραπευτική παρακολούθηση είναι σημαντική. Βασικό μας  μέλημα είναι η πρόληψη ενδεχόμενης μετάστασης αλλά και των όψιμων παρενεργειών, τις οποίες πλέον μπορούμε να αντιμετωπίσουμε (λεμφοίδημα, σεξουαλική δυσλειτουργία, κόπωση, κακή ψυχολογική κατάσταση). Σημαντική και η αξιολόγηση για το πώς επέδρασσε  ο καρκίνος στον αποθεραπευμένο (σωματικά, ψυχολογικά και κοινωνικά) προκειμένου να του προσφέρουμε την κατάλληλη φροντίδα και στήριξη για να επιστρέψει ομαλά στην κοινωνική και επαγγελματική του ζωή. Στον κοινό αγώνα συμπαρατασσόμαστε με όλες οι ειδικότητες (φυσιοθεραπευτές, ψυχολόγους κ.α) Ασχολούμαστε ενεργά και με τον οικογενειακό του προγραμματισμό. Για παράδειγμα οι νέοι άνθρωποι που προσβλήθηκαν από καρκίνο και αποθεραπεύθηκαν έχουν κάθε δικαίωμα να γίνουν γονείς.

Η ΑΚΟΣ στην 11χρονη πορεία της αναδεικνύει τις ανάγκες των αποθεραπευμένων, τους στηρίζει και συμβάλει στην τακτική και οργανωμένη παρακολούθηση της υγείας τους μετά την αποθεραπεία τους μέσα από ειδικές δράσεις, χαρτογραφώντας την πορεία τους.

Γιορτάζουμε μαζί τους τον Ιούνιο γιατί…

Νικητής είναι εκείνος που ξέρει να μάχεται, εκείνος που δεν παραδίδει τα όπλα, εκείνος που αντιμετωπίζει τις δυσκολίες με θάρρος και αισιοδοξία. Νικητής είναι όμως και ο αφανής ήρωας που στέκεται δίπλα σ’ αυτόν που αγωνίζεται και του δίνει δύναμη,  εκείνος που ξεριζώνει κάθε δικό του φόβο, κάθε δικό του συναίσθημα, παραμερίζει κάθε δική του επιθυμία και δίνει τα πάντα για να τον στηρίξει!

Τον Ιούνιο…

Οι αποθεραπευμένοι γιορτάζουν και αγκαλιάζουν τη ζωή!

Ο καρκίνος δεν είναι το τέλος αλλά μία καινούρια αρχή!

Πηγή : akoslife.com

Αρχικά να ξεκαθαρίσω ότι τα συμπτώματα δεν προσφέρουν από μόνα τους ασφαλή διάγνωση διότι πολλά από αυτά προκαλούνται σε περισσότερες από μία ασθένειες. Ωστόσο, αν επιμένουν, πρέπει να μάς οδηγήσουν άμεσα στον γιατρό.

Στην περίπτωση της ουρολοίμωξης:

Τα ούρα μυρίζουν δυσάρεστα. Η δυσάρεστη οσμή είναι «αθώα», αν οφείλεται στην κατανάλωση ορισμένων τροφών, οπότε σε αυτήν την περίπτωση, πρέπει να υποχωρήσει μέσα στο 24ωρο.

Πόνος, κάψιμο ή τσούξιμο κατά την ούρηση. Μαρτυρούν ουρολοίμωξη ή την ύπαρξη βακτηρίων στην ουρήθρα ή την ουροδόχο κύστη. Επειδή ο οργανισμός έχει τη δυνατότητα να τα απομακρύνει, για να εξαντλήσετε αυτήν την πιθανότητα, πίνετε άφθονα υγρά, μόλις εμφανιστούν τα συγκεκριμένα συμπτώματα.

Πηγαίνω συνέχεια στην τουαλέτα. Τα βακτήρια ερεθίζουν την ουρήθρα και το εσωτερικό της ουροδόχου κύστη προκαλώντας  διαρκώς την ανάγκη να ουρήσετε.  Και η  συχνοουρία είναι σύμπτωμα λοίμωξης του ουροποιητικού. Μάλιστα, οι συχνές επισκέψεις στην τουαλέτα δεν προσφέρουν ανακούφιση.

Ούρα θολά ή με αίμα Όπως και τα καφέ ούρα είναι σημάδια της λοίμωξης.

Πίεση, κράμπες ή πόνος στην πύελο. Ενίοτε, τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε πρόβλημα του πεπτικού ή των νεφρών, ιδίως αν συνδυάζονται με μυϊκούς πόνους και αίσθημα κόπωσης.

Πηγή: sgouvalis.gr

Οι ουρητήρες είναι δύο  σωλήνες, οι οποίοι  μεταφέρουν τα ούρα από τους νεφρούς στην ουροδόχο κύστη. Η διάμετρος του καθενός  είναι συνήθως >5χιλ.  Μεγαουρητήρας είναι ο πολύ διατεταμένος ουρητήρας. Είναι μια ανωμαλία που μπορεί να αφορά τον ένα ή και τους δύο ουρητήρες του παιδιού.

Ο Μεγαουρητήρας μπορεί να προκαλέσει  αντίστροφη ροή των ούρων στα νεφρά, τα οποία λιμνάζουν καθώς ο ουρητήρας δεν αδειάζει και προκαλούν λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, η οποία απειλεί με βλάβες τα νεφρά. Διακρίνεται σε πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή ο οποίος προκαλείται λόγω βλάβης των βαλβίδων  ή μπορεί να οφείλεται σε στένωση ουρήθρας, σε νευρογενή κύστη ή σε ουρητηροκήλη.

Συνήθως εντοπίζεται από την εμβρυακή περίοδο, με τη βοήθεια των υπερήχων αλλά μπορεί να διαγνωσθεί και αργότερα, όταν το παιδί θα εκδηλώνει συχνά λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Η έγκυρη διάγνωση από έμπειρο παιδοουρολόγο είναι καθοριστικής σημασίας.

Στη διάγνωση συμβάλουν εξετάσεις όπως:

Εξετάσεις αίματος. Αξιολογούν τους ηλεκτρολύτες του παιδιού και καθορίζουν τη λειτουργία των νεφρών.

Ενδοφλέβια pyelogram (IVP). Διαγνωστική τεχνική κατά την οποία, με τη βοήθεια μίας χρωστικής ουσίας, αξιολογούνται οι δομές του ουροποιητικού συστήματος, ο ρυθμός και η διαδρομή της ροής των ούρων.

Κένωσης cystourethrogram (VCUG). Ειδική ακτινογραφία που εξετάζει αν υπάρχει αντίστροφη ροή των ούρων μέσα στους ουρητήρες και στα νεφρά. Τοποθετούμε στην ουρήθρα ένα καθετήρα και γεμίζουμε την  κύστη με μία χρωστική, η οποία μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε την πλήρωση και το άδειασμά της.

Κοιλιακό υπερηχογράφημα. Διαγνωστική απεικονιστική τεχνική. Με τη βοήθεια ηχητικών κυμάτων υψηλής συχνότητας, εξετάζουμε τη λειτουργία των εσωτερικών οργάνων, των αιμοφόρων αγγείων και των ιστών και αξιολογούμε τη ροή του αίματος.

Διουρητική νεφρική σάρωση. Διαγνωστική τεχνική απεικόνιση, με την οποία εγχέεται ραδιενεργό υγρό μέσα στη φλέβα, το οποίο μεταφέρεται στους νεφρούς απ’ όπου εκπέμπει σήματα που «διαβάζουν» οι κάμερες. Κατά διαδικασία χορηγείται διουρητικό φάρμακο, το οποίο επιταχύνει τη ροή των ούρων από τα νεφρά και βοηθά να εντοπισθεί η περιοχή της απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος.

Θεραπεία

Ο μεγαουρητήρας μπορεί να είναι παλινδρομικός, αποφρακτικός ή μη αποφρακτικός/μη παλινδρομικός. Τη θεραπεία του καθορίζουν η ηλικία του παιδιού, η κατάσταση της υγείας του, η έκταση της βλάβης αλλά και η ανταπόκριση του οργανισμού του σε συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή.  Ειδικότερα, παράγοντες που καθορίζουν αν απαιτείται χειρουργική επέμβαση ή συντηρητική αντιμετώπιση είναι ο βαθμός επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας, το πάχος του φλοιού, οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, αν ο νεφρός είναι μονήρης ή αν έχουν εκδηλωθεί πυελονεφρίτιδα ή νεφρολιθίαση.

Αν υπάρχει μεγάλη διάσταση λόγω της απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος, απαιτείται χειρουργική επέμβαση, με την οποία μειώνεται η διάταση του ουρητήρα, βελτιώνεται η ροή των ούρων και επανεμφυτεύεται στην ουροδόχο κύστη, με τρόπο που αποτρέπει την παλινδρόμηση των ούρων.

Αν η  επέμβαση είναι επιβεβλημένη καλό είναι να μη γίνει σε νεογνική ηλικία.  Πάντως, οι περισσότεροι πρωτοπαθείς μεγαουρητήρες στα νεογνά είναι μη αποφρακτικοί/μη παλινδρομούντες και αντιμετωπίζονται συντηρητικά.

Πηγή: sgouvalis.gr

Το ακουστικό νευρίνωμα είναι ένας καλοήθης όγκος ο οποίος  αναπτύσσεται στο ακουστικό νεύρο (8ο κρανιακό νεύρο), που βρίσκεται στο εσωτερικό αυτί, στην περιοχή της βάσης του κρανίου. Το νεύρο αυτό σχετίζεται με την ακοή και τη διατήρηση, της ισορροπίας.

Το ακουστικό νευρίνωμα ονομάζεται και αιθουσαίο σβάννωμα, νευρίνωμα ή νευριλείμμωμα. Συνήθως εκδηλώνεται στις ηλικίες μεταξύ 40-60 ετών, ενώ δεν έχει βρεθεί σαφής αιτιολογία ή κληρονομικότητα. Αναπτύσσεται αργά-περίπου 1 χιλιοστό/έτος με σταθερό συνήθως αργό ρυθμό. Πολύ σπάνια, ο όγκος από ένα σημείο και μετά αρχίζει να μειώνεται σε μέγεθος ή ίσως αιμορραγήσει αιφνίδια. Σε λίγες περιπτώσεις, αν σταθεροποιηθεί και πάψει να μεγαλώνει, αποκτά εναποθέσεις ασβεστίου (αποτιτανώσεις).

Συμπτώματα

Όταν ο όγκος έχει μέγεθος έως 15 χιλιοστά, δεν εμφανίζει ιδιαίτερα συμπτώματα. Αν αποκτήσει μεγαλύτερο μέγεθος, μπορεί να προκαλέσει:

Ίλιγγο και ζάλη

Εμβοές (βουητό) στο αυτί

Απώλεια ισορροπίας

Δυσκολία στο περπάτημα

Μούδιασμα στο πρόσωπο και πτώση της γωνίας του στόματος

Βαρηκοΐα και προοδευτικά κώφωση

Αν η διάμετρος του όγκου μεγαλώσει πολύ, φτάνοντας τα 50 έως και 60 χιλιοστά, προκαλεί συμπτώματα αντίστοιχα μ’ έναν όγκο εγκεφάλου: πονοκέφαλο, εμετό κ.α.

Συνήθως, το ακουστικό νευρίνωμα είναι δύσκολα αντιληπτό, επειδή η αργή ανάπτυξή του, δίνει το περιθώριο στον εγκέφαλο να προσαρμόζεται και να αντιρροπεί την πίεση που δέχεται. Έτσι, είναι πιθανό, ασθενείς με ακουστικό νευρίνωμα να απωλέσουν σχεδόν την ακοή τους στο αυτί το οποίο συνορεύει με τον όγκο, χωρίς να το καταλάβουν!

Τύποι ακουστικών νευρινωμάτων

Μονόπλευρα ακουστικά νευρινώματα. Αφορούν μόνο το ένα αυτί και εκτιμάται ότι δεν είναι κληρονομικά, ίσως οφείλονται σε γονιδιακή βλάβη, λόγω περιβαλλοντικών παραγόντων. Μπορεί να εμφανισθούν σε κάθε ηλικία, αλλά συνήθως αφορούν τις ηλικίες 30-60 ετών.

Αμφοτερόπλευρα ακουστικά νευρινώματα. Προσβάλλουν και τα δύο αυτιά και είναι κληρονομικά. Σχετίζονται με μία γενετική διαταραχή, η οποία ονομάζεται νευρινωμάτωση τύπου 2 (NF2).  Σε αυτή την περίπτωση ο όγκος εμφανίζεται σε ηλικίες σε εφήβους ή σε νεαρούς ενήλικες. Οι ασθενείς με NF2 συνήθως αναπτύσσουν πολλαπλούς όγκους εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού ή όγκους σε νεύρα σημαντικά για την κατάποση, την ομιλία, την κίνηση του ματιού ή τις κινήσεις του προσώπου.  Η θεραπεία τους είναι πιο πολύπλοκη σε σχέση με ένα μονόπλευρο ακουστικό νευρίνωμα.

Διάγνωση & θεραπεία

Αξονική, μαγνητική τομογραφία και έλεγχος του αυτιού με ακοόγραμμα από τον Ω.Ρ.Λ συμβάλουν στη διάγνωση του ακουστικού νευρινώματος. Τη θεραπεία καθορίζουν  το  μέγεθος και τη σύσταση του όγκου, η  ηλικία,  η κατάσταση της υγείας του ασθενούς, η απώλεια ή μη ακοής και η  μερική παράλυση (πάρεση) ή μη του προσωπικού νεύρου.

Το ακουστικό νευρίνωμα αντιμετωπίζεται με τις παρακάτω μεθόδους:

Τακτική παρακολούθηση με μαγνητική τομογραφία και ακοόγραμμα. Η μέθοδος επιλέγεται σε μικρού μεγέθους όγκους ή σε ηλικιωμένους ασθενείς. Αν το μέγεθος του όγκου αυξάνει, τότε το ακουστικό νευρίνωμα αντιμετωπίζεται είτε με στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είτε με χειρουργική αφαίρεση.

Στερεοτακτική ακτινοχειρουργική ( CyberKnife/ Gamma Knife/ «X – Knife»). Πρόκειται για μέθοδο εκλογής,  για μικρού και μεσαίου μεγέθους μηνιγγιώματα, για «δύσκολες» περιοχές του εγκεφάλου, για ασθενείς ηλικιωμένους ή με συνοδά προβλήματα υγείας ενώ δίνει τη λύση σε όγκους που υποτροπίασαν μετά από χειρουργική επέμβαση.  Η ακτινοχειρουργική θεραπεία έχει χαμηλότερο κίνδυνο  επιπλοκών και αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της.

Το ποσοστό ελέγχου της αύξησης του όγκου είναι μεγαλύτερο από 95% σε χρονικό διάστημα 10-15 ετών από την εφαρμογή της. Πάρεση προσωπικού νεύρου εμφανίζεται μόλις στο 4% των ασθενών, πολύ χαμηλότερο της μικροχειρουργικής (25-80%).

Χειρουργική αφαίρεση. Ο όγκος αφαιρείται με μικροχειρουργικές μεθόδους. Συστήνεται για μεγάλους όγκους ή όγκους με συμπτώματα που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς.

Πηγή: aktinotherapeia.gr

newzme.gr
Επισκόπηση απορρήτου

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε να μπορούμε να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήστη. Οι πληροφορίες cookie αποθηκεύονται στο πρόγραμμα περιήγησής σας και εκτελούν λειτουργίες όπως η αναγνώριση σας όταν επιστρέφετε στον ιστότοπό μας και η βοήθεια της ομάδας μας να κατανοήσει ποιες ενότητες του ιστότοπου θεωρείτε πιο ενδιαφέρουσες και χρήσιμες.